Column

Daarom dragen ze die Turkse vlag om hun schouders

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Eén van de Molukse jongens die ik interviewde - inmiddels meer dan dertig jaar geleden - zei tegen mij: "Ik ben de Molukken."

"Wat bedoel je?" vroeg ik.

Hij legde uit: "Ik ben nood­gedwongen in Nederland. Maar ik ben geen Nederlander. Ik ben een Molukker. En mijn lichaam is een deel van de Molukken."

Ik ben daar toen niet op in­gegaan. Ik was het met hem eens dat de Molukkers zeer slecht zijn behandeld; Nederland had ze verneukt en ik snapte hun agressie wel, al keurde ik die niet goed.

Maar die zin 'Mijn lichaam is een deel van de Molukken', die ik hield voor een poëtische ­regel, snap ik nu beter: hij voelde dat vermoedelijk letterlijk zo. Omdat hij gedwongen uit de Molukken moest vertrekken en hij Molukker was, was zijn lichaam dus een deel van de Molukken dat verhuisd was.

Hoe kon hij zich nu Nederlander voelen?

Ik denk dat het met die Turkse jongens misschien net zo is. Hun ouders en grootouders verlieten Turkije, maar zij vertegenwoordigden Turkije niet alleen, zij waren Turks, hun lichaam was Turkije. En hun kinderen en kleinkinderen waren dus ook Turkije. Turkije in Nederland, als een enclave. Daarom die vlag om hun schouders.

Als al die Turkse jongens en meisjes zich een deel van het land van herkomst voelen, hoe ga je dan integreren? Hoe integreer je een land in een ander land?

Volgens mij kan dat alleen als je een voordeel ziet van het ene land boven het andere. Maar wat is een voordeel? Ik kan makkelijk honderd punten opnoemen waarom ik Neder­land verkies boven - laat ik zeggen Indonesië.

Veel Turken zien die voordelen blijkbaar niet en ik weet niet wat zij dan wel als 'voordelen', zien. En als je geen voordelen herkent, wordt aanpassing ingewikkeld. Niemand wil zich graag aanpassen aan iets dat hem geen voordeel oplevert.

De Indische schrijver Tjalie Robinson schreef: 'De tragische fout van de Nederlanders is dat zij almaar proberen van een Indo een goede Hollander te maken.'

Je moest als Indo wel integreren, maar je hoefde niet te assimileren, vond hij. Je hoefde dan geen verraad te plegen aan je ouders en je land van herkomst. Maar je moest wel Nederlander worden. Geen model-Nederlander, maar een gewone.

Ik geef het de jongeren met een migratieachtergrond in overweging.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden