Column

Daar liepen geen Spaanse spelers, daar liepen helden

Theodor Holman

Ooit waren gevallen helden ware helden. En dat is waarom je die val niet wilt meemaken.

Voor mij is Bob Dylan nog steeds een held. Ik luister elke week wel naar een lied van hem. Maar een paar jaar geleden ging ik naar een concert en kon ik hem nauwelijks ­verdragen. Hij had geen stem meer, hij leek stoned te zijn en hij was slordig. Soms speelde hij een bekend nummer te snel, dan weer was een lied onherkenbaar. Ik wilde dat niet zien.

Ik las de dag daarna de neersabelende recensies en was woedend. Het klopte allemaal wel wat geschreven was, maar men had een grootheid gezien, een man die een hele ­generatie had veranderd. Een man die een plek naast God verdiende. Dat had in het verslag 'meegenomen' moeten worden!

De recensenten hadden natuurlijk gelijk. Alleen kon ik dat niet aan; ik wilde niet dat Bob Dylan slecht was. Zelfs als hij slecht was, moest men hem goed vinden!

Zo zat ik gisteren ook naar Spanje te kijken. Daar liepen geen spelers, maar helden.

Maar ik moest al snel vaststellen dat ik naar gevallen helden aan het kijken was. Dat gevoel had ik al gehad toen ze tegen Nederland speelden, maar toen wilde ik er ook niet aan.

Het kán anders. Nadat iedereen Gerard Reve - mijn grote held - had afgeschreven, omdat hij steeds hetzelfde boek zou schrijven, bezocht ik hem. Hij zou al een beetje alzheimer hebben en je kon niet met hem praten, was mij verteld.

Ik logeerde bij Gerard en zijn liefdesvriend Joop en had een fantastische avond. Enorm gelachen, veel geleerd en veel gedronken ook.

Had ik de neergang van Reve niet gezien? vroeg men mij achteraf. Jawel, maar 'die stond hem'.

'Hoe gaat het met je Gerard?'

'Goed hoor, ik wil dood, maar ik bid elke dag tot God, en ja, dan blijf je leven.'

Over die avond wil ik overigens nog steeds een toneelstuk schrijven.
Gerard vroeg mij: 'Kom ik in de hemel of in de hel? Wat denk je?'
'Ik denk dat je in de hemel komt,' zei ik.

'Dan hoop ik dat ze daar een plee hebben, want ik moet zo vaak pissen tegenwoordig...'

Je moet je eigen ondergang, leerde ik toen, goed in het pak steken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden