Review

Curaçao ***

null Beeld

Regie: Sander Snoep en Sarah Vos

De filmmakers Sander Snoep en Sarah Vos steken hun bedoelingen vanaf de eerste beelden van hun documentaire Curaçao niet onder stoelen of banken.

We zien een zojuist aangelegde villawijk, waar welgestelde gepensioneerde Nederlanders van hun tropische pensioen gaan genieten.

Ondertussen horen we Jeroen Willems voorlezen uit een oud scheepsjournaal, waarin we een aantal huiveringwekkende details horen over de bloeiende slavenhandel aan deze kust.

Een stelletje wordt door een jonge Nederlandse makelaar rondgeleid in een nieuwe villa. ''Wat was het hier vroeger?'' wil de aanstaande vrouw des huizes weten. ''Niets,'' zegt de makelaar. ''Dit was wildernis.'' En weggeveegd is de pijnlijke geschiedenis van het eiland.

Snoep en Vos willen duidelijk maken dat er tussen de lokale bevolking en de Nederlandse import nog steeds een enorme kloof gaapt, aan de ene zijde gekenmerkt door een volgevreten (letterlijk) neokoloniaal superioriteitsgevoel en aan de andere kant door een diep ingesleten minderwaardigheidscomplex, dat nog terug zou zijn te voeren op de verhoudingen in de slaventijd.

Geen middel wordt door de makers geschuwd om hun punt te maken. Ze bezoeken bijeenkomsten van Nederlandse bewoners van het eiland die het bijzonder met zichzelf getroffen hebben en contrasteren dat met opnamen van lokale bewoners, die vooral lijken te zijn gekozen om aan te geven dat elke illusie hun ontnomen is. Raak en demagogisch tegelijk.

Historische beelden en teksten worden over elkaar geschoven om aan te geven dat er niets wezenlijk veranderd is. Vos en Snoep hebben treffend archiefmateriaal gevonden, zoals een film van de Rijksvoorlichtingsdienst uit 1959 en reportages over de opstand van Shellwerknemers in 1969, waar de racistische ondertoon niet valt te ontkennen.

Opmerkelijk binnen de film is de manier waarop Albert Heijn de Nederlandse supermarktcultuur probeert over te brengen op hun lokale werknemers met onder meer een cursus Hollands handenschudden.

Curaçao is vooral een film over Nederlanders overigens, met dat kennelijk aangeboren superioriteitsgevoel, dat zich op zekere leeftijd uit in een buik die trots en zelfvoldaan vooruit wordt gestoken. (MARK MOORMAN)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden