Review

Crips: Strapped 'n strong **

null Beeld

Regie: Joost van de Valk
en Mags Gavan

In de aftiteling van de documentaire Crips: Strapped 'n strong van Joost van de Valk en Mags Gavan worden de Haagse Crips bedankt voor hun medewerking en hun gastvrijheid. Misschien een wat merkwaardige frase voor een gang die zich afficheert als gewelddadig en die zijn hele mythologie heeft geleend van de legendarische Crips in South Central L.A. Nou wonen de Haagse Crips niet in dat mythische gangland, maar in het Haagse Schipperskwartier, waar ze zich bezig houden met drugshandel, overvallen en rondhangen.

De vraag die blijft hangen na het zien van het openhartige filmportret van deze Haagse bende, bestaande uit Surinaamse en Antilliaanse jongens en mannen, is waarom ze de filmmakers toegang gaven tot hun levens en daarmee tot hun criminele activiteiten.

We zien zelfs hoe leider Keylow met een microfoon om onderhandelt over drugdeals - fijne druglord ben je dan. We kunnen ons voorstellen dat de zaken achteruit gaan nu de film in de openbaarheid verschijnt.

Wat heeft een criminele organisatie eigenlijk te winnen met een dergelijke openheid? De mannen tonen hun littekens, hun wapens, hun drugs, hun methodes en zijn allemaal herkenbaar in beeld.

Antwoord moet zijn dat de Haagse Crips geobsedeerd zijn door hun eigen mythevorming; dat is alles wat ze hebben. Als Surinamers en Antillianen in Nederland hebben ze hun identiteit ontleend aan een bende in L.A. en zijn ze in al hun poses, hun muziek en hun taalgebruik schatplichtig aan hun Amerikaanse broeders. Een filmmaker in de buurt kan geen kwaad, als je bezeten bent door imago.

Van de Valk en Gavan zijn vaker ondergedoken in dergelijke subculturen (in 2006 maakten ze Haagse Sjonnie, temidden van ADO-hooligans) en hebben ervoor gekozen om Crips vanuit het perspectief van de jongens van het Schipperskwartier te maken. Dus we krijgen al die kletspraat over bloedbroederschap ongefilterd door en horen geen moment van de kant van justitie, van slachtoffers, rivaliserende bendes of, om maar iets te noemen, de vrouwen in hun leven.

De mannen die worden geportretteerd zijn sentimenteel over hun kinderen, maar vertonen geen spoor van verantwoordelijkheid als ze zich weer in een of ander crimineel avontuur storten. Die avonturen lopen meestal slecht af, want de heren brengen vooral veel tijd achter de tralies door. Wie tussen hun verhalen door probeert te luisteren ontwaart een stuurloos, uitzichtloos leven gemaskeerd door grote woorden. (MARK MOORMAN)

www.pvhfilm.nl/crips

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden