WK 2014

Costa Ricaanse Amsterdammer: 'Ook als onze spelers verliezen worden ze als helden onthaald'

Hoe kijken Amsterdammers met roots in landen als Spanje, Chili of Mexico naar het WK? En durven ze net zo hard te juichen? Costa Ricaan Carlos Brenes Peralta (31) kwam drie jaar geleden met een beurs aan de VU studeren, en werkt nu bij de UvA. 'Ons land blinkt nooit uit, maar nu ineens wel.'

Liza van Lonkhuyzen
Costa Ricaanse fans kijken naar de wedstrijd tegen England Beeld ANP
Costa Ricaanse fans kijken naar de wedstrijd tegen EnglandBeeld ANP

Wie wint er vanavond?
'Voor mijn gevoel kan het twee kanten op. De Nederlanders zijn fitter dan de Costa Ricanen. Als het misloopt en Costa Rica sneller moe wordt, dan zou het zo maar 3-0 voor Oranje kunnen worden. Ik hoop dat mijn land er snel doorheen breekt en meteen scoort, of de wedstrijd anders weet te rekken tot penalty's. Nederland is daar historisch gezien niet goed in. Belangrijk is dat ze voorkomen dat Arjen Robben zijn legendarische sprints kan trekken.'

'Costa Rica heeft zijn hoop vooral op drie spelers gevestigd: Keylor Navas, Joel Campbell en Bryan Ruiz. Keeper Navas, is een van de beste keepers ter wereld. Grote ploegen als Real Madrid hebben inmiddels interesse in hem getoond. Campbell, pas 21 jaar, is ook een nationale trots. Dit WK scoorde hij een belangrijk goal tegen Urugay. Ook Bryan Ruiz zou goed kunnen scoren, jullie kennen hem misschien nog van toen hij bij PSV en Twente zat. Hij scoorde tegen Italië en Griekenland.'

Voor wie juich jij het hardst?
'Natuurlijk voor mijn thuisland. Dit WK leeft daar gigantisch, ik krijg van vrienden filmpjes toegestuurd van huilende mensen op straat na een overwinning. De president trok bij de wedstrijd tegen Griekenland een Costa Ricaans voetbalshirt aan en vierde het mee op straat.'

'Iedereen kent de nationale helden nog die in 1990 bij het WK bij de laatste zestien kwamen. Bij deze wereldkampioenschappen wordt al helemaal geschiedenis geschreven. We zijn een land met nog niet eens vijf miljoen inwoners. Ons land valt nooit op, we blinken nooit uit. Nu ineens wel. Dit betekent voor Costa Rica veel meer dan voetbal alleen. Ons nationaal zelfvertrouwen heeft een enorme boost gekregen. Hopelijk komen er nu ook meer toeristen en bedrijven die zich bij ons willen vestigen.'

'Zelfs als ons team verliest zaterdag, zullen de spelers als helden worden onthaald. In het parlement wordt al gesproken over een eervolle titel voor de trainer van dit team. Enkele parlementsleden willen 20 juni, de dag dat Costa Rica Italië versloeg, de 'national day of football' maken.'

Waar ga je kijken?
'Mijn UvA-collega's willen graag samen met mij kijken, waarschijnlijk in een klein kroegje. Ze weten hoezeer ik meeleef. Elke wedstrijddag van Costa Rica, doe ik een Costa Ricaans shirt aan naar werk. Soms zit ik echt te trillen van de zenuwen. Tijdens de wedstrijd ben ik continu aan het whatsappen met mijn familie.'

'Thuis gaat het er ook zo aan toe. Mijn moeder kan het niet aanzien, ze sluit zichzelf vaak op in de badkamer tot het voorbij is. Achteraf krijg ik video's dat ze staan te dansen van blijdschap.'

Durf je het hier wel te vieren als Costa Rica wint?
'Ja, maar zonder teveel geluid te maken. Mensen zien mij al met een Costa Ricaans T-shirt en vlaggetje, ik ga het er niet inwrijven. Je moet wel een beetje respect hebben voor het land waar je bent. Als ik thuis kom in Slotervaart begin ik pas met springen en schreeuwen.'

Carlos met zijn Oranje- en Costa Ricaanse T-Shirt Beeld
Carlos met zijn Oranje- en Costa Ricaanse T-ShirtBeeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden