Analyse

'Controle kan probleem met hinderlijk geparkeerde fietsen beteugelen'

De tariefsverhoging om je weggeknipte fiets terug te krijgen, riep veel reacties op deze week. Weg met die fietspolitie, klonk het. Toch staat Amsterdam wel toe dat het uit de hand loopt op belangrijke plekken.

Fietsen Koningsplein Beeld Rink Hof/Het Parool
Fietsen KoningspleinBeeld Rink Hof/Het Parool

Kom aan zijn fiets en je komt aan de Amsterdammer. En niet zo'n beetje ook. Amsterdammers ontploffen van woede als hun her en der neergekwakte fietsen zó in de weg staan dat zo'n stelletje ambtenaren het gore lef heeft ze voor straf af te voeren naar een depot in het Westelijke Havengebied, het Papoea-Nieuw-Guinea van deze stad. Dan heet het rechtlijnig regeltjesfetisjisme, gepraktiseerd door de fietspolitie die uit is op maar één ding: fietsen knippen, bij voorkeur als ze 'maar twee centimeter buiten de lijntjes' staan.

Die 'fietsnazi's' knipten er 74.000 weg dit jaar, zo veel dat het Fietsdepot de aanvoer niet meer aankon en de bewaartermijn werd verlaagd van dertien naar zes weken. De ervaring leerde dat wie zijn fiets de eerste twee weken niet komt ophalen, helemaal nooit meer komt. Voordeel van de ingekorte bewaartermijn: de depotmanagers kunnen eerder opruimen en plekken vrijmaken voor nieuwe stoute fietsen. En o ja, het tarief, nu vijftien euro, gaat óók nog geleidelijk omhoog naar dertig euro in 2017. Voor de goede orde: de gemeente heeft per verwijderde fiets 76 euro aan kosten.

Ambtenarenapparaat
Stop er dan mee, klonk het deze week, en stel die hogere kosten eens aan de kaak. Want wat maakt het eigenlijk uit, al die geparkeerde fietsen? Wat is er geworden van deze stad, dat we voor zoiets onbenulligs als verkeerd geplaatste fietsen een volledig ambtenarenapparaat hebben opgetuigd? Werkverschaffing! Wanneer is Amsterdam ermee opgehouden de chaos lief te hebben, vroeg columnist Johan Fretz zich af.

Dat valt nogal mee. Kijk op een willekeurige zaterdag of zondag eens rond op de Dam. Een vloedgolf van fietsen lijkt dan het belangrijkste plein van de stad te hebben overspoeld. Kijk naar bioscoop De Munt, waar deze week tientallen fietsen tegelijk, als dominostenen, waren omgedonderd en terechtkwamen op de rijweg. Amsterdammers rijden dan gewoon heerlijk om deze chaos heen. Koningsplein? Van hetzelfde laken een pak. De Dam, de Munt en het Koningsplein: alle drie plekken waar de fietspolitie níet knipt en níet afvoert. Heerlijke chaos, maar is er iemand die het liefheeft?

Chaos
Het is hinderlijk voor voetgangers, om te beginnen. Rijen dik staan fietsen tegen gevels en op stoepen. Voor nooduitgangen, tegen voordeuren en geveltuintjes. Stel, er breekt brand uit in Pathé De Munt en de brandweer moet eerst tien minuten fietsen opzijsmijten. Stel, je bent gehandicapt en moet met je rolstoel tussen al die fietsen door. Lekker chaotisch.

Maar kijk dan ook eens bij het Centraal Station, waar de controleurs er bovenop zitten. Zet je fiets 's morgens hier hinderlijk neer en je kunt ervan verzekerd zijn dat ie 's avonds weg is. Kijk naar het Leidseplein en het Kleine-Gartmanplantsoen, voorheen een tapijt van verroest staal. Totdat Stadstoezicht er werk van ging maken en de fietsen verdwenen. Tegenwoordig is het hier opgeruimd. Het kan dus wel, hoewel het hier vast aangeharkt en tuttig onchaotisch is.

Bezwaarschriften
Allemaal niet terecht, zeggen mensen dan, want 'mijn fiets stond helemaal niet in de weg'. Enkele cijfers: het overgrote deel van de fietsen wordt verwijderd uit stadsdeel Centrum. In totaal kwamen er 177 bezwaarschriften binnen. Zestig keer moesten de wegslepers schuld erkennen, in de rest van de gevallen stonden de fietsen simpelweg hinderlijk geparkeerd.

En bekijk eens foto's van Dam en Beursplein in de jaren zestig: auto's, zover het oog reikt. Hoe haalden ze het in hun hoofd in die tijd, vragen we ons nu af. Ja, dat zijn auto's, zegt de Amsterdammer dan. Want een auto is geen fiets. Maar deze stad telt ten minste 600.000 mensen met een fiets en ze gebruiken die nog regelmatig ook. Fietsen moeten ergens neergezet worden en daar zit 'm het probleem: te weinig rekken, nietjes en stallingen.

Meer chaos kan de oplossing niet zijn. Meer fietsparkeerplekken is dat wel. En tot dat eens is geregeld: vooral beter controleren. En dus ook: meer knippen. Breid maar uit, dat Fietsdepot.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden