Plus

Conchita Wurst: 'Ik durf me geen activist te noemen'

Conchita Wurst, songfestivalwinnares en lhbt-icoon, is ambassadeur van EuroPride, dat zaterdag begon. 'Als ik de kans krijg, spreek ik me uit.'

Conchita Wurst: 'Het goede is: door mijn uiterlijk blijven mensen aan me haken, ook als ze me niet leuk vinden'Beeld Linda Stulic

Het eerste wat opvalt aan Conchita Wurst: haar baard. Nogal logisch, zou je denken; het was precies wat haar winnende act tijdens het Eurovisie Songfestival twee jaar geleden zo spraakmakend maakte. Maar waar die baard destijds stevig was aangezet met make-up, is hij nu echt: donker en vol.

Toch vergeet je - merkwaardig genoeg - dankzij de pruik en de Disneyprinsessenwimpers maar al te makkelijk dat je hier met een jongeman van doen hebt: Tom Neuwirth (27), geboren in een klein dorpje in Oostenrijk. Afgelopen weekend was hij - maar nu dus zij - in Amsterdam vanwege het Human Rights Concert op de Dam. Onderdeel van EuroPride, het grootschalige lhbt-evenement waarvoor Wurst fungeert als ambassadeur.

"Ja, m'n baard is flink langer," vertelt de zangeres als ze tussen het soundchecken door aanschuift voor een gesprek. "Ik trimde 'm vrij kort, dat paste beter bij m'n look destijds. Ik moet m'n uiterlijk af en toe een beetje opnieuw uitvinden om het zelf ook leuk te blijven vinden."

Wurst arriveerde dit weekend rechtstreeks uit Mykonos waar ze met tien vrienden vakantie vierde. Eigenlijk treedt ze momenteel drie maanden lang niet op om aan haar tweede album te kunnen werken, maar de afspraak voor EuroPride stond al voordat ze deze pauze inlaste.

Uw management was erg strikt: een face-to-­face interview mag alleen als u in drag bent.
"Zelfs met vrienden maak ik geen foto's zonder make-up. Ik kom voorbij op hun sociale media, maar ik zorg er altijd voor dat ik mezelf verberg onder een pet of zo. Ik ben heel gevoelig als het gaat over m'n privéleven. Ik vind het heerlijk dat ik gisteren door Amsterdam kon lopen en niemand, letterlijk niemand, naar me omkeek. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van de aandacht die ik krijg als Conchita. Maar op deze manier heb ik het beste van beide werelden."

Niet op foto's staan moet knap lastig zijn vandaag de dag?
"Nogal. Sinds het Eurovisie Songfestival ben ik me zo veel meer bewust van camera's overal: kunnen mensen een foto van me maken? Ik ben ik er nu wat relaxter in."

U bent ambassadeur voor EuroPride: ziet u uzelf als lhbt-activist?
"Ik zou mezelf geen activist durven noemen, maar ik krijg veel gelegenheden om op tv te komen en op mainstream events waar de lhbti-­gemeenschap tot voor kort niet zichtbaar was. En als ik de kans krijg, spreek ik me wel uit."

Er rijden bussen door Amsterdam met uw foto erop en...
Stralend: "I know, I know, en het is zó cool. Iemand stuurde me er een paar dagen geleden een filmpje van. Ik heb m'n vrienden er tot vervelens toe mee lastiggevallen: kijk, kijk hiernaar!" Lachend: "Ik voel me Carry uit Sex and the city. Wel heb ik te doen met alle mensen die in die bus moeten en denken: mijn hemel, dit is afzichtelijk. Dat zal ook voorkomen."

Dat wilde ik eigenlijk vertellen: op één bus had iemand uw gezicht zwart gespoten.
"Ja, dat is naar. Maar daar moet je mee dealen als je besluit op een podium te gaan staan als vrouw met een baard. Het goede is: door mijn uiterlijk blijven mensen aan me haken, ook als ze me niet leuk vinden. Dat geeft mij de kans om ze te vertellen waar ik voor sta. Al is er maar één persoon die denkt: Hmm..., hij heeft wel een punt. Dat is eigenlijk een enorm voorrecht. Bovendien, iemand die al die moeite doet om mijn foto met een spuitbus te bewerken: dank je voor je tijd." Met een schaterlach voegt ze toe: "En bedankt dat je m'n mooie benen in tact hebt gelaten."

'Ik voel me Carry uit Sex and the City'Beeld Linda Stulic

Maar u bent niet van steen. Raakt het u?
"In het begin wel. Maar ik wist dat er haat zou komen dus het bracht me niet echt van m'n stuk. Natuurlijk, ik wil eigenlijk dat iedereen van me houdt: ik doe niks verkeerd, waarom doe je zo onaardig? Tegenwoordig lees ik niet meer wat er over me geschreven wordt."

Als jonge jongen werd u gepest. Wat gebeurde er?
"Het is het verhaal dat geldt voor zo veel mensen in de lhbti-gemeenschap. Ik ben opgegroeid in een klein dorpje. Elke dag die klas in moeten en dan de mensen zien zitten waarvan je al weet dat ze je lastig zullen vallen. Het was zwaar. Maar laat ik niet zeuren: we kennen ook de verhalen die eindigen in zelfmoord van tieners."

Waar sloegen ze op aan?
Lachend: "Nou, uh, ik ben niet echt butch. Als kleuter al vond ik het leuk om in de jurk van m'n moeder naar school te gaan. Mijn ouders hebben me daar altijd in gesteund. Ze legden uit dat andere kinderen me waarschijnlijk zouden uitlachen. Maar dat dat oké was en dat ik moest onthouden dat ik speciaal ben en de andere kinderen dat misschien niet kunnen begrijpen."

Dus eigenlijk bent u sinds uw kindertijd al voorbereid op wat u nu doet?
"Oh my god, wat stom, zo had ik het nog niet bekeken, maar je hebt gelijk!"

Zijn er mensen die u toen pestten, die contact met u hebben gezocht sinds uw doorbraak?
"Nee, niet op die manier. Een paar jaar geleden was ik op een reünie, en een aantal van die jongens kwam op me af en zei dat ze spijt hadden van hoe ze me destijds behandeld hadden."

Wat vond u daarvan?
"Het verbaasde me. Maar ik besefte ook: we waren kinderen. Kinderen kunnen gemeen zijn. Ik was geen engeltje. Ik had een grote mond als het nodig was. Ik ben er vrij zeker van dat ik ook mensen heb pijn gedaan in die tijd, omdat ik me wilde verdedigen of wat dan ook."

Hoe zet u uw succes bij het Eurovisie Song­festival nu om in een duurzame carrière?
"Poeh, ja, dat is een vraag die zelfs Madonna zichzelf stelt, elk album opnieuw. Showbusiness is zwaar en er is geen recept. Het Eurovisie Songfestival was zo'n groot ding. Zal er nog een Rise like a phoenix inzitten? Zal ik nog een moment beleven dat zo groots is? Mag ik dat wel verwachten? Ik geloof dat ik zo niet wil denken. Als dat mijn seven minutes of fame waren, dan prijs ik mezelf gelukkig."

"Ik zit nu in een fijn creatief proces. Ik schrijf eigen nummers en krijg daarbij hulp van geweldige professionals, mensen bijvoorbeeld die hebben gewerkt met Kylie Minogue." Stralend: "I know, right?! Dus daar ben ik heel blij mee. Ik probeer me te focussen op wat m'n hart en gut feeling me vertellen en hopelijk mooie dingen te bedenken."

Volg alle ontwikkelingen rond de EuroPride in ons EuroPrideblog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden