PlusFilmrecensie

Coming-of-agefilm Lady Bird overtuigt tot de laatste seconde

In Lady Bird is Christine een buiten-beentje met rood piekhaar. Heel veel gebeurt er niet in haar leven, maar de film overtuigt tot de laatste seconde.

Lady Bird

Actrice, scenarist, dramaturg en regisseur Greta ­Celeste Gerwig is pas 34, maar heeft al een indrukwekkend cv. Gerwig studeerde filosofie aan Barnard College, een particuliere opleiding voor vrouwen in New York, waar ze ook theaterstukken schreef en een improvisatiegroep oprichtte.

Eigenlijk wilde ze toneelschrijver worden, maar na een ontmoeting met regisseur Joe Swanberg begon ze een carrière als actrice. Ze speelde in een aantal 'mumblecorefilms' (naturalistische nobudgetproducties over slackers, luie maar toch ook principiële maatschappijweigeraars), en trok voor het eerst de aandacht met haar rol in Noah Baumbachs Greenberg (2010).

De doorbraak kwam met Frances Ha, waarin ze een ­ambitieuze danseres speelt die haar vader en moeder ­(gespeeld door haar eigen vader en moeder) in Sacramento vaarwel zegt om haar geluk te beproeven in New York.

Het scenario schreef ze samen met Baumbach, inmiddels haar partner, die de film ook regisseerde. Haar rol leverde Gerwig een Golden Globenominatie op.

Daarna ging het snel: ze speelde onder meer in Maggie's Plan van Rebecca Miller, Wiener-Dog van Todd Solondz, Jackie van Pablo Larraín en 20th Century Women van ­Mike Mills en verzorgde de stem van een van de honden in Wes Andersons Isle of Dogs.

En ondertussen maakte ze haar soloregiedebuut met de coming-of-agefilm Lady Bird, waarvoor ze zelf het semi-autobiografische scenario schreef. Toen ze het liet lezen aan Baumbach bood hij haar aan de film te regisseren; Gerwig sloeg het aanbod af.

Tussen aanhalingstekens
Lady Bird speelt zich af in 2002 en 2003, de tijd van de Tweede Golfoorlog én de tijd dat Gerwig zelf afstudeerde aan de St. Francis Catholic High School in haar geboorteplaats Sacramento, Californië. Christine McPherson is een bijdehand buitenbeentje met wijnrood piekhaar.

Haar naam vindt ze stom, ze noemt zichzelf daarom 'Lady Bird'. En ondertekent met Christine 'Lady Bird' McPherson - tussen aanhalingstekens ("Is dat je echte naam?" wil een klasgenoot weten. "Ja," antwoordt Christine. Waarom staat het dan tussen aanhalingstekens, riposteert de klasgenoot).

Lady Bird

Regie Greta Gerwig
Met Saoirse Ronan, Laurie Metcalf
Te zien in Cinecenter, City, FC Hyena, Filmhallen, Kriterion, The Movies, Tuschinski

Saoirse Ronan in Lady Bird

Christine woont aan de verkeerde kant van het spoor. Ze doet eindexamen en droomt van een ander ­leven, ver weg van Sacramento, bij voorkeur in New York. Maar het ­benodigde geld hebben haar ouders niet.

Toch steunt haar lieve, werkloze vader Christine - in het geniep, want haar veeleisende, overbezorgde, maar goed­bedoelende moeder, die dubbele diensten draait in een psychiatrisch ziekenhuis, kan maar weinig met haar plannen.

Religie
Dat is het zo een beetje, heel veel meer gebeurt er niet. Heel origineel is het ook al niet; Christine is een Amerikaanse puber met Amerikaanse puberproblemen. En toch boeit, overtuigt én ontroert Lady Bird van de eerste ('Anybody who talks about California hedonism has never spent a Christmas in Sacramento' staat er aan het begin van de film) tot de laatste seconde.

Door de droogkomische manier van vertellen en de lichtvoetige manier waarop grote thema's als vriendschap en jaloezie, onzekerheid en verraad, vriendjes en ontluikende seksualiteit, en ­(levensbepalende) keuzes en volwassenwording worden aangesneden - en passant durft Gerwig het ook nog over God en religie te hebben.

Saoirse Ronan (links) als de wispelturige, ongemakkelijke, eigengereide Christine en Laurie Metcalf als haar moeder

Door de heerlijke soundtrack, met corny liedjes van Justin Timberlake, Dave Matthews Band en vele anderen. Door de grote mate herkenbaarheid en de naturelle dialogen die beurtelings grappig, schrijnend en schrander zijn. En soms alle drie tegelijk. 'I want you to be the very best version of yourself that you can be', zegt haar moeder tegen Christine. 'What if this is the best version?' riposteert zij.

Formidabele acteurs
En door de formidabele acteurs: Laurie Metcalf (moeder Christine), Tracy Letts (vader Larry) en Jordan Rodrigues (Christine's nurkse, geadopteerde broer), Lucas Hedges en Timothée Chalamet (de jongens op wie Christine haar begerig puberoog laat vallen) en Beanie Feldstein (bff ­Julie). En vooral door Saoirse Ronan, die geknipt is voor de rol van de wispelturige, ongemakkelijke, eigengereide Christine, die zich met volle overgave in het leven stort.

Ronan, die op haar dertiende haar eerste Oscarnominatie in de wacht sleepte met Atonement (2007), verdiende haar derde Oscarnominatie met haar overrompelende hoofdrol. Ook Metcalf werd genomineerd, Gerwig zelf werd zelfs twee keer genomineerd, zowel voor beste regie als voor beste scenario.

Geen van de dames won, zoals ­Lady Bird ook naast de belangrijkste Oscar greep. Ze moeten zich maar troosten met de gedachte dat roemruchte voorgangers als Ghost World en Rushmore en het complete oeuvre van John Hughes (The Breakfast Club, Ferris Bueller's Day Off) ook werden versmaad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden