Plus

Coen Stork (1928-2017): Ambassadeur in de moeilijkste landen

Vietnam, Zuid-Afrika, Cuba, Roemenië: Coen Stork was ambassadeur in de moeilijkste landen, waar niemand naartoe wilde. Maandag overleed hij in Amsterdam.

Coen Stork in 1993 Beeld Ruud Hoff/ANP

Oud-ambassadeur Coen Stork van Cuba en Roemenië stond niet aan de zijlijn toe te kijken. Hij sprak zich uit, nam het op voor dissidenten en was als diplomaat in Zuid-Afrika erbij toen ANC-leider Nelson Mandela in 1964 zijn vonnis kreeg. Zijn mooiste cadeau? Een bedankbrief van de Zuid-Afrikaanse leider: 'To Coen,
a wonderful friend'.

Oud-diplomaat Coen Stork is op 89-jarige leeftijd overleden, zo heeft zijn familie bekendgemaakt. Stork, die bekend werd als de rode ambassadeur, was ruim dertig jaar diplomaat. Hij was al enige tijd ziek en overleed maandagmiddag in Amsterdam.

Proces tegen Mandela
De in 1928 in Bussum geboren Stork komt uit de industriële Storkfamilie: zijn grootvader was oprichter van de Storkfabrieken. Hij studeerde rechten in Leiden en werd 'bij toeval' diplomaat. Hij volgde het diplomatenklasje van Buitenlandse Zaken. Zijn carrière begon in 1959 in Irak, waar hij twee jaar verbleef.

In de jaren zestig ging hij als diplomaat naar Zuid-Afrika. Stork was samen met twee Amerikanen waar­nemer bij het proces tegen Mandela en zat er om verdachten te steunen en te voorkomen dat er onregelmatigheden gebeurden. De brief die hij op 11 juni 1964, op de dag van het vonnis in het Rivoniaproces van Mandela kreeg, koesterde hij.

Hij liet het papier ontzuren en bewaarde hem in een speciaal mapje. De ANC-leider werd uiteindelijk wegens samenzwering tegen het apartheidsregime tot levenslang veroordeeld.

De rode ambassadeur
Na Zuid-Afrika leidde Storks diplomatieke carrière hem onder meer naar Parijs, Madrid, Vietnam, Helsinki, Buenos Aires en Londen.

In 1982 werd hij ambassadeur op Cuba, waar hij vijf jaar verbleef. Cuba kreeg hij, zo vertelde hij in een interview, omdat niemand ernaartoe wilde. Daar werd hij 'de rode ambassadeur' genoemd vanwege zijn kijk op Fidel Castro en het communisme.

Ten slotte ging hij als ambassadeur naar Roemenië. Hij weigerde aanvankelijk: het land stond bekend als een van de vervelendste landen van Oost-Europa. Maar hij had er naderhand geen moment spijt van gehad.

Hij was in 1989 getuige van de val van de communistische dictator Nicolae Ceausescu en sprak zijn regime aan op schendingen van de mensenrechten. Hij bood hulp aan dissidenten die leden onder de dictator en nam het openlijk voor hen op.

Artistiek milieu
In 2012 verschenen zijn memoires in De Rode Ambassadeur van Peter Henk Steenhuis. Hij zei dat hij als ambassadeur op Cuba wel wat kritischer had moeten zijn over het bewind van Fidel Castro.

Stork kwam uit een artistiek milieu. Zijn moeder was schilderes en zijn grootvader was Floris Arntzenius, schilder van de Haagse School. Hij ontving overal waar hij verbleef graag kunstenaars, schrijvers, filmmakers en dansers. Hij raakte in Zuid-Afrika bevriend met de schrijfster Nadine Gordimer en in Roemenië met de dichter Mircea Dinescu, een van de leiders van het verzet.

In totaal werkte Stork 33 jaar in dienst van Buitenlandse Zaken. Vlak voor zijn pensioen zei hij in zijn huis met bedienend personeel en auto met chauffeur: "Ik weet niet of ik mensen dit vak wel moet aanraden. Het is heel corrumperend met al die privileges."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden