Ciro... passami l'olio

Italiaans zoals het hoort

In 2008 kregen twee jongens in Nederland de naam Ciro, één meer dan in 2007. Wie die Ciro is waar dit restaurant naar genoemd is, Ciro...passami l'olio (geef me de olie aan) weet ik niet.

De deur van deze zaak ziet er gesloten uit als van een nachtclub, maar buiten staan tafeltjes en binnen is de kleine zaak, met bar, intiem en toch open naar de straat. Een zinken toog op een basis van sloophout, kroonluchters, damast op tafel; noem het maar postmodern; zelf hebben ze het over popart. Dit is geloof ik de derde zaak die we op deze plek bezoeken en hij zag er nooit beter uit. De muziek is buitengewoon vriendelijk afgesteld, met Chet Baker en andere rustige jazzklassiekers.

De bediening is dus professioneel en vriendelijk. Iedereen wordt bediend door een professionele dame of een heer, die we lijken te herkennen van elders. Als we vragen van welk restaurant, lacht hij: 'welke niet?' en noemt een paar goede zaken.

De kaart is verfijnd, met zaken als truffel; zelfs de amuse, goede bresaola, is van zomertruffel voorzien en het brood en de olie en de gekruide olijven zijn prima. In hun geloofsbelijdenis melden ze dat ze steeds op zoek gaan naar de beste lokale ingrediënten en dat ze die op een zo eenvoudig mogelijke wijze verwerken. Dat geloof ik.

We beginnen met een klassieker, die ze hier kalfslende met tonijn noemen, vitello tonnato dus (€10), die er niet alleen fraai uitziet, met ansjovis en kapperappel, maar ook een uitzonderlijk fijne saus bevat.

De met verschillende soorten witvis gevulde inktvis (calamaro ripieno) uit de oven is al even verfijnd, mals en sappig; een mooie verse tomatensaus met ook weer ansjovis, kappertjes en olijven (€10). Als iets hier opvalt is het inderdaad het gebruik van eersteklas producten.

De pasta die we kozen, Mora barolo, bestaat uit een wel erg vol bord roze tagliolini (mora=braam) en barolowijn, buitengewoon lekker (€11).

De ravioli van de dag is gevuld met ricotta en basilicum en gaat vergezeld van prosciutto (€12), beide pasta's zijn perfect al dente en erg mooi van smaak.

Filetto di Platessa (tongschar) met pino grigio en artisjok (€20) is ook al zo'n mooi evenwichtig gerecht, waarbij de witte wijnsaus en de artisjok een zachte ondergrond zijn voor de tongschar, waarbij de citroen net weer de pit biedt die het gerecht een extra dimensie geeft.

Scallopina con fontina d'Aosta e prosciutto di Norcia zou door sommigen voor saltimbocca worden aangezien en veel restaurants noemen dit gerecht dan ook zo, maar dat hoort met salie en rauwe ham, zonder kaas. Dit is precies wat het belooft en dan met fontina, niet met een of andere goedkope smeltkaas. Zo hoort het! (€20). Erbij pittige jonge spinazie en aardappeltjes uit de oven.

De desserts zijn al net zo traditioneel als de rest, maar wie zich aan de ouderwetse kwaliteit houdt, taalt niet naar allerlei moderne opgepimpte gerechten.

De tiramisu is duidelijk huisgemaakt, met nog wat stevige lange vingers, maar romig en smakelijk (€6).

De panna cotta van de dag was met amaretto, mooi los gestold met een niet te overheersende amarettosmaak, precies goed (€6).

De wijnkaart is zeer uitgebreid, van een brunello tot een sassicaia van '83 die €45 doet.

Er zijn zelfs drie goede rosés, waarvan we de Castel Firmian - Lagrein del Trentino (€25) met groot genoegen proeven. Wijn- en menukaart staan overigens op de informatieve website samen met wat vakantiekiekjes waarvan het belang voor ons me ontgaat. Geeft niets. Dit is een zaak om nog eens naar terug te keren.

8,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden