Cineacs zoveelste leven

AMSTERDAM - In het legendarische theater Cineac aan de Reguliersbreestraat worden voor het eerst in meer dan tien jaar tijd weer films gedraaid. Een groepje kunstenaars is de 'tijdelijke geheime filmclub CineacT' begonnen.

De grote rode neonletters Cineac doen vermoeden dat het beroemde filmtheater dat ooit de nieuwsbulletins van het Polygoonjournaal vertoonde, nog vol in bedrijf is. Toch loopt het uitgaanspubliek het beroemde monument van Johannes Duiker uit 1934 voorbij zonder het een blik waardig te gunnen. Alleen wie via e-mail een uitnodiging heeft gekregen van de organisatoren, weet dat de deur in de geblindeerde wand open is en iedere donderdagavond toegang biedt tot een gratis experimenteel filmprogramma. Als een man wat zoekend voor de ingang heen en weer loopt, doet een vrouw de deur open. ''Kom je voor CineacT?''

De filmavonden van de kunstenaars hebben niets meer te maken met Club Cineac die tot voor kort in het gebouw was gevestigd. Omdat nog veel van de inrichting en het meubilair van restaurant en club is gebleven, maakt dat het huidige Cineac tot een curieuze omgeving. Bij binnenkomst hangen de haakjes nog in de garderobe alsof een feestende massa kan arriveren. Ook staan nog champagnekoelers in de filmzaal, waar het beton van het kegelvormige plafond een goudkleurige gloed heeft. In het midden hangt een enorme glitterbal en op het tweede balkon zijn de besloten zitplekken nog keurig rood bekleed.

De organisatoren zeggen de vertoningen geheim te willen houden ('dat maakt het extra spannend hier te zijn'), maar iedereen kan naar binnen lopen of zich aanmelden om het programma via e-mail te krijgen. Vorige week kwamen ongeveer dertig mensen kijken naar een filmprogramma met onder andere diverse bijdragen van Kenneth Anger.

De organisatoren, enkele kunstenaars die het pand behoeden voor krakers, laten in hun uitnodigingsmail weten dat ze met CineacT 'het gebouw nieuw leven in willen blazen en weer centraal willen stellen waar het ooit om begonnen was'. Bewegend beeld dus.

Nadat de televisie de Polygoonjournaals al lang overbodig had gemaakt, herleefde het gebouw begin jaren negentig als riksbioscoop. Voor slechts tweeënhalve gulden werden films gedraaid die niet meer in de bioscopen te zien waren. Ook de ervaring van de voorstellingen was anders; het publiek kon er luidruchtig zijn. Overigens bleek de goedkope bioscoop een gewilde plek voor daklozen waarna vaste openingstijden werden vastgesteld.

Hoewel de riksbioscoop een succes was, sloot het de deuren halverwege de jaren negentig. Daarna volgde het ene na het andere initiatief om er een club te vestigen. Steeds weer eindigde dat met een faillissement. Het begon met Planet Hollywood van Bruce Willis en Sylvester Stallone en kent een voorlopig einde met Club Cineac waar DJ Tiësto mede-eigenaar van was. (JOOST ZONNEVELD)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden