Plus

Chronic is een intelligent drama over leven in het zicht van de dood

Hoe voorkom je dat een drama over de dood voyeuristische leedporno of sentimenteel melodrama wordt? De 36-jarige Mexicaanse regisseur Michel Franco raakt precies de goede toon met Chronic, waarin een thuisverpleger doodzieke mensen naar hun einde begeleidt.

null Beeld Chronic
Beeld Chronic

In Chronic geen schokkende verpleeghuistoestanden, maar terminaal zieke mensen die in hun huis door verpleger David (geweldig ingetogen Tim Roth) liefdevol worden verzorgd. Dat niet iedereen zulke intensieve zorg kan betalen, is duidelijk, maar daarover gaat Chronic niet. Het in Los Angeles spelende drama volgt David een paar maanden. Langzaam onthult de film wat deze man drijft.

Dat David goed is in zijn werk zien we al in het begin van de film, als hij de uitgemergelde aidspatiënt Sarah (Rachel Pickup) wast in bad. Ze spreken niet met elkaar, maar de kijker voelt de vertrouwensband.

Professionele efficiëntie staat bij David betrokken zorgzaamheid niet in de weg. Na het wassen kleedt hij Sarah aan en voert hij haar hapjes eten. Alles wat hij doet, is erop gericht haar leven in de laatste weken zo dragelijk mogelijk maken. Hij heeft de regie en als hij vindt dat Sarah te moe is om familie te ontvangen, stuurt hij die weg. Subtiel laat het het drama zien dat we aan het einde van ons leven misschien een intiemere band met een verpleger hebben dan met onze familie.

Pornobeelden
Dat geldt voor Sarah, maar nog meer voor John (Michael Cristofer), een rijke architect, die David na Sarahs dood gaat verzorgen. De man, die een zware beroerte heeft gehad, deelt nauwelijks iets met zijn gezin ("Ik wil dat jullie weggaan"), maar met David heeft hij een jongens-onder-elkaarband.

Lacherig toont John pornobeelden op zijn laptop aan David, die er niet over peinst de stervende man zulke beelden te verbieden. Als Johns familie erachter komt, dienen zij een aanklacht in tegen John. Het loopt met een sisser af, waarna de film eindigt met Davids zorg voor een derde patiënt, de terminaal zieke kankerpatiënt Martha (Robin Bartlett).

Liefdevol verzorgt hij de vrouw, die soms haar ontlasting niet kan binnenhouden, en aan de telefoon tegen haar volwassen dochter liegt over het resultaat van haar chemobehandeling ("Ik ben schoon"). Goed nieuws, zegt haar dochter, want dan hoeft ze voorlopig niet langs te komen. Als Martha niets meer heeft om voor te leven, zet ze David voor een dilemma: wil hij haar helpen een einde aan haar leven te maken?

Familie
Chronic gaat over de tol die het verzorgen van doodzieke mensen eist van verzorgers. Hun werk vergt een enorme psychische veerkracht. De ogenschijnlijk stoïcijnse David heeft die, maar soms dreigt de empathische verpleger, die zichzelf geweldig kan wegcijferen, te bezwijken onder de druk. Er speelt nog iets bij hem: de intimiteit die de gescheiden man met zijn patiënten deelt, heeft hij even hard nodig als zij. De kijker mag oordelen of hem dat geschikter of ongeschikter maakt voor zijn werk.

Chronic

Regie Michel Franco
Met Tim Roth, Robin Bartlett, Rachel Pickup
Te zien in Kriterion, Filmhallen

Familie is het sleutelwoord in Chronic. Het drama toont scherp de verhoudingen in families als er in het zicht van de dood niets meer te verbergen valt. In Sarahs geval zien we ontredderde, door emoties overmande familieleden, die zich geen raad weten met de situatie, maar bij John en Martha zien we onverschillige, kille familieleden die de zorg maar wat graag aan een professional overlaten.

Met Chronic lost Franco de belofte in die hij wekte met After Lucia (2012), waarin pesten op school tot een gruwelijk drama leidt. Ook nu zoekt de regisseur het niet in dramatisch spektakel, maar observeert hij sober de gebeurtenissen. Chronic, dat in Cannes de scenarioprijs won, is een hommage aan ziekenverzorgers en een intelligent drama over leven in het zicht van de dood. Het uit de lucht vallende einde kan dat niet verpesten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden