Plus

Chet Bakers worsteling om lief te hebben

My Foolish Heart van Rolf van Eijk draait om de laatste dagen van jazzlegende Chet Baker. De Amsterdamse politieagent Lucas, gespeeld door Gijs Naber, onderzoekt Bakers mysterieuze dood. Een twee­gesprek over het moordmysterie, dat vooral een karakterstudie is.

Gijs Naber en Rolf van Eijk op de set van My Foolish Heart. Beeld Paul Damen

Rolf van Eijk (1983): "Ik leerde Chet Baker, zoals iedereen, kennen door
zijn prachtige muziek en de helende werking ervan, maar zijn overlijden fascineerde me ook enorm. Een man die wereldwijd geliefd was, stierf helemaal alleen in Amsterdam.

Nadat hij uit het raam van zijn hotel was gevallen, of gesprongen, heeft hij uren op de grond gelegen voor iemand alarm sloeg. Iedereen dacht dat het een dronken zwerver was. Pas later bleek het om Chet Baker te gaan."

Gijs Naber (1980): "Mijn vader luisterde naar Chet, dus ik ben met hem opgegroeid. Dat heeft me misschien een duwtje gegeven om zelf ook trompet te gaan spelen, al ben ik blijven hangen in het Pink Panther-muziekje.

Bakers ruige leven was razend interessant. Dat heeft ervoor gezorgd dat hij de muziek kon maken die hij maakte. Ik denk niet dat je als acteur met een naald in je arm over straat hoeft voor je aan een monoloog kunt beginnen, maar ik denk wel dat er voeding zit in je donkere kanten."

Van Eijk: "Toen ik research ging doen naar het leven en karakter van Baker, stuitte ik al snel op een interessante tegenstelling. Op het podium had hij een romantische, engelachtige uitstraling. Hij durfde in zijn muziek waanzinnig kwetsbaar te zijn en kon mensen daarmee troosten. Maar zijn privéleven was niet romantisch.

Openbreken
Baker stelde zich vaak liefdeloos op tegenover de vrouwen van wie hij hield. Agressief zelfs. Een bepaald type man is niet in staat om dieper liggende emoties te tonen uit angst om de controle te verliezen." Naber: "Lucas is ook zo iemand. Een binnenvetter, een getormenteerde ziel die heel ambitieus is, maar binnen de machocultuur van het politiebureau op de Warmoesstraat weinig ruimte krijgt om zijn emoties te uiten.

Hij voelt zich minderwaardig ten opzichte van zijn vriendin: die is academisch geschoold, terwijl hij een man van de straat blijft. Om zichzelf een houding te geven verlaagt hij zich tot kinderlijk, stoer gedrag. Aan het begin van de film althans. Als Lucas zich verdiept in Chet Baker en geraakt wordt door zijn muziek, breekt hij langzaam open."

Van Eijk: "Ik wilde niet de zoveelste film maken over een grote artiest die kapotgaat aan drugs. Het zit er wel in, maar ik vind de heroïne het minst interessante aspect van zijn leven.

Ik had echt iemand als Lucas nodig, die een spiegel vormt en als researcher functioneert. Hij gaat op zoek naar antwoorden rond Chets dood, maar die plotmatige detective wordt een spirituele reis. Hij ontdekt dingen in Chet die ook op hemzelf van toepassing zijn.

Net als Chet is hij verlaten door zijn vriendin en hij realiseert zich dat hij met dezelfde complexen worstelt. Dat hij zijn kwetsbaarheid maskeert, waardoor hij niet in staat is om een harmonieuze relatie aan te gaan. Daar is zowel hijzelf als zijn vriendin slachtoffer van."

"Ik kwam er later pas achter dat ík eigenlijk Lucas ben. Ik heb jaren onderzoek gedaan naar Chet Baker om meer over zijn karakter te weten te komen en ik herken het onvermogen om me op een gelijkwaardige manier tot een vrouw te verhouden.

Op een heel andere manier dan Chet gelukkig, maar de interne worsteling is dezelfde. Enerzijds schrok ik daarvan, anderzijds is het heel positief dat je je dat realiseert, want dan kun je er wat mee."

Kwetsbaarheid is voelbaar
Naber: "Ik heb veel met Rolf over het personage gepraat. Het was ingewikkeld, want het script bevat veel thema's en volgt twee lijnen: van Chet en van Lucas. In het beste geval versterken ze elkaar, maar we moesten wel continu bekijken wat een scène met Lucas voor Chet betekende en andersom.

Dat was een ontzettende uitdaging en soms raakten we elkaar daarin even kwijt. Wat ik niet erg vind; het is heerlijk om op de set nog bezig te zijn met het materiaal. Dan is het een dynamisch proces. Ik vind het jammer als je tijdens de opnames alleen maar uitvoert wat al vaststaat."

Van Eijk: "Ik wilde twee genres combineren: de film begint als een moordmysterie, een neonoir, maar verschuift naar een karakterstudie, waar mijn echte interesse ligt. Ook visueel was dat puzzelen. Ik heb met cameraman Martijn van Broekhuizen een stijl ontwikkeld die aanschuurt tegen het werk van Edward Hopper: qua kleurtoon en kadrering, maar zeker ook qua houding en gedrag van de personages."

Regisseur Rolf van Eijk: 'Chet Baker durfde in zijn muziek waanzinnig kwetsbaar te zijn.' Beeld webupload

Naber: "Rolf geeft veel van zichzelf bloot en gaat een persoonlijke relatie met zijn acteurs aan. We leerden elkaar echt kennen, probeerden elkaar en mijn personage te doorgronden, en als het goed is, zie je dat terug op het scherm. De kwetsbaarheid waar deze film over gaat, was ook voelbaar tijdens het filmen."

Van Eijk: "Met Steve Wall, die Chet Baker speelt, zorgde mijn werkwijze aanvankelijk voor frictie. Hij wilde de rol graag hebben, maar tijdens onze gesprekken duwde hij me weg. Hij wilde niet dat ik emotioneel zo dichtbij kwam en zei dat hij toch van de film af wilde zien.

Toen dacht ik: yes, dat is waar ik naar op zoek ben. Ergens is Steve ook zo'n type man die zich niet kwetsbaar durft op te stellen. Daarna heb ik hem van mijn goede bedoelingen kunnen overtuigen."

"Toen ik mijn eigen onvermogens aan hem liet zien, begon hij te begrijpen waar ik met de film heen wilde. Ik waardeer Chet Baker enorm als mens en artiest, maar het gaat me om de thematiek van mannen die door hun onvermogen een relatie op het spel zetten. Lucas herkent het in Chet, de kijker herkent het hopelijk in Lucas en op de set herkenden wij het in elkaar."

Volg alles over Paff op www.parool.nl/paff

My Foolish Heart:

- Première: 12 oktober, 21.45 uur, Studio K. Met vooraf een Q&A en na afloop een optreden van Ian Cleaver Trio.
- 13 oktober, 17.15 uur, Ketelhuis
- 14 oktober, 10.30 uur, Ketelhuis
- 14 oktober, 11.00 uur, Cinecenter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden