Plus

Cees Fontijn (1937-2017) scoorde met biefstuk en bitterballen

Alles in het leven van Cees Fontijn draaide om zijn slagerij, uitgegroeid tot een van de grootste vleesleveranciers van de Amsterdamse horeca.

Cees Fontijn bleef tot op hoge leeftijd actief in de slagerijBeeld -

Terwijl hij een stukje vlees sneed, lag een halve meter verderop, op de hoek van het hakblok, een brandende sigaar te wachten om verder gerookt te worden. Elke middag stak Cees Fontijn, zo rond een uur of drie, achter de toonbank van de slagerij zijn sigaar op. Met anonieme brieven tot gevolg, maar daar trok de ondernemer zich niets van aan.

De slagerij was Fontijns leven: hij bracht er zes dagen per week door en op zondag deed hij thuis de boekhouding. Hobby's had hij niet, en als hij sprak, 'ging dat over koeien, vlees en de zaak'.

"Hij vond het niet leuk om de grip op de slagerij te verliezen," zegt zoon Wim, die de zaak tien jaar geleden van zijn vader overnam. "Op de iPad keek mijn vader via de camerabeelden mee wat er gebeurde. Soms stond hij om drie uur 's nachts op om te kijken of iedereen wel op tijd begon met werken. Hij hield alles nauwlettend in de gaten; hij was ons beveiligingssysteem op afstand."

Horecaleverancier
Fontijn kwam uit een echte slagersfamilie: net als zijn overgrootvader, opa, vader en broers begon hij na de slagersvakschool op zijn 23ste samen met zijn vrouw Elly van Nes voor zichzelf. Van een kleine slagerij op het Galileïplantsoen groeide het bedrijf later uit tot een van de grootste vleesleveranciers van de Amsterdamse horeca. Binnen het bedrijf stond 'Ome Cees' bekend om zijn bitterballen en kroketten, die bijvoorbeeld bij de Biertuin te koop zijn.

Een bestelling van tientallen kilo's biefstuk was voor Fontijn even veel waard als iemand die enkel een onsje rookvlees kwamen halen. Want, iedere klant was een klant. "En die moest net zo tevreden zijn. Dat heeft hij ons wel geleerd."

"Ik heb mijn vader nooit in een spijkerbroek gezien. Hij droeg altijd een overhemd met das en pantalon," zegt Wim. Herman Gorter, die de laatste achttien jaar de rechterhand van Fontijn was en nu mede-eigenaar is, voegt toe: "Als ik ongeschoren bij de slagerij aankwam, sprak hij me daar op aan - dat vond ie echt niet leuk. Het roken van een sigaar in de winkel daar gelaten, was netheid voor Cees heel belangrijk."

Natuurlijke autoriteit
De rasechte Amsterdammer - Fontijn groeide op in de Ferdinand Bolstraat - leidde zijn zaak met 'natuurlijke autoriteit'. "Als Cees je iets ­uitlegde, deed hij dat heel onderwijzend, alsof je dom was. Door zijn glimlach kwam hij daarmee weg," zegt Gorter. "Hij zette je met een bepaalde charme op je nummer."

Fontijn was een autoritaire optimist met een hart voor de zaak. Zoon Wim: "Hij was nergens bang voor, zocht voor alles een oplossing. Hij zei altijd: we moeten het allemaal samen doen, optimistisch blijven. Dat waren ook praktisch zijn laatste woorden."

Fontijn had al langer nierproblemen en overleed daaraan op donderdag 17 augustus 2017. Een week later is hij begraven te Abcoude.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden