Plus Ten slotte

Cecilia Lichtveld (1928-2018): vrouw des huizes in Frankendael

In het romantische Park Frankendael, toen nog vol kronkelige paadjes en wild groen, stond het statige huis van de familie Van Vliet.

Cecilia Lichtveld in 2002 Beeld Peter Elenbaas

Daar groeiden de kinderen en kleinkinderen op, konden omwonenden zomaar de grote tuin in lopen en dineerden Nederlandse culturele grootheden met elkaar. De vrouw des huizes, Cecilia Lichtveld (Abcoude, 1928), maakte van de zeventiende-eeuwse hofstede een warme haard in het hart van het park.

Ze werd geboren op 4 mei, verhuisde op 5-jarige leeftijd naar Spanje en kwam, toen daar de burgeroorlog uitbrak, terug. De jaren van de Tweede Wereldoorlog bracht ze door in Landsmeer. Verder heeft ze Amsterdam nooit verlaten. Ze ging als student naar de Toneelschool en verliet die als docent. Als actrice was ze actief bij toneelgroep Puck, die later Centrum heette en vervolgens opging in Toneelgroep Amsterdam.

Televisie
Ze speelde in onder meer Tinkeltje (1957) en Varen is Fijner Dan Je Denkt (1957-1960), de allereerste kinderserie op de Nederlandse televisie. Ze synchroniseerde Lassie-films na. Daarnaast schreef ze graag, bijvoorbeeld het boek Spelen met Spullen voor de Kinderboekenweek van '69.

Haar creativiteit moet ze van haar vader hebben geërfd, de Surinaamse schrijver, componist en journalist Lou Lichtveld, alias Albert Helman. Hij had nog de muziek verzorgd voor de eerste Nederlandse geluidsfilms. Ook was de man maatschappelijk betrokken: een politicus en bovendien verzetsstrijder.

Zijn dochter toonde dezelfde betrokkenheid. Elke zondag kookte ze voor haar vrienden en familie, met wie ze urenlang over kunst en het leven sprak. Zij en haar man, advocaat Philip van Vliet, verkeerden in intellectuele kringen: schrijvers, musici en theatermakers als Harry Mulisch en Cees Nooteboom kwamen geregeld over de vloer. In de huiskamer werden concerten gegeven.

Gastvrouw
"Wie is er niet geweest?" zegt filmmaker Flip van Vliet (59), haar oudste zoon. "Ze nam een centrale rol op zich als gastvrouw. Wij leerden van haar dat je zo'n grote tuin als de onze dient te delen met anderen." Ze was zorgzaam en moederlijk, volgens haar jongere zoon Bas van Vliet (57). "Ze was er altijd." En het gezin was gelukkig.

Het huis had meerdere vleugels voor de afzonderlijke gezinnen in de familie. Ze hadden er nog een mooie schilderijenverzameling opgebouwd. Zelfs het meubilair was van bevriende architecten, zei Lichtveld eerder in Het Parool.

Maar aan het leven in het landhuis kwam langzamerhand een einde. De stadsdeelbestuurders van Oost/Watergraafsmeer besloten het huis op te knappen en te verhuren voor gelegenheden, het stadsdeel waar nota bene haar zoon Bas later in de deelraad zou plaatsnemen. Eens liep hij boos een vergadering uit. Cecilia Lichtveld streed voor haar plek, maar moest in 2005 toch vertrekken. Nu is een deel van het pand een goedbezocht restaurant.

Haar boekenverzameling ging naar het Joods Maatschappelijk Werk. Ze verhuisde naar de Pasteurstraat om de hoek. Haar lichaam verzwakte, eten en drinken deed ze bijna niet meer. Vrijdag 20 april overleed ze op 89-jarige leeftijd. Als laatste bewoner van Huize Frankendael wordt ze er tijdens de uitvaart op maandag 30 april opnieuw geëerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden