Column

Camiel, jonge god, Eurlings hield van fancy feestjes en fotomodelletjes

Mano Bouzamour
null Beeld Het Parool
Beeld Het Parool

Camiel, jonge god, Eurlings heeft de bons gekregen van de KLM. Hij was slecht bereikbaar, belde belangrijke mensen niet terug en was talloze afspraken en beloftes niet nagekomen. (Hij heeft verdomme in de politiek gezeten! Logisch dat hij niet te vertrouwen is. Hij is bovendien christen! De enige goede christen is een... Alleen Gerard Reve was een goeierik, in dit geval een dode christen. En die leuke pastoor, die televisiepastoor, ben zijn naam even kwijt, maar goed, daar gaat het niet over.)

Ik heb Camiel, jonge god, Eurlings weleens gezien in café-restaurant George aan de Leidsegracht. Gladde Italiaanse schoenen. Jasje zonder dasje. Jachtige en jolige tred. De kenmerken van een snelle jongen. Hij zat meestal aan het achterste tafeltje, mooie fles pinot noir in de koeler en iedere keer vergezeld door een ander gazelletje.

Als één van die jonge vrouwen met haar ranke, lange benen langs mij trippelde om naar het toilet te gaan, hield ik mijn adem in. Niet dat ze adembenemend was, welnee, ik ben inmiddels ook wel wat gewend. Maar als ik zou uitblazen, zou het zuchtje wind haar omver hebben geflikkerd. Van die tere trutjes die de hele tijd hun tasjes aaien alsof het een babyhoofdje is. Ik zie heus wel dat het een Hèrmes Birkintas is en dat de kleur heel mooi bij je schoentjes past. Wees niet bang, het is opgemerkt!

Camiel, jonge god, Eurlings hield van fancy feestjes en fotomodelletjes. Ik vraag me af hoeveel vrouwen hij heeft gehad nadat hij topman was geworden bij KLM. Als minister neuk je natuurlijk wel wat af daar tussen de coulissen van Den Haag. Ik wil niet bijdehand doen, maar als je salaris exponentieel groeit in korte tijd, groeit het aantal bedpartners meestal gezellig mee. Ik stel me een ontmoeting met zo'n model voor. Camiel, jonge god, Eurlings neemt natuurlijk het voortouw.

'Dag onbekende schone.'
'Hi on... Je hebt een bekend gezicht.'
Nonchalant om zich heen kijkend: 'Ben minister geweest.'

Minister van Verkeer en Waterstaat verdomt hij er iedere keer bij te vermelden, omdat hij weet hoe onaantrekkelijk dat klinkt. Minister, denkt hij met z'n zatte kop, dat is trouwens Latijn voor dienaar.
'Zo, zo, ex-minister. Wat doe je nu?'

'Wat ik nu doe.' Hij neemt nog een slokje van zijn wijn en vervolgt: 'Ik ben president-directeur van de KLM.'

Het model voelt haar kuitjes en knietjes, dijtjes en liesjes verslappen, ze valt zelfs bijna om, maar houdt het tot het einde van de nacht vol. Tot ze zoenend via de personeelsingang naar buiten vluchten, opgewacht door zijn privéchauffeur en woest wegscheuren, een onchristelijke nacht tegemoet.

De vrouwen werden Camiel een beetje te veel, vrees ik. Althans, als ik mijn gedachten zo de vrije loop laat. De werkelijkheid is meestal gekker.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden