Recensie

Cabaretvoorstelling 'Voor de Storm' van René van Meurs: een heel lange, waterige standupset (**)

Op de Cameretten 2012 sleepte René van Meurs zowel de jury- als de publieksprijs in de wacht. Eigenlijk had hij weinig concurrentie. Het absurdisme van Jelle Denturck bleek niet geschikt te zijn voor grote zalen en Tom Lash, hoe getalenteerd ook, miste simpelweg podiumervaring. Van Meurs, al sinds 2007 lid van Comedytrain, won op routine. Het halfuur dat hij speelde, had maanden, misschien zelfs jaren gerijpt in Toomler en andere comedyclubs.

Beeld Nico Alsemgeest

Hij heeft die dertig minuten nu uitgebouwd tot een avondvullende debuutvoorstelling. Het resultaat valt niet mee. Natuurlijk, Van Meurs toont zich ook nu een vlotte babbelaar en zijn timing is vrijwel volmaakt. Maar Voor de storm is niets meer dan een heel lange, waterige stand-upset.

Rode draad blijft vader Van Meurs, die elke avond in de spiegel kijkt en zich afvraagt: heb ik vandaag iets gedaan waar ik trots op ben? René drijft daar de spot mee, maar lijkt tegelijk jaloers te zijn. Zelf is hij immers een luie, ongeïnteresseerde jongen. 'Wie ben ik en wat moet ik in dit kakleven?' vraagt hij zich af. Met een gek stemmetje, want het moet niet te dichtbij komen.

Probleem
Dat is direct het grootste probleem: Van Meurs stipt veel serieuze zaken aan zonder er erg diep op in te gaan. Hij vergelijkt het deurbeleid van de Jimmy Woo bijvoorbeeld met de Nederlandse immigratiepolitiek. Leuk gevonden, maar nauwelijks uitgewerkt. En wat persoonlijker: hij zou graag, net als tijdens het gamen, op save willen kunnen drukken voordat hij iets potentieel gevaarlijks of gênants onderneemt. Mocht er iets misgaan, dan kun je dat level altijd op een andere manier proberen te voltooien. 'En niet omdat ik geen risico wil lopen,' zegt hij er nog bij.

Maar ja, dat is wel het gevolg. Een save button maakt alles vrijblijvend. En dat gevoel houd je ook over na Voor de storm. Van Meurs behandelt vooral typische twintigeronderwerpen als vriendschap, onzekerheden en relaties. Hij heeft misschien problemen, maar toont geen littekens.

Antiheld
Veel van de grappen werken overigens wel, maar zouden in kortere sets toch beter tot hun recht komen. Dan zou minder opvallen hoezeer ze op elkaar lijken. Van Meurs is een groot liefhebber van overdreven accenten en zet zichzelf graag neer als antiheld. De apotheose daarvan is een bezoek van zijn ex-vriendin en haar nieuwe partner. Om te verbloemen dat hij seksueel volslagen droog staat, koopt hij een slipje dat hij zogenaamd achteloos op de vloer gooit. Scherp verteld, maar weinig origineel.

We mogen het niet vergeten: Voor de storm is een debuutvoorstelling. Gezien de stormachtige ontwikkeling van andere recente festivalwinnaars, zoals Eva Crutzen en Louise Korthals, zal Van Meurs echter flink bij moeten schakelen om een plek in de theaters te veroveren.

Spel: René van Meurs
Regie: Michiel de Regt
Gezien: 13/2
Waar: Bellevue

  • Ons oordeel
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden