Plus

Cabaretière Karin Bruers: 'Ik wil best die dictator zijn'

Niks regels, gewoon de juiste zeden volgen. In Bruers Haalt Uit, met gitarist Nol Havens, legt cabaretière Karin Bruers uit hoe alles beter moet gaan.

Karin Bruers en Nol Havens in Bruers Haalt Uit Beeld Evely Duis

Wie twintig minuten met Karin Bruers (1962) praat, heeft tien ideeën om de wereld te verbeteren. En twee piepende oren. De Tilburgse cabaretière en ondernemer reist morgen samen met Nol Havens (1959) af naar De Kleine Komedie voor de voorstelling Bruers Haalt Uit.

Een half uur na de afgesproken tijd stormt Bruers haar cultureel centrum Duvelhok binnen. Ze verhuurt er ruimtes aan bedrijven, en heeft er haar 'Social salon' waar dames en heren op leeftijd haar, handen of gezicht kunnen laten verzorgen. Diverse kunstenaars werken er aan een 'Social sofa', met mozaïek beklede banken die in steden over de hele wereld voor meer verbinding moeten zorgen tussen buurtbewoners.

"Wat hebben ze gezegd, dat er iets tussen was gekomen? Onzin, ze waren met mijn tuin bezig en ik ben de tijd vergeten. Hoe kan ik het goed maken?"

Meteen zuiver worden
Bruers is een open boek. Een ongefilterde vrouw die nauwelijks vragen nodig heeft om antwoorden te spuien. "Ik wilde een atelier en deze oude textielfabriek is daar de mooist denkbare plek voor. Het is natuurlijk veel te groot, maar ik dacht: ik krijg het wel verhuurd."

Bruers is ook iemand die heldere ideeën heeft over hoe de samenleving eruit zou moeten zien: "De ideale regeringsvorm is natuurlijk een goede dictator. Korte lijnen, snelle beslissingen, geen gedoe met wethouders. Het is allemaal niet zo moeilijk. Duvelhok is een plek zonder regels. Zo zou dat in de maatschappij ook moeten zijn. Gewoon de juiste zeden volgen, dan heb je helemaal geen wetten nodig. Ik zou best die dictator willen zijn ja. Iemand die als je die ziet, je meteen zuiver wordt. En dan ben ik op een gegeven moment niet meer nodig."

Het lijkt een optimistisch toekomstbeeld, want waarom is die persoon er nog niet? "We krijgen het slechte niet uitgeroeid. Sterker: we geven het zelfs een podium. Er zijn heel veel dingen die wel mogen, maar niet kloppen. Dat is funest voor het vertrouwen in de samenleving."

"Je kunt niet elke dag beginnen met een sherry en dan naar de golfclub. Dat is egocentrisch. Je kunt het leven niet zomaar in je eentje consumeren. Dat doe je samen. Dat is ook de missie van mijn voorstelling. Civil courage, opkomen tegen onrecht, opkomen voor elkaar en dingen weer samen doen. Oké, dat is misschien prekerig, maar we kunnen er wel om lachen."

Nol Havens, frontman van V.O.F. de Kunst, kijkt geamuseerd toe. "Zo gaat het op het toneel ook. Karin begint te praten en ik haak daar op in of zing een liedje. Er zijn wel vaste punten in de voorstelling, vaak over rechtvaardigheid, maar geen vaste teksten. En soms gooit ze de volgorde helemaal om. Dat was in het begin wel even zweten. Maar na 35 jaar in hetzelfde bandje is een beetje afwisseling ook weleens fijn."

Kinderlijk gebleven
Bruers: "Ik weet best dat ik véél ben. Ik denk dat iemand vergeten is om een muur voor mij te bouwen, die me een beetje afschermt voor onrecht. Mijn dochters hebben het ook zwaar gehad met mij hoor. Dat die nog leven en zelfs vrolijk zijn, dat is een compliment waard. Voor hen dus. Ik ben heel kinderlijk gebleven. Daarom heb ik Nol keihard nodig. Eindelijk iemand die zegt nou even gaan zitten en je bakkes houden."

Maar ook Havens kan de woordenstroom niet lang stilleggen.

Bruers: "Ik heb in Buenos Aires met de dwaze moeders gegeten. Die zijn nu negentig. Die lopen al veertig jaar rond met onzekerheid over hun kind. Als je de waarheid niet kent, heeft je leven geen fundament. Dan besta je niet. Ik word daar kwaad van. Dan verander ik in een warrior."

"Waarom stoppen we de porno niet, de prostitutie? Dat zijn onze dochters. Is het dan geen verkrachting omdat je 100 euro neerlegt? 'Ja, maar zij vindt het zelf ook goed hoor', zeggen ze dan. Nee, dat doen we dus niet in onze samenleving. We zoeken de liefde. Oude mannetjes helpen we met oversteken, we laten ze niet in ons gezicht spuiten."

Bruers Haalt Uit, 13/5, De Kleine Komedie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden