Buurttafel Vrolikstraat punt van debat

AMSTERDAM - Vrolikstraatbewoner Mustapha Slaili wilde buurtbewoners met elkaar in contact brengen door van een buurttafel, maar het stadsdeel kreeg klachten en nam de tafel in beslag.

Een anonieme buurtbewoner heeft als protest een nieuw tafeltje neergezet op de plek waar de handhavers van stadsdeel Oost-Watergraafsmeer donderdag een leegte achterlieten. Mustapha Slaili was verrast toen hij zondagmorgen de nieuwe tafel zag staan. ''Dat geeft zoveel steun.''

Twee maanden geleden nam hij het initiatief tot de buurttafel. Slaili woont tegenover de plek waar zestien jaar geleden een man met een psychische stoornis zijn twaalfjarige buurmeisje om het leven bracht. ''De familie van het meisje woont er nog, maar niemand kende ze. Het verbaasde me dat er na al die jaren nog steeds geen communicatie was in de Vrolikstraat. Daar wilde ik iets aan veranderen.''

Slaili, pedagogisch medewerker, vroeg twee maanden geleden aan de vader van het vermoorde meisje toestemming om naast haar monument een buurttafel neer te zetten, waar mensen elkaar konden ontmoeten. ''Hij was ontroerd. Wij zijn moslims en in onze cultuur moeten monumenten en begraafplaatsen goed bezocht blijven. Dat is onderdeel van de rouwverwerking.''

Het was een komen en gaan bij de tafel, vertelt Slaili. Overdag raakten moeders er met elkaar in gesprek terwijl hun kinderen op het naastgelegen speelplaatsje speelden en 's avonds schoof jan en alleman aan voor een kletspraatje na het werk. Ook buurman Peter Wildenburg was vaak van de partij. ''Wat opviel, was dat mensen elkaar op straat veel meer gingen groeten.''

''De bijeenkomsten ontstonden meestal spontaan,'' vertelt Slaili. ''Als ik wat eten meenam, kwamen anderen vanzelf met salade of soep aanzetten. Mensen kwamen om hun verhaal te doen, maar laatst heb ik er bijvoorbeeld ook een speelgoedverkoop georganiseerd. Toen konden alle kinderen hun oude troep verkopen voor vijf of tien cent.''

Lot Wijlhuizen vond de buurttafel het enige lichtpuntje uit de hele buurt. ''Ik woon nu drie jaar in de Vrolikstraat en eigenlijk was ik hier helemaal niet zo gelukkig; er is weinig contact tussen de autochtonen en de allochtonen en er is veel overlast van de hangjongeren op het Iepenplein. Toen Mustapha de tafel neerzette dacht ik voor het eerst: 'we kunnen hier samen iets moois neerzetten'. Ze gaan nu wel de hele Wibautstraat opknappen, maar zo'n tafel is eigenlijk veel belangrijker. Het gaat om de dialoog.''

Dat het stadsdeel de tafel heeft meegenomen, vindt Slaili hypocriet. ''De politiek schreeuwt om dit soort initiatieven, dan doen we het en is het weer niet goed.'' Aan de lopende band krijgt hij telefoontjes en brieven van teleurgestelde buren. ''Ik denk dat een of twee mensen hebben geklaagd en dat daar tweehonderd buren de dupe van zijn.''

Volgens het stadsdeel kwamen er regelmatig klachten binnen over geluidsoverlast. ''Het was de bedoeling dat ze er tussen vier en vijf koffie zouden gaan drinken, maar de tafel is uitgegroeid tot een waar terras. Ze gingen door tot in de nachtelijke uurtjes. Wij hebben verschillende keren contact geprobeerd te zoeken met Slaili, maar hij gaf geen sjoege. Wij hopen dat hij nu contact met ons opneemt, want in principe staan wij positief tegenover het initiatief.'' (EMMA BOELHOUWER)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden