Plus

Buurtcamping Flevopark: 'een mooie plek om op vakantie te zijn'

Kamperen in het park is normaal strikt verboden, maar dit weekend mocht het wel. Circa duizend Amsterdammers streken neer op de Buurtcamping. "Het Flevopark is een mooie plek om op vakantie te zijn."

Beeld Marc Driessen

Ook in een wereld van goede bedoelingen en idealen, ontstaan akkefietjes. Op de Buurtcamping in het Flevopark schreeuwt een moeder tegen een man: 'Jij hebt het gezien!'

Haar arm leunt beschermend over de schouder van haar zoontje. De man steekt een priemende vinger in haar richting en smijt een verwijt terug. Voordat de boel escaleert komen de vrijwilligers met sussende woorden en dito bewegingen, waarmee ze de moeder pogen te kalmeren. Dat lukt.

Het geschetste Utopia op Buurtcamping.nl blijkt in het echt gelukkig een stuk Amsterdamser. Met hier en daar een scheldpartij, hartgrondig gevloek op die ellendige regenbuien, maar ook veel gezelligheid.

Lucretia Molhoop (64) zit op een stoel, tussen de volle plastic shoppers met boodschappen en campingspullen, het tafereel te aanschouwen. Een kind heeft de zoon in kwestie geslagen, weet zij - niet fraai, maar die dingen gebeuren. "Ouders moeten kinderen de ruimte geven om het zelf op te lossen - daar worden ze sterk van."

Klompen
Molhoop is met familieleden hier, ook een stel kinderen. "Wij wonen bij het OLVG Oost, met veel verkeer en sirenes - het is heerlijk om hier in de rust te zitten. Het Flevopark is een mooie plek om op vakantie te zijn."

Molhoop, geboren in Paramaribo, zit met klompen, een warme glimlach en een goed gemoed voor de vijfde keer op rij op een Buurtcamping. Dat maakt haar een pionier, want in 2013 is het initiatief begonnen met een kleine camping in het Oosterpark.

Inmiddels zijn er vijf in de stad: afgelopen weekend werden de goedbezochte gelegenheidscampings gebouwd in het Rembrandtpark, Noorderpark, Flevopark, Sloterpark en Egeldonk in Zuidoost en nog tien in de rest van het land.

Cohesie
Over de editie van 2016 is een evaluatie gehouden. De cijfers: er waren ruim zeshonderd plekken voor tenten, 1489 kampeerders, 615 kinderen en 471 vrijwilligers. Gemiddeld leren de kampeerders dertien nieuwe mensen kennen en de helft geeft aan dat zij zich meer betrokken voelt bij de buurt.

Het idee achter de buurtcamping is niet alleen om de cohesie in de buurt te versterken, maar ook om mensen die in armoede leven een vakantie te bieden. "Dit is ook mooi voor alleenstaande moeders," zegt Molhoop, waarbij ze naar de tenten van Malika Frindi knikt. "Die vrouw verdient een kroon."

Frindi zit zelf net uit te blazen aan een lange tafel. Zij is de aanjager van Dappere Dames, een initiatief voor onder andere armlastige moeders en kinderen in Oost. "Wij komen hier al drie jaar met kinderen die uit geldgebrek niet op vakantie gaan." Dit keer zijn het twintig kinderen, maar als Frindi de capaciteit (meer handen en tenten) had gehad, had ze wel veertig kinderen mee kunnen nemen. "Ze vinden het heerlijk, die ruimte en vrijheid. Ze wonen klein en thuis dan zit iedereen ze op de lip. Daar hoef je niet arm voor te zijn, wij wonen zelf met zijn zessen in een driekamer woning - ik weet hoe het is."

Als er dikke regendruppels uit de lucht vallen, praat Frindi onverstoorbaar verder. Om haar heen zijn mensen druk met zeilen en poncho's in de weer. "Kiddo's moeten eigenlijk helemaal niet voelen dat er geen geld is om op vakantie te gaan. Als ze straks weer naar school gaan en iedereen met vakantieverhalen komt, hebben zij ook iets te vertellen." Frindi is ook betrokken bij vakantiekamp Batavia in Oost, waar kinderen in vakantietijd kunnen spelen en sporten. Of Frindi - moeder van twee jonge kinderen - zelf op vakantie gaat? "Nee, want ik ga voor mijn zieke moeder zorgen."

Bingo
Ze kijkt tevreden om zich heen. "Toen ik hier voor het eerst kwam, was het nog wel heel wit. Nu zie ik daar Surinamers kamperen, daar Marokkanen - mooi, het wordt steeds gemixter."

Terwijl de bingo nog in het Flevopark moet beginnen, is kamp Egeldonk al nagenoeg opgedoekt. Beheerder Jeroen Kruisheer sjokt met blauwe crocs door het zompige gras. "We hebben zaterdagavond besloten de stekker eruit te trekken. De weersvoorspellingen waren te slecht." Niet dat mensen gedwongen werden om naar huis te gaan, maar het werd ze wel aangeraden. "Ik ben wel teleurgesteld, ja."

Na een mooie dag vol saamhorigheid, een dansvoorstelling en het avondeten, werden de bijna vijftig tenten dan ook weer afgebroken. Maar niet die van Eva Yoori, want die stond net. "Ik had de mededeling gemist dat ze zouden gaan afbreken," zegt Yoori vanuit haar tent.

En dus is ze maar gebleven, al had ze dat misschien beter niet kunnen doen. "De trein, vliegtuigen, met vlagen Kwakoe, ik hoorde alles door elkaar," evalueert ze. "Ik heb geen oog dicht gedaan, ik ben kapot. De Buurtcamping is een mooi initiatief, maar als je het mij vraagt: doe het in het Nelson Mandelapark of bij de Gaasperplas, dat je echt het gevoel hebt in de natuur te staan. Nu kamperen we op een grasveld."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.