Buschauffeurs Connexxion zijn slechte werkomstandigheden zat

De huisjes zijn smerig, de rijtijden te krap en de bussen rammelen uit elkaar van ellende. Buschauffeurs van Connexxion luiden de noodklok over hun arbeidsomstandigheden. Dit is hoe ze dagelijks hun werk moeten doen.

Guus Heilbron toont de vervallen en smoezelige wachtruimtes van ConnexxionBeeld Dingena Mol

Afgelopen week was voor Guus Heilbron (63) de maat vol. Van tevoren had hij nog gezegd tegen zijn leidinggevende: de airco doet het niet. Maar een andere bus was niet beschikbaar en repareren was kennelijk ook niet mogelijk. Tijdens zijn rit gaf de thermometer 43 graden aan. "Dit was echt volslagen onverantwoord."

Dat er meer mis is met de omstandigheden waaronder Heilbron en zijn collega's de laatste jaren hun werk moeten doen, blijkt tijdens een rit met de buschauffeur van Connexxion. De bussen trillen haast uit elkaar, rijtijden zijn veel te krap, zonneschermen werken niet of nauwelijks, de chauffeurshuisjes zijn uitgewoond en het meubilair te vies om aan te raken.

Dik over de dertig graden
Dat geldt zeker voor het chauffeursverblijf op station Hoofddorp. Dik over de dertig graden is het er, wanneer Heilbron de deur opent. De luxaflex ligt in stukken op de grond, de tafel is plakkerig.

Het ruikt zurig, zoals er, blijkt later, overal in de hokjes een dikzurige walm hangt. De wc's zijn toevallig net schoongemaakt, maar nog steeds vies. "Hier moet je dan je tienminutenpauze doorbrengen," zucht Heilbron.

Afgeschreven bussen
Heilbron is het zat. Zo zat, dat hij heeft besloten Het Parool mee te nemen op een tour langs afgeschreven bussen en koffieautomaten waar de mieren en kakkerlakken doorheen kruipen.

Een forse stap, dat realiseert hij zich. Want de pers hou je overal buiten, is hem al die jaren duidelijk gemaakt. "Maar intern trek ik al jaren aan de bel. Ik laat keer op keer weten wat er mis is, maar er verandert helemaal niets. Dus nu moeten mensen maar eens zien hoe wij buschauffeurs ons werk moeten doen."

Verontruste chauffeurs
Eerder deze maand al schreef Heilbron, samen met een collega, een brief aan de Amsterdamse politiek en de leden van de Stadsregio, de opdrachtgevers van het openbaar vervoer in en rond de stad. Namens een groep van nu al zeker honderd 'verontruste chauffeurs van Connexxion' stelde hij de mankementen aan het materieel aan de kaak.

Heilbron: 'Ik laat keer op keer weten wat er mis is, maar er verandert helemaal niets'Beeld Dingena Mol

"Chauffeursstoelen functioneren niet, in de winter laat de verwarming het regelmatig afweten. Sommige van onze bussen maken zo'n lawaai dat ze boven de 85 decibel uitkomen. En rijtijden zijn zo krap dat pauzes er structureel bij inschieten."

Beroerd voor reizigers
Slecht voor de chauffeurs, maar ook beroerd voor reizigers en zelfs omwonenden, zegt Heilbron. "Bewoners van de De Lairessestraat klagen al een tijdje over het gedreun van juist onze bussen. Ze zetten verkeerde en verouderde modellen in. Dat is allemaal al jaren bekend bij Connexxion, maar ze doen er helemaal niets aan."

En wat te denken van het verblijf op de Marnixstraat? Heilbron blijft doorgaans in zijn bus zitten als hij eventjes pauze heeft. "Het is er vies en er hangt een bedreigende sfeer. Daklozen eisen dat ze koffie van je krijgen."

Schoonmakers?
Overal waar Heilbron zich meldt, met Het Parool in zijn kielzog, krijgt hij steun van collega's. Astrid bijvoorbeeld, die in Aalsmeer op een plastic stoel voor een chauffeurskeet zit te wachten tot ze weer moet rijden.

"De stront zit hier tegen de ramen. Slakken, spinnen en mieren: je vindt het hier allemaal. Schoonmakers? Denk je? Laatst kwam hier zo'n jongen, die wreef een paar minuten met een doekje over de wc-bril en de tafel en weg was ie weer."

'Hier moet je dan je tienminutenpauze doorbrengen' zucht HeilbronBeeld Dingena Mol

Verzelfstandiging oorzaak
Een tijdje heeft Astrid op haar vrije dag het vervallen huisje zelf dan maar staan soppen, zegt ze. "Maar op een geven moment dacht ik ook: waar ben ik eigenlijk mee bezig?" Een collega die binnenkomt wast zijn handen: hij heeft altijd een tubetje watervrije zeep bij zich. "Je loopt hier zo een ziekte op."

Heilbron wil dat er iets gebeurt, zegt hij. Want de procedure voor de aanbesteding van het openbaar vervoer voor 2018 is al in volle gang. "En naar mijn mening is juist de verzelfstandiging de oorzaak van de teloorgang van onze werkomstandigheden."

"Daarom vinden wij dat de Regioraad en de gemeente Amsterdam in het Programma van Eisen naast klantvriendelijkheid ook een paragraaf zouden moeten opnemen voor chauffeursvriendelijkheid. Normale rij- en rusttijden, goed onderhouden materieel en leefbare chauffeursverblijven. Dat is toch niet te veel gevraagd?"

Door het stof

Connexxion is geschokt over de staat van de chauffeursverblijven, zegt een woordvoerder. "Er is iets helemaal fout gegaan. Dit kan echt niet. We hebben gekeken bij de huisjes en we moeten diep door het stof."

Connexxion gaat stevig in gesprek met het schoonmaakbedrijf, aldus de woordvoerder. "En daarvoor gaan we alle bussen grondig schoonmaken." Over de staat van het materieel is Connexxion minder uitgesproken.

"We hebben nieuw materieel besteld. Verder vragen we chauffeurs nooit de wet te overtreden: als ze moeten rusten, dan moeten ze rusten. Daar zijn afspraken over gemaakt. Als onze mensen zich onder druk gezet voelen, dan is dat niet de bedoeling." Connexxion benadrukt bij dit alles dat de ondernemingsraad zich niet herkent in het geschetste beeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden