Bus feestgangers bestormt rustige kroegjes in dorpen rond Amsterdam

Drie keer per jaar trekken Amsterdammers van café naar café met de Animal Language Kafe Rave: een kroegentocht met dj's. Zaterdag was de tiende editie in dorpen rond Amsterdam. 'Ik heb wel even mijn biljarttafel aan de kant gezet.'

De feestelijk verlichte bus Beeld Rink Hof
De feestelijk verlichte busBeeld Rink Hof

Ivo uit Den Ilp zit aan een tafeltje in zijn stamkroeg De Drie Zwanen. Hij is hier wekelijks te vinden, soms ook achter de bar, om te helpen met biertjes tappen of om broodjes bal te maken.

Vanavond wilde hij er zeker bij zijn; hij heeft er zelfs overdag een extra uurtje voor geslapen. Dat kwam doordat eigenaar Harry had verteld dat er een feest zou zijn. 'Honderd man, en ze komen met een bus, uit Amsterdam, midden in de nacht!' 'Midden in de nacht, Harry? Dat moet ik zien!'

Selfie
En nu staan er twee bijdehante Amsterdammers naast Ivo, ze maken ongevraagd een selfie met de stamgast. De jongens zijn onderdeel van de Animal Language Kafe Rave, 'een kroegentocht met dj's, waarin de kroegen even in clubs worden veranderd', aldus medeorganisator en muziekproducent Iason Chronis (35). Met vrienden Patrick Stastra (33), Wouter Slot (33), Stijn de Weerd (33), Coen Berrier (35), Michiel Schneijderberg (36) en Frank Smithuis (31) organiseert hij drie keer per jaar een rave.

De mannen zochten in 2012 naar een alternatief voor 'weer een nacht met een dj op een podium, rookmachines en kleurlampen', en besloten het geijkte idee van de kroegentocht een nieuwe draai te geven. De eerste keer trokken ze langs kroegen rond de Nieuwmarkt. In elk café werd een uur gefeest, waarna er heel hard werd gerend met boxen en apparatuur terwijl de groep feestgangers door Michiel, de host van de avond, in een rustiger tempo naar de volgende kroeg werd geleid. Het bleek een succesformule te zijn waarmee ze al heel wat stadsdelen hebben aangedaan.

Dat de naam Kafe Rave werd komt zo: dat oogt oud-Hollandser en café rave werd vaak uitgesproken als 'cave rave'. En dat was niet de bedoeling.

Geheim
De route is altijd geheim en de verzamelpunten opvallend: van de koelafdeling van de Albert Heijn in de Haarlemmerstraat tot Chinees restaurant Golden Pauw in de Jan Evertsenstraat. Historisch was de editie van november 2012, toen een groep nietsvermoedende ravers een bus in werd gelokt. Die vervolgens doorreed tot Rotterdam, waar drie cafés op hen zaten te wachten.

Wild gespeculeer Zaterdag was de tiende, 'excellent' editie, met als thema 'Kafees in Space'. De cruiseterminal aan het IJ is het verzamelpunt. Langzaam wordt hier de doelgroep duidelijk: voornamelijk goedgeluimde dertigers, veel vrouwen. Knappe homo's, hippe meisjes en vriendinnengroepen met matchende thema-outfits. Er lopen jongens rond in driedelig paillettenkostuum, vrouwen met antennes van aluminiumfolie en een creatieveling die met statiegeldflessen een astronautenpak heeft gemaakt.

Een feestelijk verlichte bus draait de parkeerplaats op. Host Michiel heeft inmiddels zijn entree gemaakt als 'Rave-o-Tron'. Met isolatiefolie beplakt, aluminium ventilatiebuizen om de benen en twee ronkende kruimeldieven met fietslampjes als handen gebaart hij de groep de bus in. Iedereen heeft een futuristische pokerpet gekregen, met een grote uitschuifbare klep. In de bus bonkt muziek, zwaaien lichten en zijn de ramen beplakt met isolatiefolie en ducttape. 'Zijn jullie klaar voor het zwarte gat?' schalt Rave-o-Tron door de speakers. 'Het is net een schoolreisje,' zegt een meisje zenuwachtig lachend.

Folie
Dan maakt de bus een bocht, althans: zo lijkt het. Het folie, de lichten: ze maken het oriënteren onmogelijk. 'Op naar de eerste planeet!' klinkt Rave-o-Tron. En zo voelt het ook. Nieuw publiek na zo'n twintig minuten lijkt de bus te stoppen. De ravers gluren tussen het folie door naar buiten: niets te zien. Als de deuren opengaan, is daar alleen een drassige berm en een bord: 'einde bebouwde kom Monnickendam'. De groep wordt een dijkje op gedirigeerd, het centrum door, het eerste café in: het Markerveerhuis. De eerste dj draait al, de stamgasten kijken op van hun bier. Een dame van in de zestig met een blond permanentje stapt na een paar nummers van haar kruk om met zwaaiende armen door de juichende groep heen te dansen.

'Bestel jij dit nou allemaal van je studiefinanciering?' vraagt een oudere man aan een Amsterdamse dertiger aan de bar. Ondertussen roept Rave-o-Tron om dat de laatste ronde is ingegaan; het volgende café wacht. Snel worden er jassen gezocht, bierglazen geleegd, de petten gaan weer op. 'Dat was leuk,' zegt de dame met het permanentje. 'Ik kan daar wel van genieten hoor, dat soort muziek. Maar voor een uurtje. Dan is het wel mooi geweest.'

Contrast
'We zoeken altijd naar een heel specifiek type café,' legt Iason Chronis later uit. 'Het rustige soort, waar niet te veel publiek komt. Het moet namelijk wel passen als wij met honderd of tweehonderd man voor de deur staan. En we proberen het contrast met een feestende meute die opeens naar binnenstormt zo groot mogelijk te maken.'

Wanneer de datum voor een rave vaststaat, kijken de vrienden een paar avonden rond in de stad. Niet alle kroegbazen willen meedoen, 'maar dat is dan vaak vanwege 'vrijdag dartsavond' of biljart. Meestal zijn de cafés juist heel enthousiast en vinden ze het leuk dat er nieuw publiek binnenkomt. Verder geven we wat tips: sla veel glazen in, zet extra personeel achter de bar. De eerste paar edities ging het redelijk mis toen honderden mensen ineens van drank moesten worden voorzien.'

Tiffanylampen
Dat gebeurt niet bij Thomas Café in Edam, de tweede halte van de avond. Ook hier, onder het lage plafond met verkeersborden en tiffanylampen boven de bar, wordt er stevig gedanst en gedronken, en Rave-o-Tron doet met flikkerende kruimeldieven de moonwalk op een tafel. 'Bij boerenfeesten moet ik nog wel eens ingrijpen, maar hier was helemaal geen gerotzooi,' zegt de bareigenaar later. Hij had twee man personeel achter de hand, maar hoefde die niet in te zetten. 'Ik heb wel even mijn biljarttafel weggezet en mijn stamgasten ingelicht. Maar die zijn alsnog allemaal gekomen.' Hoeveel hij vanavond heeft omgezet, weet hij nog niet. 'Reken maar uit. Honderd man, met gemiddeld twee drankjes per persoon, terwijl ik normaal dertig à veertig mensen op een zaterdagavond heb.' Hij knikt veelbetekenend. 'Da's een mooie avond.'

De rit naar het volgende café begint goed. Koprollende meisjes tussen de palen van de bus, lenige jongens in de bagagerekken en dansende mensen in het gangpad. Maar na twintig minuten zakken steeds meer ravers terug in de busstoelen. Om bleekjes tegen het isolatiefolie te hangen of nog een keer Google Maps te checken. 'Volendam! Het Hemeltje in Volendam!' gilt iemand boven de muziek uit. Purmerend, toch weer Noord, Ilpendam: de bus lijkt alle richtingen op te gaan. In Den Ilp zwiepen de busdeuren open voor café De Drie Zwanen. De ravers stappen opgelucht de frisse lucht in, gauw richting toilet of een berm in. Anderen blijven buiten op een bankje zitten. Drie kwartier met honderd man in een met folie beplakte bus, met veel bier en een dalende suikerspiegel; daar moet wat zuurstof bij.

Gelukkig wacht Ivo binnen. Hij zal die avond aardig wat broodjes bal verkopen.

undefined

Thomas Café in Edam, de tweede halte van de tiende Kafe Rave. Beeld Rink Hof
Thomas Café in Edam, de tweede halte van de tiende Kafe Rave.Beeld Rink Hof
null Beeld Rink Hof
Beeld Rink Hof
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden