Plus

Burgemeester Nienhuis vertrekt van Landsmeer naar Heemstede

Na een turbulent burgemeesterschap in Landsmeer vertrekt Astrid Nienhuis naar Heemstede. Het bestuur van Landsmeer is veranderd, zegt ze in een terugblik, maar zij heeft ook veel geleerd.

Nog eenmaal stond Nienhuis (witte sjaal) vooraan bij het kerstconcert van AmicitiaBeeld Dingena Mol

In 2012 beleefde het kleine Landsmeer de heetste herfst uit zijn lange geschiedenis. Na een conflict met haar wethouders werd de een jaar eerder aangetreden burgemeester Astrid Nienhuis heengezonden door de gemeenteraad. Maar aangevoerd door een paar onverschrokken moeders kwam de bevolking massaal in verzet, met als resultaat de terugkeer van de burgemeester, en het vertrek van de wethouders en een groot aantal raadsleden.

Vijf jaar later neemt de Nienhuis opnieuw afscheid, nu uit eigen wil. De 52-jarige bestuurder verruilt het eierdorp Landsmeer voor het villadorp Heemstede. "De kinderen zijn nu op een leeftijd dat ze de overstap naar een andere school nog relatief makkelijk kunnen maken," vertelt ze over het besluit om nu te gaan. "Ik heb rondgekeken in de regio Eindhoven, waar veel familie woont, en in Kennemerland, waar ik ben opgegroeid. Het is Heemstede geworden."

Dichtgetimmerde coalitie
In de afgelopen vijf jaar heeft Nienhuis kunnen doen waar ze voor werd aangetrokken: het vernieuwen van bestuur en organisatie. "Dat was de nadrukkelijke opdracht in de profielschets. In de praktijk bleek dat echter flink te botsen met de bestuurscultuur van wethouders die regeer­den als onderkoningen en werden gesteund door een volledig dichtgetimmerde coalitie. De ambtenaren schreven op wat de wethouders wilden dat zij opschreven, niet wat zij zelf bedacht hadden."

Dat is vijf jaar later heel anders, zegt Nienhuis, met dank aan een groot aantal wisselingen binnen bestuur en organisatie. "Alle vernieuwing is moeilijk. De ene ambtenaar is blij met meer autonomie, de ander voelt zich kwetsbaar. In de huidige organisatie staat vakmanschap centraal, en niet gedienstigheid. Dan blijkt er plots ook heel veel te kunnen. We zijn bijvoorbeeld de derde gemeente in het land met onze ICT in de cloud. Dat vind ik echt een mooi wapenfeit."

Ook de politieke leiding in Landsmeer is ingrijpend vernieuwd. Het coalitieakkoord is ondertekend door vijf partijen, maar slechts twee hebben een wethouder mogen leveren. Nienhuis: "VVD en D66 hebben geen meerderheid in de raad, dus het is steeds zoeken naar voldoende stemmen. Het is al voorgekomen dat de VVD-fractie tegen een voorstel van de eigen wethouder stemde. Dat doet natuurlijk even pijn, maar daarna gaat het werk gewoon door."

Kettingzaag
De sfeer tijdens de raadsvergaderingen laat nog wel te wensen over, en dat kan op het conto worden geschreven van Positief Landsmeer, een fractie die bij voorkeur oppositie voert met behulp van de kettingzaag. Nienhuis: "Het is een verantwoordelijkheid van de raad als geheel. Het is niet voor niets dat er nauwelijks mensen op de publieke tribune zitten. Die hebben geen trek in gekift. Omgangsvormen tijdens vergaderingen zijn bepalend voor het aanzien van het bestuur. Dus hard op de inhoud: graag. Maar niet hard op de persoon."

Dat laatste kan al helemaal niet in een dorp met 11.000 inwoners, waar je elkaar altijd wel ergens tegenkomt, is het niet op straat, dan is het wel bij de bakker. Dat geldt ook Nienhuis en de oud-raadsleden die haar indertijd hebben weggestuurd. "Ik heb met iedereen gesproken, op één hoofdrolspeler na. Dat is prettig. Ik ben de eerste om toe te geven dat ik ook fouten heb gemaakt. Ik was nieuw, hier maar ook in het vak, en ben in mijn enthousiasme veel te voortvarend aan het werk gegaan. Dat zou ik nu anders aanpakken."

Nienhuis vertrekt uit Landsmeer met veel mooie herinneringen. Zoals aan de noodopvang van 200 vluchtelingen in 2015. "Dat was best spannend in een heel wit dorp. We hadden als bestuur toegezegd te zorgen voor de opvang, maar daarna moesten we met de bevolking in gesprek. Tijdens een bijeenkomst in de kerk kwam terecht meteen de vraag of het besluit al genomen was. Ja, dat was genomen. Een paar mensen waren boos, maar de rest was akkoord."

Uiteindelijk meldden zich 180 dorpelingen als vrijwilliger. "Er gebeurde van alles. De een begon een winkel in tweedehands kleding, de ander organiseerde een wandeling door het Twiske, een orkest kwam spelen in de sporthal waar de mensen waren opgevangen. Na een week waren het ónze Syriërs geworden. We hebben nog geprobeerd mensen terug te halen toen we woningen voor statushouders beschikbaar moesten stellen, maar dat kon gek genoeg niet worden geregeld."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden