opinie

Burgemeester Amstelveen: 'Angst voor vluchtelingen met begrip te lijf'

Burgemeester Mirjam van 't Veld van Amstelveen kreeg in Israël les in pragmatisme. Die komt van pas bij de onrust over opvang van vluchtelingen in een stad met een grote Joodse gemeenschap.

Beeld J. van der Does

Op uitnodiging van de Israëlische ambassadeur heb ik deelgenomen aan de jaarlijks terugkerende burgemeestersconferentie in Israël. Wij hebben in de regio Amstelveen een grote Joodse gemeenschap, die met haar educatieve, culturele en religieuze voorzieningen onderdeel uitmaakt van het weefsel van onze gemeente. Er is ook sprake van toenemende onderlinge bedrijvigheid tussen Israël en Amstelveen.

Een derde reden waarom deze conferentie zo interessant was, is dat er in de week voor mijn reis onrust was in delen van de Joodse gemeenschap over de mogelijke komst van een noodopvang voor vluchtelingen uit voornamelijk Syrië. Het bezoek aan Israël gaf mij de mogelijkheid met eigen ogen de complexe situatie in het Midden-Oosten te aanschouwen en door gesprekken met bestuurders, maatschappelijke organisaties en bedrijven meer inzicht te krijgen in de dagelijkse lokale opgaven. Zonder de pretentie te hebben om na een week deze situatie, dit conflict met diepe historische en religieuze wortels, te kunnen analyseren, meen ik een aardig beeld te hebben gekregen. Ik neem de lessen mee voor verbinding in mijn eigen gemeente.

Toen ik in Israël was, moest ik vaak denken aan het boek van Benjamin Barber, If Mayors Ruled the World. In het boek staat onder meer een portret van Teddy Kollek, de voormalige burgemeester van Jeruzalem. Hij zou gezegd hebben: 'Als u mij uw preken bespaart, dan repareer ik het riool.'

Dat is waarom, volgens Barber, in tegenstelling tot staten, steden wel in staat zijn om de wereldproblemen op te lossen. 'Omdat steden niet de betonnen benen hebben waar staten op lopen. Zijn steden ideologisch? Nee, steden zijn pragmatisch.'

Dat is precies wat ik ook heb gehoord en ervaren: hoe burgemeesters met Joodse of Arabische achtergrond ook nu onder moeilijke omstandigheden heel nauw met elkaar samenwerken. Coexistence is het woord dat veel wordt gebruikt om het doel van alle inspanningen aan te duiden: samenleven. Van internationale conflicten naar concrete, lokale oplossingen, daar zetten mijn collega's zich voor in.

Pragmatisme
De eerste les is pragmatisme. Laat de internationale politiek over aan landelijke politici, wereld- en religieuze leiders, concentreer je op de lokale situatie in elke buurt en wijk, ga op zoek naar overeenkomsten, los het daar op.

Er was in het programma veel aandacht voor innovatie, stedelijke ontwikkeling en start-ups. Wij bezochten onder meer Yokneam, in 1950 opgericht, en nu bekend als startup village, een stad met ongeveer 22.000 inwoners én meer dan honderd hightechbedrijven, de hoogste concentratie van bedrijven die medisch onderzoek uitvoeren en een export van ongeveer vijf miljard dollar per jaar. Wij bezochten het hightech Mevo Carmel Jewish-Arab Industrial Park, een joint venture van Yokneam, Megiddo Regionale Raad en de Druzische dorpen Daliyat al-Karmel en Isfiya - volgens mij hét voorbeeld van überpragmatisme!

Ook had ik een ontmoeting met burgemeester Yona Yahav van Haifa, de derde stad van Israël en schoolvoorbeeld van co-existentie. Wij bezochten het Technion, het technologisch instituut voor hoger onderwijs en de enige plek in de wereld waar Arabieren en Joden al 115 jaar probleemloos samenwerken. In het Hadassah Mount Scopus University Hospital en The Hebrew University of Jerusalem trof ik een bijzondere en inspirerende samenwerking tussen Israëlische en Palestijnse wetenschappers. Maar ook een samenwerking die moed vereist, want zij ervaren regelmatig weerstand vanuit hun omgeving.

Noodopvang
Het was, mede vanwege de lokale actualiteit, een waardevolle conferentie. De ervaringen zetten je weer op scherp. Ik wil mij hardmaken voor coexistence in Amstelveen. Op meerdere vlakken. Maar mijn belangrijkste doel de komende tijd betreft de noodopvang van vluchtelingen in Amstelveen.

Er was onrust in delen van de Joodse gemeenschap over de mogelijke komst van een noodopvang voor vluchtelingen uit voornamelijk Syrië. Ik begrijp die zorgen wel, het is het onbekende waar mensen zich onzeker over voelen. En er zijn ook beelden over en weer.

Het conflict in het Midden-Oosten is complex en diepgeworteld. Maar wij gaan ons inzetten om hier iets teweeg te brengen, om van een nood een deugd te maken. Om concreet, als het zover is, een dialoog tussen de verschillende bevolkingsgroepen te starten. Om meer begrip te krijgen voor elkaar, om heel pragmatisch en alledaags in te zetten op coexistence.

Reageren op dit opiniestuk? Dat kan. Scroll naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden