Opinie

Buitenfestivals zijn 'decibelterreur' voor omwonenden

Zijn alle klagers over geluidsoverlast van festivals ouwe zeurpieten, of hebben de geluidscontroleurs geen idee wat ze achter de gevels ervaren, vraagt Peter Welp zich af.

null Beeld anp
Beeld anp

Als een buitenfestival muziek wil draaien, is het aan het stadsdeel om te toetsen of de plannen niet te wild zijn. Het stadsdeel wil voorkomen dat omwonenden onduldbare overlast ondervinden.

Wanneer zo'n festival qua volume toch meer overlast geeft dan dragelijk is voor de omliggende buurt, spreek ik van decibelterreur, omdat de term 'geluidsoverlast' geen recht doet aan de emoties die dit kan oproepen.
Zijn alle klagers ouwe zeurpieten, of hebben de geluidscontroleurs geen idee wat ze achter de gevels ervaren?

Buitenlawaai mag in de regel binnenshuis niet boven 55 dB uitkomen. Rekening houdend met de isolatie van de omliggende woningen en de afstand tot het podium wordt berekend hoeveel decibel een festival mag produceren.

Geen pauzes
Wij zijn doof voor hondenfluitjes, maar voor de hele lage tonen is het menselijk oor ook minder gevoelig. In de geluidsmeting wordt dit onderscheid gemaakt; we spreken over metingen of normen in dB(a) voor geluid van gemiddelde toonhoogte. De echt lage tonen worden genormeerd in dB(c), en in de vergunning zal deze norm zo'n 15 decibel hoger liggen dan de dB(a) norm. Laagfrequent geluid gedraagt zich echter anders; het bevat meer energie, draagt dus verder en buigt - anders dan het normale geluid - over en om gebouwen heen.

Met name dancemuziek ontleent zijn kracht aan de lage tonen. Meer dan popmuziek zijn de ondertonen een wezenlijk onderdeel van de ervaring. En een dancefeest heeft geen pauzes.

Kastjes rammelen
De vergunning gaat ervan uit dat de bastonen zich net zo verplaatsen, net zo worden gedempt als ander geluid. Maar ver buiten de berekende zone laten deze trillingen de kopjes in de kastjes rammelen en ramen en deuren in de sponningen resoneren. Je voelt de trillingen via je bank, je tafel of je bed. Dit wordt met het uur minder duldbaar: decibelterreur.

Zolang echter op de dichtstbijzijnde gevels de dB(a) norm niet wordt overschreden, kan geen handhaver iets doen. Stadsdeel, of liever nog gemeente, stel een gevelnorm in dB(c) op, en een grens aan het aantal uren dance per dag. Hou een feest waar het kán.

Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden