Plus

Buiten Westen: meer gemoedelijk hangen dan knallen op de dansvloer

Vaste bezoekers zagen het bij binnenkomst natuurlijk direct: de bekende boom van Buiten Westen stond als vanouds weer te pronken met zijn enorme kroon van trossen gekleurde ballonnen.

Het reuzenrad van Buiten WestenBeeld Eva Plevier

Dit decoratiehoogstandje was samen met het reuzenrad opnieuw de vertrouwde spil op het terrein van het dancefestival dat zaterdag voor de zesde keer gehouden werd.

Het Westerpark is sinds vorig jaar ingeruild voor de weiden rond de Ouderkerkerplas, een flink eind richting het zuiden bij Ouderkerk aan de Amstel. Buiten Westen was de laatste jaren voor velen vaste prik op de zomerse festivalagenda. Toch zag je dat de verhuizing de stad uit de publieksamenstelling wel heeft beïnvloed, richting wat minder studentikoos en hipperdehip en wat meer naar een festival voor iedereen.

En wanneer je een stadspark inruilt voor een landelijk gelegen recreatiegebied, heeft dat logischerwijs invloed op de festivalvibe. De intense dynamiek van het festival in het Westerpark, heeft met de verhuizing wat ingeboet door de landerigheid dat festivallen in een buitengebied als vanzelf oproept.

Het was rond de zes podia dan ook meer gemoedelijk hangen dan knallen op de dansvloer. Buiten Westen is een festival waar je altijd de meest courante dancestromingen hoort langskomen, voor je uitgekozen door lokale nachtinitiatieven onder wie de vaste populaire gastheren Pleinvrees en Next Monday's Hangover, dit jaar aangevuld met hosts Cartel, LET, NGHTDVSN en Club Knijn.

Samen hadden ze een interessant blokkenschema gesmeed waar deephouse en techno de hoofdmoot vormden, met lokaal naast dj's van over de grens en een goede balans tussen de bekende veteraan en vers talent. Zo had je de hele dag door genoeg opties om aan je muzikale fix te komen, met het gemak van alle podia op een steenworp afstand van elkaar.

Zo kon je als de langgerekte epische deephouse van Rampa en Adam Port je wat te soft werd, met slechts een paar stappen eenvoudig doorschuiven naar de buren. Daar liet de Amerikaanse veteraan Moodymann als vanouds horen waar hij de soul - in de breedste zin van het woord - vandaan haalt, gemaskerd en wel.

Bezoekers van Buiten Westen.Beeld Eva Plevier

Minpuntje was de geluidssoep net buiten de tent die hier ontstond doordat de stages dicht bij elkaar lagen. Dat was beter in de hoek van het terrein bij de dromerige minimale beats van het duo Kiasmos. Ook kon je iets eerder die middag onder de bomen bij de LET-area (kort voor Les Enfant Terribles) prima terecht bij de wat obscuurdere geluiden van Aurora Halal. De stoere New Yorkse bracht een uitdagende set met de focus op duistere machinale kicks en futuristische melodieën.

Geknald werd er overigens ook door de Duitse afvaardiging onder wie Roman Flügel, Dominik Eulberg en ook door Fjaak - een fijne ontdekking trouwens, deze jonge formatie. En wie zich tussen het dansen door alsnog verveelde, kon terecht bij andersoortig vertier in de vorm van een yogaklas en durfals konden hun gezichtsbeharing laten omtoveren tot een blauwe glitterbaard.

Een nominatie 'best gedecoreerde festival' is op zijn plaats voor dit prachtig tot in de puntjes aangeklede festival. Deels natuurlijk te danken aan de goed gescoute locatie: de Ouderkerkerplas is met al die beschutte hoeken, dwaalplekken en heuveltjes om tegenaan te hangen eigenlijk de perfecte festivallocatie. Eén die Buiten Westen als een handschoen past, zelfs als de regen in de avond vroegtijdig een einde aan de pret maakte.

Dj's op Buiten WestenBeeld Eva Plevier
In het reuzenradBeeld Eva Plevier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden