Brug Staalstraat is weer even vrij van liefdjesslotjes

Het zijn ongetwijfeld tekens van eeuwige liefde, maar de duizenden slotjes met namen van geliefden zijn te veel voor de ophaalbrug in de Staalstraat. Vrijdagochtend is de bijna 500 kilo staal van de brug verwijderd.

Doorgaans slijpt hij weesfietsen weg, nu maakt gemeentemedewerker Errol de brug in de Staalstraat schoon. Beeld Rink Hof

Met tientallen tegelijk verdwijnen ze in de achterbak van het gemeenteautootje. Hele trossen slotjes in alle kleuren van de regenboog. Errol en Omar, doorgaans verantwoordelijk voor het verwijderen van weesfietsen, hebben er handigheid in. Vlak lang de tuidraden slijpen ze de slotjes los, strengen van meer dan een kilo zijn geen uitzondering.

De stilte op de Groenburgwal wordt om half ­zeven deze morgen bruut verstoord door het geluid van slijptollen. Het is nog maar zes weken geleden dat de slotjesmannen hier de Staalmeestersbrug kaal schoren, maar de ophaalbrug puilt alweer uit van de liefdesslotjes. Verwachte oogst deze ochtend: zo'n 500 kilo.

Doorn in het oog
Vroege voorbijgangers steken hun duim op naar de slijpploeg: de slotjes lijken veel Amsterdammers een doorn in het oog te zijn. Het verschijnsel om een slotje met de namen van geliefden vast te klinken aan bruggen is overgewaaid uit Rome en Parijs.

Taylor en Adam, staat op een van de slotjes. Zij hangen, best intiem, aan Josef en Lucinda. Eeuwige liefde misschien, maar aan deze brug heeft de liefde waarschijnlijk maar een paar dagen stand gehouden.

Waarom juist deze brug de klos is, is onbekend. Feit is dat het winkeltje op de hoek de slotjes prominent in de etalage heeft uitgestald. Klein slotje: 6,95 euro.

De eigenaar weigert commentaar en belooft zijn advocaat terstond met Het Parool te laten bellen. Dat blijkt een loze belofte.

Stadsdeelbestuurder Boudewijn Oranje ergert zich groen en geel. "We verwijderen ze om technische redenen: het wordt te zwaar en de brug moet wel goed open en dicht kunnen."

Maar Oranje stoort zich er vooral aan dat toeristen een stempel drukken op de stad. "Wij willen niet dat Amsterdam een decor wordt voor toeristen. Wíj richten deze stad in, daar hebben we allemaal dikke boeken met richtlijnen voor en daar staan deze liefdesslotjes niet in."

Twee jaar bewaren
Voelt het voor Oranje niet als dweilen met de kraan open? "Meer kunnen we niet doen: het verkopen van slotjes is niet verboden. Wij hebben de ondernemer in de buurt erop aangesproken, maar kennelijk vindt hij het eigen belang belangrijker dan het belang van de stad."

Als de klus geklaard is, worden de slotjes afgevoerd naar de gemeentewerf op Oostenburg. Hier moeten ze nog twee jaar worden bewaard. Niet dat zich vaak 'eigenaren' melden: vorig jaar was het de eerste keer dat een vrouw de hele voorraad wilde inspecteren, op zoek naar het slotje dat symbool stond voor haar relatie. Wonder boven wonder vond ze het slotje nog ook.

Elke middag het laatste nieuws uit Amsterdam ontvangen? Schrijf je nu in voor de gratis nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.