Plus

Broekmans Amsterdam sluit: 'Het is alsof een oude vriend overlijdt'

Componisten, soapies én leden van het Koninklijk Huis kochten bij Broekmans en van Poppel in de Van Baerlestraat. Na ruim een eeuw gaat de Amsterdamse vestiging van de muziekwinkel dicht. 'Het is alsof een oude vriend overlijdt.'

Marco Ganzinotti (links voor) en Ellie Leijdekkers Beeld Charlotte Odijk

"Néééé, wat?! Gaat de zaak dicht?" De oudere dame, Kitty van der Pol die in de houten bakken op zoek is naar pianoboeken, brult door de winkel. Het nieuws komt hard aan. "Ik kom hier al sinds mijn puberteit. Wat een schok. Alle kennis verdwijnt dus. In dit vak moet je groeien."

De ene klant is op de hoogte, de andere verneemt het slechte nieuws aan de toonbank, waar op flyers staat dat Broekmans gaat verhuizen naar Badhoevedorp.

Fijn geordend
Zangeres Gloria-Jeanne de Meijer gaat de zaak missen. Ze is niet zo van kopen op internet. "Hier kan je uitgevers vergelijken. Wil ik de Schubert van Breitkopf of die van een Amerikaan? Wil ik geel of wit papier? Alles ligt hier zo fijn geordend."

Volgens medewerker Anja Leijdekkers zoemt het rond in muziekland dat Broekmans morgen dichtgaat. "De meesten zijn geschokt en reageren alsof de wereld vergaat. 'Waar moeten we heen?' vragen ze."

Anja en haar zus Ellie werken respectievelijk 32 en 43 jaar in de zaak waar talloze beroemdheden over de vloer kwamen.

Dikke zoenen
De namen vliegen over tafel: de Russische cellist Mstislav Rostropovitsj, de Spaanse mezzosopraan Teresa Berganza, de Franse componist Francis Poulenc, Amerikaanse dirigenten als Leopold Stokowski en Leonard Bernstein, de Nederlandse pianist Daniël Wayenberg en dirigenten als Bernard Haitink, Edo de Waart en Jaap van Zweden.

Anja: "Als Rostropovitsj in Nederland was, waaide hij altijd even binnen. We hadden een keer foto's van hem in de etalage liggen. Hij vroeg of hij twee van de foto's, die hij niet kende, mocht hebben. Dat was goed, als hij de andere foto's maar even wilde signeren. Hij gaf ons dikke zoenen."

De zussen Leijdekkers hebben zelf pianoles gehad maar dat mag verder geen naam hebben, zeggen ze bescheiden. Petrus Ganzinotti, de eerste Ganzinotti die de winkel bestierde, vond muziekhandelaren die geen ­instrument bespelen altijd de beste. De klant weet het altijd beter, zei hij tegen zijn zoon Giovanni.

Bartók
De firma bestaat ruim honderd jaar. De oprichtingsdatum ligt ergens rond 1914. De precieze datum is, ook na een zoektocht in de archieven, nooit ontdekt.

De jonge Petrus Ganzinotti (1901) kwam aanvankelijk bij vioolbouwer Karel van der Meer aan de Van Baerlestraat 94-1 hoog werken, maar stapte korte tijd later over naar muziekhandel Broekmans en Van Poppel, die in het aangrenzende pand zat.

Hij werd 'chef der firma' en nam later de zaak over. "De muziekhandel trok mijn grootvader meer," zegt Petrus' kleinzoon, de 70-jarige Piet Ganzinotti, wiens overgrootvader Federico (1868) nog als schoorsteenveger in Italië werkte.

De groten der aarde
Petrus haalde later zijn zonen Giovanni en Wim in de zaak, die op hun beurt weer hun zonen het vak leerden. Op dit moment staat de vierde generatie aan het roer: de veertigers Marco, Wilfred en Robin Ganzinotti.

Petrus zag de groten der aarde binnenstappen: componisten Béla Bartók, Francis Poulenc en Claude Debussy. De laatste kocht niets, maar vroeg of de firma zijn zojuist voltooide vioolsonate in de etalage wilde leggen, zo luidt de overlevering.

Tussen Bartók en de firma ontstond een briefwisseling. "Die brieven zijn helaas weggegooid. Mijn vader had meer belangstelling voor de postzegels uit Hongarije," zegt Piet.

Heineken en Giuliani
Piet Ganzinotti heeft zelf ook wat beroemdheden zien langskomen: Freddy Heineken en oud-burgemeester van New York Rudy Giuliani. Ook het Koninklijk Huis is er kind aan huis. In 1985 bezocht Pieter van Vollenhoven met zijn lijfwachten de zaak.

Anja: "'Is dit nu het walhalla waar het zich allemaal afspeelt,' vroeg hij ons. Hij was op zoek naar muziek van George Gershwin en Cole Porter en ging op een rustige plek bij ons op zolder zitten."

Kitty van der Pol, op zoek naar pianomuziek, schrikt van het nieuws. 'Alle kennis verdwijnt dus' Beeld Charlotte Odijk

Prinses Christina kocht er een muziekstandaard en prinses Marilène zocht een pianoboek voor haar dochter, ­weten de zussen. "Ook Mark Rutte en dj Armin van Buuren heb ik hier binnen zien stappen, net als de gehele cast van GTST. Maar we zien steeds minder mensen in de winkel. Alleen de ­harde kern komt nog. Sommigen van hen reageren boos: 'Hoe kunt u ons dit aandoen?' En dat is niet gespeeld hoor," zegt Alexa Gevers, die er tien jaar werkt.

Illegaal downloaden
De firma heeft eerder moeilijke tijden gekend. In de jaren zeventig zou het pand, destijds eigenaar van een Indonesische familie, op de markt komen. "Wij moesten eruit. ­Onder leiding van pianist-componist Gerard Hengeveld hebben onze klanten een flink bedrag bijeengezameld en zo konden we het pand kopen. Het waren klanten én vrienden," zegt Piet.

Marco Ganzinotti: "Mensen bestellen bladmuziek en cd's goedkoper via internet. Gisteren zei iemand nog ­tegen me: 'Het is vreselijk dat jullie dichtgaan maar ik ben een dief van mijn eigen portemonnee als ik het hier koop'."

Ook het illegaal downloaden, kopiëren van bladmuziek en de flinke bezuinigingen in de cultuursector zijn debet aan dat de zaak dichtgaat. Orkesten worden opgeheven of samengevoegd, muziekscholen hebben het moeilijk en muziekonderwijs bestaat nauwelijks nog. Wilfred: "Het is een domino-effect. Nu zijn wij aan de beurt."

Hoornist Sharon St. Onge van het Koninklijk Concert­gebouworkest (KCO) kan er niet bij dat de vertrouwde zaak weggaat. "Onbegrijpelijk is het. Deze zaak is zo verbonden met het Concertgebouw. Je kunt hier heerlijk snuffelen en de stukken bekijken voordat je ze koopt."

Broekmans en Van Poppel heeft te veel concurrentie van online verkoop Beeld Charlotte Odijk

Ook Jacques Meertens, oud-soloklarinettist van het KCO kwam er al vijftig jaar geleden, toen hij nog leerling aan het conservatorium was. Hij kan het nieuws niet geloven. "Dit is een instituut. Ik kom gewoon kijken of het klopt."

Afscheidsfeest
Verschillende musici wilden een crowdfunding opzetten, maar de drie eigenaren hebben het aanbod vriendelijk afgewezen. Wilfred: "Het heeft geen zin. Internet is de toekomst. Daar zullen we ons op richten. De winkel wordt voortgezet in ons distributiecentrum in Badhoevedorp. We gaan wel door met de kleinere winkel in Utrecht."

Marco is het nieuws van de sluiting zelf aan zijn vader Piet gaan brengen. Hij zag er als een berg tegenop. "Ik zat te schudden op mijn stoel toen ik het hem vertelde," zegt Marco. Hij laat een lange stilte vallen, gevolgd door een zucht. "Alsof je zegt: ik ga je kind om zeep helpen."

Maar zijn vader, die nog werkzaamheden voor de site doet, zag de bui al hangen. Piet: "Het is een drama. Ik had graag gezien dat de zaak bleef. Maar tijden veranderen."

Ellie en haar zus Anja zijn bedroefd. "Alsof er een oude vriend overlijdt," zegt Ellie. Ze krijgen de laatste dagen VVV-bonnen, planten, briefjes en etentjes aangeboden van vaste klanten.

Half januari gaat de zaak aan de Badhoevelaan 78 in Badhoevedorp open. Op de Van Baerlestraat komen appartementen en twee winkelruimtes. Vrijdagavond, na sluitingstijd, is er een afscheidsfeestje voor het personeel.

Piet: "Dat wordt een moeilijk moment. Ik ga nog één keer in de zaak rondkijken. Maar de emotie zal pas binnenkomen als de zaak een dag later echt sluit. De deur gaat dicht en dan komen er geen mensen meer."

Marco Ganzinotti: "Mensen bestellen bladmuziek en cd's goedkoper via internet' Beeld Charlotte Odijk
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden