Opinie

BRAAF: Wallen blijven een ellendegebied

September 2008: achter helverlichte ramen showen modellen kleding van Amsterdamse ontwerpers. Foto ANP

Wordt Amsterdam braver? Het Parool zoekt het uit. Vandaag: Ramen sluiten op de Wallen.

'Denk maar niet dat toeristen de Wallen bezoeken om keramische kunst te bewonderen.'' Ziedaar de twijfel van menig ondernemer toen de gemeente het plan lanceerde om de oude burgwallen met postcode 1012 op te schonen.

Datgene wat Amsterdam internationaal tot het Sodom en Gomorra van Europa maakt, moest worden ingeperkt en ontdaan van criminogene bedrijven. Achter de ramen geen hoeren maar kunstenaars en 'modinettes'.

Nu twee jaar later, kunnen hoerenlopers, toeristen, hooligans en provincialen met hun vrijgezellenfeestjes er nog steeds terecht. En daar zijn ze verderop in het 'nette' centrum best blij mee. Dronken Britten komen immers niet verder dan Teasers op het Damrak, of Casa Rosso aan de Oudezijds Achterburgwal.

Ook al is het plan niet helemaal gelukt, toch viel er wel wat voor te zeggen. Lange tijd hing rond prostitutie een romantisch sfeertje. Het was immers goed geregeld. Zeker sinds de invoering van het bordeelverbod in 2000 ging het op de Wallen prima. De branche had zichzelf gesaneerd. 'Het zichtbare deel van de seksindustrie blijkt redelijk vrij van mensenhandel te zijn,' liet het kabinet in 2004 weten. De raamprostitutie was onder controle. Ook het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC), constateerde in 2007 dat er 'weinig echte misstanden gesignaleerd' werden.

Op dat moment hield een Turks-Duitse bende al bijna tien jaar tientallen vrouwen met grof geweld achter de ramen. De sadistische broers Saban en Hasan B. oefenden met tientallen pooiers een waar schrikbewind uit.

Na hun arrestatie in 2007 vroegen het landelijk parket en de nationale recherche zich af hoe die vrouwenhandel ongehinderd had kunnen plaatsvinden in de vergunde raamsector. Hun rapport met de titel Schone Schijn schetste een onthutsend beeld. Geschat werd dat meer dan de helft van alle prostituees onvrijwillig achter de ramen zat. In Amsterdam zou het om vierduizend vrouwen gaan. Kamerverhuurders zouden van de vrouwenhandel van Saban B. hebben geweten.

In 2008 besloten wethouder Lodewijk Asscher en oud burgemeester Job Cohen de oude binnenstad een ander aanzien te geven. Het 1012-gebied moest heroverd worden op de crimininaliteit. Het aantal ramen moest in vijf jaar terug van 482 naar 243 en het aantal coffeeshops van 76 naar 38. De verloedering door bel- en souvenirwinkels, massagesalons, gokhallen, sekswinkels en wisselkantoren moest verdwijnen.

Door samen met de woningcorporaties ramen op te kopen moest de prostitutie teruggebracht worden tot het gebied rond de Oude Nieuwstraat en de Oude Achterburgwal. Het Oudekerksplein zou een gebied worden voor kunst, cultuur, mode en restaurants.

Inmiddels is voor tachtig miljoen euro vastgoed gekocht. 'Dikke Charles' Geerts streek voor zijn achttien hoerenkasten 25 miljoen euro op. Dirk Holtman kreeg van Ymere zeven miljoen euro voor zijn bordelen rond het Oudekerksplein. De Key kocht voor zeven miljoen euro bordelen op van Willem Schelling en in 2009 telde NV Stadgoed veertig miljoen euro neer voor twaalf panden op het Damrak van de omstreden Asaf Barazani.

Nu is het geld op. En voor elk raam wat gesloten is, komen Chinese massagesalons die een 'happy ending' beloven in de plaats. Asscher heeft uit onverwachte hoek steun gekregen van het kabinet. Dat vindt dat prostituees ten minste 21 jaar oud moeten zijn. Of dat helpt, is de vraag. (FRANS BOSMAN)

Wordt Amsterdam braver? Wat vindt u? Reageer per mail
Meer over de serie Braaf

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden