Opinie

BRAAF: Een offensief op kabouterniveau

Op de laatste dag voor het paddo-verbod slaan klanten hun slag in de coffeeshops. Foto ANP

Wordt Amsterdam braver? Vandaag: het paddoverbod.

Op 1 december 2008 ging het paddoverbod in. Nog geen anderhalf jaar nadat een Frans meisje van zeventien na het slikken van paddenstoelen de dood tegemoet was gesprongen vanaf een brug bij techniekmuseum Nemo, was het gedaan met de geestverruimende goedje. Anders dan bij andere drugs was de paddo gemakkelijk uit te bannen. Het verbod haalde in één klap de grootschalige teelt van de paddenstoelen, vooral door een grote kwekerij in Hazerswoude, uit de lucht.

Sinds het verbod zijn er 103 'paddogerelateerde ambulanceritten' geweest. In 2007 en 2008 (minus het vierde kwartaal, een in duur vergelijkbare periode dus) moest de ambulance 254 keer uitrukken.

Het aantal incidenten was teruggebracht tot een derde, concludeerde minister Ab Klink (Volksgezondheid) vorig jaar al. Waarmee hij maar wilde zeggen: het werkt. Juist het pragmatisme waarmee het gedoogbeleid gewoonlijk wordt verdedigd, werd nu eens tegen de Kamerleden van PvdA, SP, GroenLinks en D66 gebruikt.

Vergeefs hadden die partijen tegengesputterd dat Klink nauwelijks argumenten had voor het verbod. Zijn eigen adviseurs van het RIVM hadden hem het verbod afgeraden; vergeleken met andere drugs zijn de schade door het gebruik en de overlast te overzien.

Statistisch gezien blijft dit ver achter bij alcoholmisbruik, waarvoor in Amsterdam alleen al in 2006 liefst 2134 keer een ambulance moest komen. Het verbod liet zich terugbrengen tot een beschavingsoffensief op kabouterniveau, waarbij het in de beeldvorming van pas kwam dat Klink gold als de kwade genius achter het rookverbod in de kroeg.

Het toppunt was wel dat Klink de toerist die zijn eigen hond doodsneed noemde als de druppel die de emmer deed overlopen. Dat had ook een kind kunnen zijn, zei Klink in een interview. Later moest hij wel toegeven dat de man al tevoren bekend stond als psychotisch.

De liefhebbers van de paddo proclameerden het recht op een roes. Waarom niet de oplossing die het Amsterdamse gemeentebestuur wilde: meer voorlichting door de smartshops en drie dagen bedenktijd tegen impulsaankopen? De paddo-incidenten waren immers vooral het bijproduct van een nieuw soort toerisme. Easyjetachtige vliegmaatschappijen brachten jongeren die het maximale wilden halen uit hun bliksembezoek aan de stad waar alles mag. Als het fout ging, kwam dat vaak door een mix van verschillende drugs in combinatie met weinig eten en slaap.

Het aantal ambulanceritten voor paddogebruikers vertoonde tot dan een steil opgaande lijn. In de zomer van 2007 was het aantal ritten drie keer zo hoog als in de zomer van 2004. Klink boog dat om.

De smartshops zijn er niet aan onderdoor gegaan, op een tiental na. In zogeheten tripknollen hebben ze een substituut gevonden. Die zijn in het gebruik gemakkelijker en hun kwaliteit is constanter, zegt voorzitter Paul van Oyen van de branchevereniging van smartshops Vlos. Hij erkent nu dat 'moeder natuur met de tripknol een stabieler product heeft voorgetoverd'.

Voor de liefhebbers van paddo's bieden de smartshops kweeksets. Daarmee kunnen ervaren gebruikers thuis paddo's telen. Eenmaal volgroeid zijn die verboden, maar geen haan die er naar kraait. (BART VAN ZOELEN)

Reageren? Stuur een mail

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden