Plus

Boot voor een prikkie? Waternet veilt weesboten

Geen geld voor een dure sloep (en goed in klussen)? Waternet veilt vijf keer per jaar de 'weesboten' van de stad. Voor 50 euro maak je al kans op een grachtenbootje.

Potentiële kopers keuren de 'weesboten' op de kijkdag van de veiling Beeld Marc Driessen

"Je moet er doorhéén kijken," herhaalt een man tegen zijn vrouw. Dat probeert ze uit alle macht. Wat beteuterd staart ze naar een roestige motorkruiser met een flodderige dektent. Het witte dek gaat schuil onder een donkergrijze laag vuil. 'Lion Mari' staat met cartoonachtige letters op de boeg.

"Vaarklaar is hij niet, maar...," zegt de man aarzelend. Hij lijkt al te mijmeren over tochtjes achter dat authentiek ogende houten stuurwiel.

De Lion Mari is een van de zeventien boten die dit voorjaar in ­opdracht van Waternet geveild worden. Het gaat om zo­genaamde weesbootjes, die in de bewaarhaven aan de Danzigerkade 9 liggen te wachten op een nieuwe eigenaar. Niet de allermooiste exemplaren, wel de goedkoopste.

Bootveiling.com draagt zorg voor het hele proces van taxatie tot veiling. Vijf á zes keer per jaar organiseert het bedrijf namens Waternet een budgetbootveiling.

Verkeerd aangemeerd
Weesbootjes worden niet zomaar uit het water geplukt. Daar gaat een lange weg aan vooraf. Het Team Nautisch Toezicht van Waternet voert controles uit op vaartuigen en spot onderweg ook de zogenaamde weesbootjes.

"Zij zien dan dat er bijvoorbeeld geen binnenhavengeld is ­betaald, of dat een RFID (Radio-frequency identification)-chip ontbreekt. Het kan ook zijn dat een boot verkeerd ligt aangemeerd. We attenderen de eigenaren daarop door een flyer achter te laten op de boot," legt Simone Berkhout, woordvoerder van Waternet, uit.

De voormalige rondvaartboot De Witte Hoeve Beeld Marc Driessen

Na veertien dagen vaart Nautisch Toezicht opnieuw langs de bootjes. Als de overtreding dan niet is opgeheven, wordt het vaartuig naar de bewaarhaven van Waternet ­gesleept. "We proberen altijd om de eigenaar op te sporen, aan de hand van de gegevens in onze systemen. Die verkrijgen we uit registratie van de vignetten die nodig zijn om aan te meren in Amsterdams vaargebied en uit de betalingen van binnenhavengelden."

Vanaf dat moment krijgt de eigenaar nog dertien weken de tijd om zijn boot in de bewaarhaven op te halen. ­Gebeurt dat niet, dan mag de boot geveild worden, maar alleen als uit taxatie blijkt dat hij nog enige waarde heeft. De ontvangen bedragen voor geveilde vaar­tuigen zijn volgens Berkhout laag. "Ze compenseren de daadwerkelijk gemaakte kosten niet. Boten die nihil verklaard zijn, worden met een sloopronde vernietigd."

Lage prijs
Voorafgaand aan de veiling vindt op zaterdagochtend tussen 9 en 11 uur een kijkdag in de bewaarhaven plaats. Zo'n dertig mensen hebben zich daar voor aangemeld. "Die zijn geabonneerd op onze nieuwsbrief. Maar er komen altijd meer kijkers. Het is een openbare veiling, dus iedereen is welkom," zegt Jeroen Bolweg, eigenaar van Bootveiling.com

Met de zomer in zicht zijn vooral open grachtenbootjes in trek. "Daar wordt doorgaans zo'n zes of zeven keer op ­geboden. Ze zijn echt voor gebruik in Amsterdam. Oude motorkruisers gaan meestal naar opkopers of naar mensen die ze meenemen naar het buitenland."

Met een startbod van 25 à 50 euro kun je een leuke slag slaan, als je niet al te kritisch bent en een eenvoudig bootje zoekt. De prijs van grachtenbootjes die in redelijke staat verkeren kan aardig oplopen, van 50 euro tot soms wel 750 euro. De motorkruisers beginnen bij zo'n 100 tot 500 euro.

"Ze verkeren uiteraard niet in perfecte staat en hebben in de meeste gevallen geen motor. Je moet er dus nog wel wat aan doen. Daar staat tegenover dat je voor weinig geld een boot kunt kopen en hem een tweede leven bezorgt," zegt Bolweg.

Nieuwsgierig struinen de bezoekers over de steigers ­langs de weesboten. Met stramme benen klimmen ze op schommelende scheepjes om ze van nabij te inspecteren.

"Deze ziet er nog best oké uit," zegt een jonge vrouw en wijst op een metalen boot. "Ik begrijp niet dat mensen zo'n boot niet ophalen." Bolweg: "Het is een afweging die eigenaren maken. De sleepkosten zijn hoog en wegen vaak niet op tegen de waarde van het bootje. Dan laten ze het maar zitten."

Tussen de gave exemplaren liggen ook bootjes vol bladeren, takjes, stukken hout en verweerd zeil. Het deert de meeste belangstellenden niet. Wat telt, is de lage prijs.

Opknappen
Marloes van de Swaluw heeft met haar twee dochters de smaak helemaal te pakken. "Ik zoek een leuk open bootje om mee te gaan toeren. We wonen in Noord aan het water. Nu het beter weer wordt, fantaseer ik over lekker samen varen. Hartstikke leuk voor de kinderen." Van de Swaluw had nooit eerder van de bootveiling ­gehoord. "Ik kwam er toevallig achter. Het is een leuke ­manier om voor weinig geld een bootje te vinden."

Haar dochter rukt aan haar hand: "Mam, die wil ik!" Ze wijst op de langwerpige, houten rondvaartboot, waarop meer mensen hun zinnen hebben gezet. "Ik denk niet dat dat hem wordt," zegt Van de Swaluw. "Deze lijkt me ook leuk, mam!" roept haar andere dochter. Ze staat stil bij de motorkruiser Lion Mari. "Belachelijk veel onderhoud," vindt Van de Swaluw.

Potentiële kopers keuren de 'weesboten' op de kijkdag van de veiling Beeld Marc Driessen

Een paar jonge mannen met capuchontruien denken daar anders over. Behendig klauteren ze in de kajuit. "Vet! Hier kun je best wat mee."

Bij rondvaartboot 'De Witte Hoeve', die ooit met toeristen door Giethoorn voer, verzamelen zich de meeste kijkers. Het romantische houten ontwerp spreekt tot de verbeelding. Met een startbod van 500 euro is het bovendien een aantrekkelijk object. "Die boot was te lang om in de ­binnenstad van Amsterdam te mogen liggen. Sinds 2013 is dat niet meer toegestaan. Daarom is hij weggesleept,"­ verklaart Bolweg.

Ook Sjef de Roos en Margriet Metz hebben hun oog op De Witte Hoeve laten vallen. Ze waren aanvankelijk op zoek naar een vletje voor in de stad. "Ze kosten niet veel, maar er zit ook veel oude troep bij. Vergaan en te lang in het water gelegen, daar zit geen leven meer in," zegt De Roos, die ervaring met boten heeft.

Nee, dan die rondvaartboot. Metz ziet het al helemaal voor zich: "We kunnen er een zomerhuisje van maken en daar de zomer op doorbrengen. Heerlijk!" De Roos knikt instemmend. Hij heeft er wel oren naar: "Hij is niet te duur. En het zeil dat erop ligt, is nog goed. Als het doorgaat, huren we een sleepbootje en laten we hem naar een plek brengen waar we hem samen kunnen opknappen. We weten nog niet waar." "Een mooi project toch!" zegt Metz. "Altijd goed om nieuwe dromen te hebben."

Na sluiting van de veiling op maandagavond 20.15 uur, blijkt dat rondvaarboot De Witte Hoeve 1300 euro heeft opgebracht. Motorkruiser Lion Mari ging weg voor 325 euro. Op zaterdag 20 april kunnen de nieuwe eigenaren hun boot ophalen. "De meesten huren daarvoor een ­sleper in. In een klein bootje over het IJ varen, vinden ze vaak niet zo prettig. Bovendien hebben veel boten nog geen motor."

Van de Swaluw ziet er niet tegenop: "Ik heb eerder over het IJ gevaren. Het is best eng, tussen die grote schepen door, maar je moet een dag kiezen dat er niet te veel golven zijn. Het is maar een klein stukje. En dan hebben we straks wel een boot voor de deur!"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden