Plus

Bonje om een ligplaats: 'Blijf met je poten van mijn boot'

Waternet is duidelijk: het reserveren van een ligplaats is verboden. Dat leidt nog weleens tot aanvaringen. 'Het gaat om wie de grootste spierballen heeft - ik in dit geval.'

Beeld Yvo Sprey

Net als op de weg gelden er regels op en aan het ­water. Booteigenaren moeten zich houden aan snelheids- en ­alcohollimieten, mogen geen versterkte muziek aan boord en hebben geen eigen ligplaats aan de kade. ­

Hoewel het verboden is naambordjes op te hangen om een plek te claimen, hangt de wal vol bordjes, autobanden, stootwillen en andere afbakeningen. Die creatieve oplossingen ­komen niet alleen van particulieren: ook hotels en musea willen zich nog weleens een plek voor de deur toe-eigenen.

Losgemaakt
Niet iedereen heeft daar een boodschap aan. Zo legde ­Sebastiaan Deurloo (39) zijn bootje vast bij hem voor de deur, aan de Postjeskade. Aan het eind van de dag zag hij dat zijn boot nog maar half op de kade lag, omdat-ie was losgemaakt.

"De achterkant zat met een slot vast, dus die mensen hadden mijn boot aan de voorkant losgemaakt om hun eigen bootje ertussen te wurmen." De daders ­stonden er nog, dus besloot Deurloo ­verhaal te halen vanaf zijn balkon. "Ik heb kenbaar gemaakt dat ze met hun poten van mijn boot moeten ­afblijven.

Hij meende recht te hebben op de plek ­omdat hij er al twee jaar lag, en liet mijn boot losgemaakt achter. Ik zag waar het groepje naar binnen ging en ben de ­volgende dag langsgegaan. Er werd tot twee keer toe niet opengedaan."

Toen Deurloo twee dagen later met zijn bootje ging varen, hing er ineens een bordje met 'Wilhelmina' op de plek.

De gemeente, verantwoordelijk voor het reilen en zeilen op en aan de kades, weet dat veel kadeplekken worden ­opgeëist, maar ziet vooralsnog geen reden om in te grijpen.

Gemeenschappelijke hobby
De woordvoerder van wethouder Sharon Dijksma, (Verkeer en Vervoer, Water en Luchtkwaliteit) laat ­weten dat deze overtredingen geen prioriteit hebben, aangezien er weinig klachten binnenkomen. Dat komt deels doordat gedupeerden niet de moeite nemen de ­gemeente in te lichten, maar ook doordat ­de ongeschreven regel - die stelt dat je van plekken met een naambordje of anderszins herkenbare afbakening ­afblijft - door een groot deel van booteigenaren wordt ­gerespecteerd.

Vaak zijn dat mensen die zelf óók een bordje hebben ­opgehangen. Zoals Femke Cluistra (30), die een boot van 9,5 meter in de Rijpgracht heeft liggen. Op een 'eigen' plek, maar volgens Femke Cluistra is dat logisch met een boot van dat ­formaat. Het komt voor dat iemand anders op haar plek ligt.

"Laatst nog. Een man ging flink in discussie met ons. Hij had een heel kleine boot, ik vond dat hij best naar de overkant kon verhuizen aangezien wij daar met onze grote boot niet kunnen aanmeren. Afgezien daarvan ­ervaar ik eigenlijk nooit problemen. Amsterdammers zijn vrij ­sociaal naar elkaar op het water, ze hebben immers een ­gemeenschappelijke hobby."

Cluistra geeft toe dat het een beetje asociaal is om een ligplaats op te ­eisen. "Maar in een stad als Amsterdam is moeilijk een plek te bemachtigen, vooral met een grote boot."

Opgestaan, plaats vergaan
Deurloo denkt daar anders over: "­Je eist toch ook niet drie parkeerplekken op omdat je een bus hebt? Soms moet je nu eenmaal tweehonderd meter lopen, dat is voor mij als eigenaar van een kleine boot ook geen probleem."

Voor anderen is de afstand tussen huis en boot ­weldegelijk een belangrijk punt. Bijvoorbeeld voor Laura Hoogland (28). Zodanig dat ze, net als bij Deurloo gebeurde, een andere boot van de kade duwde om op haar vertrouwde plek - mét naambordje - achter de Apollolaan te kunnen liggen.

"Ik lag driehonderd meter van mijn huis en had eerlijk gezegd geen zin om daar vijfhonderd meter van te maken. Het was toentertijd ook ontzettend druk, omdat de ondergrondse parkeergarage aan de Hobbemakade werd gebouwd."

Spierballen
Normaal gesproken zoekt Hoogland een andere ligplaats, omdat de meeste bootjes de volgende dag weer weg zijn. Maar in dit geval koos ze ervoor de 'indringer' van de kant te duwen - dat was mogelijk, vanwege een lang slot - en er zelf te gaan liggen.

"Ik vind het eigenlijk niet kunnen om een andere boot los te gooien, maar ik deed het toch. Dat kwam vooral door de toon van het briefje dat hij had opgehangen. Het verhaal was dat hij een plek nodig had en het 'opgestaan, plaats vergaan' was. Daar was ik het niet mee eens. Het gaat om wie de grootste spierballen heeft - en dat was ik in dit geval."

Illegale steiger
Ook veel bedrijven profiteren van de ongeschreven ­regels op het water. Denk aan ondernemingen die feestboten verhuren, luxehotels die een sloep voor de deur hebben liggen of bedrijven als Loyens & Loeff, een advocatenkantoor in Zuid.

Door middel van glanzend zilveren bordjes geeft het kantoor booteigenaren te kennen dat het verboden is aan te meren aan hun steiger, die deels over de oever van het Zuider Amstelkanaal ligt. Volgens een woordvoerder van Loyens & Loeff heeft het kantoor recht op de plek.

"Toen dit gebouw in 2001 werd opgeleverd, hebben wij ­tijdens de onderhandelingen met de ontwikkelaar bedongen dat we een eigen opstapplek zouden krijgen. Het is ons dan ook niet bekend dat de steiger illegaal is of dat we ­ons onterecht gemeentegrond toe-eigenen. We hebben nooit ­bericht van de ­gemeente ontvangen, terwijl we vaak ­contact met ze hebben over de ­steiger."

Naar veel bootjes in de gracht wordt niet meer omgekeken. Beeld Mats van Soolingen

Controle
Hoe zit dat dan? Mogen particulieren geen kadeplek ­claimen en bedrijven wel? In principe niet. Alleen de vergunde rondvaart en woonboten hebben vaste ligplaatsen. Op die plekken is duidelijk aangegeven dat er geen pleziervaartuigen mogen liggen.

Om de beroeps- en pleziervaart in de Amsterdamse grachten onder controle te houden, heeft de gemeente verschillende maatregelen aangekondigd. Met name in het Wallengebied klagen bewoners over de drukte en (geluid)overlast op het water.

Er is al geëxperimenteerd met het afsluiten van de Oudezijds Voorburgwal voor ­pleziervaar en komend weekend wordt getest of het 'claimgedrag' kan verminderen door de inzet van stewards. Zij gaan rond de op- en afstapsteigers staan om ervoor te zorgen dat (rondvaart)boten zo kort mogelijk aanmeren. De gemeente benadrukt dat het om een test gaat en dat ze na de experimenten met bewoners en ondernemers in ­gesprek gaan.

Vooralsnog lijken Amsterdammers zich weinig aan te trekken van de officiële regels, wat kan leiden tot botsingen met booteigenaren die dat wel doen. Met enige regelmaat worden 'indringers' verplaatst, ingesloten of gedeeltelijk verlegd.

Deurloo zal altijd naar een vrije plek zoeken, maar als die niet voorhanden is, houdt een naambordje, autoband of stootwil hem niet tegen. "Die aanvaring heeft er alleen voor gezorgd dat ik nu ook een slot aan de ­voorkant heb."

Verplaatst?

Is je boot door iemand losgemaakt of verplaatst? Dan kun je het verplaatsen en het 'claimgedrag' doorgeven aan de gemeente via het algemene telefoonnummer. Aangifte doen heeft geen zin, omdat het niet strafbaar is om aan andermans boot te zitten als er geen vernieling of diefstal bij komt ­kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden