Plus

Blijburg buigt het hoofd voor de bouwwoede van Amsterdam

Afgelopen weekend werd de nacht op Blijburg nog weggedanst, maar aan het eind van de zomer is het voorbij. Het stadsstrand van IJburg buigt het moede hoofd voor de bouwwoede van de gemeente.

Een van de laatste zomerfeesten van Blijburg Beeld Tammy van Nerum

Pal voor supermarkt Deen op het Centrum­eiland van IJburg staat in een hoopje zand de metershoge rode zelfbouwschep van kunstenaar Arthur van Beek te glimmen in het zonnetje. Trots symbool van de nieuwe bouwwoede van Amsterdam.

Even verderop, aan het einde van de landtong, is het feest, tegen de klippen op. Het is de laatste keer dat op Blijburg het zomerfeest wordt gehouden. Botsende belangen. Het ontspannen strandje aan de rand van de stad moet wijken voor de schreeuwende woningbehoefte van de almaar groeiende stadsbevolking.

Maar waarom nou precies daar?

Oprichter Stanja van Mierlo formuleert omzichtig: "De gemeente had daar anders mee om kunnen gaan."

Ondertussen kookt het onder het schedeldak en dat is niet vreemd: twaalf jaar had Van Mierlo van de gemeente mogen blijven zitten op het Centrumeiland, maar na drie jaar bleken de afspraken al niets meer waard. Daar sta je dan met je investering van 1,5 miljoen euro, een schadevergoeding voor gederfde inkomsten ten spijt. "Als ik dat van tevoren had geweten, was ik er nooit aan begonnen," zegt ze.

Natuurlijk: Blijburg is het nomadenbestaan gewend. Opgericht in 2003 is Centrumeiland alweer de vierde plek waar het stadsstrand met bijbehorend paviljoen is neergestreken. Blijburg groeide mee met IJburg, maar op een gegeven moment heeft een mens toch behoefte aan een beetje vastigheid.

Hippiesjiek
Van Mierlo heeft er geen zin meer in. Op een groot bord aan het strand is te zien waarom: 'watersporters opgelet, tussen 2018 en 2020 maken we land van Strandeiland'. Er moeten straks 20.000 mensen komen te wonen in 8000 huizen. Het toekomstige eiland is de grootste woningbouwlocatie van de stad.

Met andere woorden: als strandpaviljoen Blijburg blijft waar het nu is gevestigd, wordt het een stralend middelpunt van heipalen en landaanwinning. Daar valt, zelfs de leek ziet dat, geen horeca op te bouwen.

"Wij brengen de ziel in IJburg," zegt Van Mierlo. Hippiesjiek, met bijbehorend jargon: "Blijburg is ons eigen koninkrijk waar we onze eigen regels maken en waar iedereen welkom is." En: "Blij zit in het kleine geluk en blij zit in de grote gedachte dat het voor iedereen beschikbaar wil zijn."

Maar ook, zegt Van Mierlo, 'keiharde horeca' waar zeventig mensen hun brood verdienen. Vier huwelijken per week, acht festivals per jaar, er zijn gelegenheden waar ze de zaken minder goed voor elkaar hebben.

Pijnlijk
De gemeente heeft haar beloofd te zoeken naar een nieuwe locatie. Over vijf jaar misschien. Of over tien. Ze weet het niet, concreet is er nog geen enkel voorstel gedaan.

Van Mierlo: "Wij willen een bedrijf zijn waar je het zand onder je voeten voelt en waar alles nog maakbaar lijkt. De wereld in je rug, de toekomst nog ongerept voor je. Dat betekent dat we geen plek willen waar je uitkijkt op windmolens of lelijke gebouwen."

De toekomst? Een stad zonder rafelrand, je moet het maar willen als gemeente. "Als je nu nog niet ziet dat je met je hart moet denken, houdt het voor mij op," zegt Van Mierlo. "Ik vind het pijnlijk, maar ik ga niet weer de barricaden op."

Op 1 oktober houdt het definitief op voor Blijburg. Eind september is het afscheid, drie dagen lang. Met kamperen.

20.000

In het gebied waarin Blijburg nu is neergestreken komen straks 20.000 mensen in 8000 huizen te wonen.

Beeld Laura van der Bijl
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden