Review

Black out ***

Regie: Arne Toonen
Met: Raymond Thiry, Bas Keijzer, Kim van Kooten, Renée Fokker, Alex van Warmerdam, Katja en Birgit Schuurman


Eind 2010 debuteerde filmmaker Arne Toonen met het verrassend frisse Dik Trom. De satirische familiefilm brak met de heersende opvatting dat antieke literaire wortels van een kinderboekenheld een nostalgische benadering afdwingen. Met de opvolger Black out richt de maker zich tot een ouder publiek, maar hij handhaaft zijn voor Nederlandse begrippen tegendraadse koers.

Het scenario van de misdaad-komedie is volgens het steenkolenengels in de openingstitels 'inspired on the novel Merg en been by Gerben Hellinga', maar doet vermoeden dat Toonen en co-scenarioschrijver Melle Runderkamp zich ook door het werk van Quentin Tarantino en Guy Ritchie lieten inspireren.

Vrij naar Hellinga draait de film om voormalig crimineel Jos Vreeswijk (een sterke Raymond Thiry), die een dag voor zijn huwelijk met een haperend geheugen naast een lijk ontwaakt en vervolgens betrokken raakt bij een conflict in de onderwereld. Jos wordt beschuldigd van diefstal van twintig kilo cocaïne en krijgt het aan de stok met gehaaide oude bekenden en stuntelende nieuwkomers in het milieu.

Black out doet door de flitsende stilering, vlotte montage en kleurrijke personages onmiskenbaar aan de Britse gangsterkomedies van Ritchie denken, maar krijgt een eigen karakter door de manier waarop Toonen de Hollandse locaties, mores en taal benadrukt. Hij maakt daarbij dankbaar gebruik van Alex van Warmerdam en rapper Willie Wartaal, die net als in hun eigen werk een aanstekelijk gevoel voor gortdroog absurdisme etaleren.

De flirt met het cinefiele postmodernisme van Tarantino pakt aanmerkelijk minder sterk of grappig uit. Nadat een Russische schurk The godfather citeert, om de held erop te wijzen dat afvallige beroepscriminelen altijd weer in het milieu worden teruggezogen, vraagt hij hem ook nog hoe het voelt om een cliché te zijn. Gangsterbazen die Al Pacino citeren zijn sinds The Sopranos echter zelf een cliché, net als dommekrachten die achter het stuur de genrefilmgeschiedenis doornemen, zoals de bloedlinke gezusters Birgit en Katja Schuurman hier doen.

Volstrekt origineel kan het op een vijftien jaar oude trend inhakende Black out dus niet worden genoemd, maar de film is amusant en wild genoeg om dat euvel te overkomen. Na Tim Oliehoeks stuitende misvatting Vet hard en Dick Maas' geinige Moordwijven wekt Toonen met zijn misdaadkomedie de indruk dat het genre ook in Nederland levensvatbaar is, al heeft het publiek daarin het laatste woord. (Bart van der Put)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden