Bioloog over necrofiele eend en ovulerende lapdancers

AMSTERDAM - De stand-up comedian van de Nederlandse biologie. Zo werd bioloog Kees Moeliker (48) maandagavond aangekondigd tijdens het Wetenschapscafé in de Rode Hoed. Een man met een morbide fascinatie voor de schaamstreek, dode eenden, necrofilie en ogenschijnlijk onzinnig onderzoek.

Moeliker is conservator in het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam. Daar deed hij dan ook zijn vooralsnog bekendste ontdekking: die van necrofilie bij wilde eenden. Moeliker wees maandagavond op een dia, met daarop de nieuwbouw van het Natuurhistorisch Museum. Helemaal van glas. Moeliker: ''Dit gebouw bleek een echte vogelmoordenaar te zijn. Vogels vlogen massaal tegen de ramen. Plakkers op de ramen werkten niet.'' Nu kan de bioloog de klap van een merel van die van een duif onderscheiden.

Op een dag, nu bekend als Dead duck day, hoorde Moeliker een enorme klap. Een wilde eend was tegen het raam gevlogen, dood. Een andere wilde eend besteeg hem kort daarna. ''Dat duurde erg lang. Uiteindelijk heb ik hem weggejaagd en het dode dier meegenomen.'' Het slachtoffer was een mannetje. Moeliker: ''De dader was dus niet alleen necrofiel, maar ook homoseksueel.''

Na zes jaar schreef hij zijn verhaal toch maar eens op in een wetenschappelijk artikel, waarmee hij de Ig Nobelprijs won, een parodie op de Nobelprijs waarbij het criterium luidt: onderzoek dat je eerst doet lachen en daarna aan het denken zet.

Moeliker was ondertussen nog niet klaar met zijn onderzoek naar rare vogels. Op een dia: een duif zonder kop. ''Die lagen ineens verspreid rond het museum. Kraaien bleken de koppen eraf te pikken.'' Een andere dia, met een merel die de hele dag, al vijf jaar, tegen een raam op vliegt. Een echtpaar uit een Rotterdamse buitenwijk wees hem op de vogel. ''Ik ben inmiddels goed bevriend met dit echtpaar.''

Nog een hele trits dia's volgde, met de necrofiliekampioenen: zwaluwen. Moeliker, bij een foto van een dode zwaluw: ''Hier, op deze foto zijn meteen twee liefhebbers ter plaatse.'' Andere liefhebbers zijn de zwarte gier, een enorme pad, een kalkoen en een eland. Al paarde deze laatste met het bronzen beeld van een bizon. Moeliker: ''Zowel het beeld als het dier heeft hier schade van opgelopen, heb ik begrepen.''

De bioloog is nu betrokken bij de organisatie van de Ig Nobelprijs, die onder meer beoogt wetenschap toegankelijker te maken. Vorig jaar nog ontdekten prijswinnaars dat hondenvlooien hoger kunnen springen dan kattenvlooien, dat dure nepmedicijnen beter werken dan goedkope en dat lapdancers meer verdienen als ze ovuleren.

Moeliker zelf haalde nog eens de internationale media met een oproepje in een krant. Een oproep voor schaamluizen. Uit eenzelfde soort 'onzinnig' onderzoek bleek namelijk dat deze nauwelijks nog voortkwamen, door de aanhoudende trend het schaamhaar kort te wieken. En Moeliker had in de enorme collectie van zijn museum nu net geen schaamluis. Zeven mensen zonden luizen in. Moeliker: ''Maar het mooiste monster kwam uit Amsterdam, uit de soa-poli aan het Weesperplein.'' Tegen het publiek: ''Mocht u ze tegenkomen, u maakt me er nog steeds blij mee.'' (MAAIKE SCHOON)

Omslag van het boek De Eendenman van conservator Kees Moeliker. Het boek handelt over homoseksuele necrofilie en ander opmerkelijk diergedrag. Foto ANP Beeld
Omslag van het boek De Eendenman van conservator Kees Moeliker. Het boek handelt over homoseksuele necrofilie en ander opmerkelijk diergedrag. Foto ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden