Plus

Bijzondere verhalen van deelnemers aan de Dam tot Damloop

Zondag gaat de Dam tot Damloop van start. Drie bijzondere verhalen van hardlopers die voor het goede doel rennen

Deelnemers lopen door de IJ-tunnel tijdens de Dam tot Damloop van vorig jaar Beeld anp

Zo'n 83.000 sporters trekken dit weekend tijdens de 32ste editie van de Dam tot Damloop door Amsterdam, Zaandam en de omliggende omgeving. Het merendeel zal rennend de tien Engelse mijl trotseren, maar ook de alternatieve onderdelen als de FietsClassic, de Damloop by night en de Dam tot Dam wandeltocht op zaterdag worden steeds populairder.

De kaarten voor de Dam tot Damloop waren in april binnen anderhalf uur uitverkocht. Niet gek, want het is nog altijd het grootste sportevenement van Nederland. En met de 45.000 renners is het ook het grootste hardloopevenement van Nederland. 5000 deelnemers lopen voor het goede doel.

Geschat wordt dat een half miljoen mensen de fanatiekelingen zal aanmoedigen. 1500 vrijwilligers zullen de organisator, Le Champion,
ondersteunen om het event in goede banen te leiden. Met al deze steun moet het goed komen voor de vier hardlopers die zondag de Dam tot Damloop lopen voor het goede doel.

Nicole Kort (32) heeft het syndroom van Usher. Een erfelijke aandoening waardoor ze doofblind is. Ze hoopt zondag te finishen.

"Voor mij is het leven met doofblindheid een leven van voortijdig inleveren, afscheid nemen van mogelijkheden en rouwverwerking. Ik heb leren genieten van de kleine dingen, zoals een vlinder die ik nog kan zien of de glimlach van mijn kinderen."

Nicole Kort heeft het ushersyndroom. Ze heeft nog slechts vijf procent van haar zicht over en is slechthorend. Kort: "In 2009 kon ik nog fietsen, nu breng ik de kinderen lopend naar school. Dat kost vier keer zo veel tijd."

De aangeboren ziekte werd tijdens het vijfde jaar van haar studie geneeskunde bij Kort vastgesteld. In 2011 studeerde ze af en werd ze arts. Dat beroep moest ze helaas naast zich neerleggen. Nu is Kort voorzitter van Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Doofblindheid (SWODB). Een stichting die streeft naar fondsenwerving voor onderzoek en publieke bekendheid van doofblindheid.

Nicole Kort Beeld Kees van de Veen

Tijdens de Dam tot Damloop hoopt ze met haar deelname publiciteit voor de stichting te genereren. Ze loopt samen met een buddy, die haar zal begeleiden.

In januari begon Kort met drie minuten hardlopen. Vroeger had ze een hekel aan rennen, nu is het een van de weinige sporten die ze kan beoefenen. Ze woont bij een natuurgebied waar ze overdag zelfs alleen kan hardlopen. Kort: "Dat geeft een heel goed gevoel: de wind door je haren, de geur van gras, bloemen en bomen. En de zon op je huid. Ik voel dan zo intens dat ik leef!"

Zondag hoopt Kort de Dam tot Damloop uit te lopen. "Dat zou mijn ultieme overwinning zijn," zegt ze. "Ik laat de wereld graag zien wat er allemaal wel mogelijk is als je doofblind bent. Waar een wil is, is een weg."

Na de finish viert ze met vrijwilligers de start van de landelijke campagne van SWODB. Kort: "Het gaat een geweldig bijzondere dag worden."

De twee Syrische advocaten Mohammad Salameh (41) en Mahmoud Bakkar (29) lopen mee voor een goed doel dat onderdrukte collega's in nood helpt.

Mohammad Salameh omarmt Mahmoud Bakkar met een brede grijns op zijn gezicht. De twee vrienden hadden zojuist een meningsverschil over de situatie in Syrië. Salameh verloor tientallen vrienden in de oorlog. Hij koestert daarom de veiligheid onder Assad die er was voor de oorlog. Voor hem was de Arabische Lente niet nodig. Bakkar benadrukt de armoede en het gebrek aan democratie onder de dictator. En de bommen op Aleppo, zijn geboortestad. "Dat doet me veel pijn," zegt Bakkar.

Beide mannen studeerden rechten. Salameh in Damascus, Syrië. Bakkar in Beiroet, Libanon. Bakkar hielp daar gevluchte Syriërs. Salameh, een zoon van Palestijnse vluchtelingen, had het in Damascus helemaal gemaakt. Hij was advocaat en leefde een rijk leven. Zijn vrouw en
kinderen die nog in Damascus zijn, hoopt hij snel in Nederland te verwelkomen.

Mahmoud Bakkar Beeld Eva Plevier

Bakkar en Salameh kwamen in 2015 aan in Nederland. Hier werden ze geholpen door Sonja Ortmans. "Ze kwam als een engel uit de hemel," zeggen Salameh en Bakkar. Met Ortmans' hulp verkregen de twee een verblijfsvergunning.

Bakkar en Salameh kwamen ook in contact met Lawyers for Lawyers. De organisatie heeft een team dat zondag meeloopt. Lawyers for Lawyers werft fondsen om advocaten in nood te ondersteunen. Advocaten, zoals Salameh en Bakkar, onderdrukt door een regime of gevlucht voor oorlog.

Door mee te lopen in dat team hopen Bakkar en Salameh een bijdrage te leveren. Ze zijn geen ervaren renners maar wel tot op het bot gemotiveerd. Meelopen is een middel om hun collega's in nood te helpen. Na de 16,09 kilometer van zondag willen Bakkar en Salameh Nederlands leren om daarna internationaal strafrecht te studeren. Het is hun droom om na de oorlog oorlogsmisdadigers aan te klagen.

Mohammad Salameh Beeld Eva Plevier

De vader van Peggy Hoe (37) overleed negentien jaar geleden tijdens de Dam tot Damloop. Dit weekend loopt ze de afstand zelf.

Vlak voor de finish in Zaandam stortte hij in elkaar. Koh-Shu Hoe was net terug van een weekend kanoën in de Ardennen. Hij was 49 jaar, deed aan tennis en hardlopen. Direct na de Dam tot Damloop zou hij met zijn zoon op vakantie naar Zweden gaan. En daarna wilde hij verhuizen naar Frankrijk. Hij was helemaal verliefd op het land geworden.

Zijn dochter Peggy Hoe was met haar moeder in het stadscentrum van Alkmaar. Ze werden gebeld met het verzoek zo snel mogelijk naar het ziekenhuis van Zaandam te komen. Vlak voor de finish greep Koh-Shu naar zijn hart.

Iemand die achter hem liep, raadde hem aan te rusten en beloofde hulp en water te halen. Koh-Shu liep door en zakte in elkaar. Het was 21 september 1997. Hij had zo graag de eindstreep willen halen.

Peggy Hoe Beeld Eva Plevier

Peggy Hoe was toen 17. Lange tijd wilde ze niet met het evenement worden geconfronteerd. Tot ze vijftien jaar geleden in Zaanstad ging wonen. "En ja, dan krijg je er automatisch mee te maken. Je kinderen krijgen de gelegenheid om de Damloop te lopen. Langzaam raakte ik er aan gewend," zegt ze. Maar: "Die zondagen was ik liever niet in de buurt. Ik had dan altijd een rotgevoel."

Ze stond er nooit bij stil om zelf mee te doen, tot ze vorig jaar begon met hardlopen. "De sport is een uitlaatklep voor me. Ik krijg er veel energie van." Ze ontdekte dat je de Dam tot Damloop kan lopen voor een goed doel. Dat gaf uiteindelijk de aanzet om mee te doen.

Dit weekend loopt ze voor de LINDA.foundation, een fonds voor ouderen die het financieel moeilijk hebben. "Het wordt een zware, beladen dag," zegt ze. Haar moeder en broer zijn bezorgd. Hoe: "Mijn moeder waarschuwt me 'als het niet gaat, moet je stoppen.'"

Afgelopen woensdag liep ze ter voorbereiding vijftien kilometer. Ze gaat de finish halen. Hoe: "Ik loop voor mijn vader. Hij motiveert me."­

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden