Bij Gordon Brown ging inhoud boven stijl

Gordon Brown. Foto ANP Beeld
Gordon Brown. Foto ANP

(LONDEN) - Tien jaar lang speelde Gordon Brown de tweede viool onder Tony Blair. Toen hij in 2007 eindelijk zijn droombaan kreeg, had hij grote moeite zijn voorganger te evenaren. Het was de baan die Gordon Brown eigenlijk had willen opeisen toen partijleider John Smith in 1994 plotseling overleed: fractievoorzitter van de Labourpartij. Maar de mediagenieke Tony Blair was hem voor. Tien jaar lang moest Brown genoegen nemen met de functie van minister van financiën. In juni 2007 mocht hij eindelijk het stokje van Blair overnemen.

Die eerste zomer van zijn premierschap leek Brown als een vis in het water. Hij toonde leiderschap tijdens de gepoogde terreuraanslagen in Londen en Glasgow en ondernam direct actie tijdens de hevige overstromingen in grote delen van Engeland.

De Britten mochten hem, om de simpele reden dat hij Tony Blair niet was. Brown klom zelfs zo in de peilingen, dat hij overwoog verkiezingen uit te schrijven, wat hij uiteindelijk niet deed. Die openlijke twijfel brak hem op; sindsdien nam zijn populariteit een duikvlucht en begon het economische tij te keren.

De val van de bank Northern Rock, die werd genationaliseerd, markeerde het begin van de economische crisis.

Als ervaren econoom nam Brown stimuleringsmaatregelen om de Britse bankensector te redden, refererend aan de 'war time spirit' van het Engeland onder Winston Churchill, en organiseerde een G20-crisisbijeenkomst in Londen.

''De economische crisis gaf Brown een missie", stelt Rick Muir van het Intitute for Public Policy Research (IPPR), ''Het leek wel of Brown deze crisis nodig had"
Het declaratieschandaal, waarbij Britse parlementsleden excessieve bedragen declareerden, vaak voor tweede huizen of hun huisdieren, kostte Brown in het voorjaar van 2009 echter bijna zijn premierschap, omdat hij er zo traag op reageerde. Een filmpje op YouTube met Browns nepglimlach, werd door zijn Labourcollega's openlijk bespot. Voor het eerst in 300 jaar trad de voorzitter van het Lagerhuis af en aan de vooravond van de Europese verkiezingen stapten diverse ministers en staatsecretarissen op omdat ze
geen vertrouwen meer hadden in de premier.

Hoewel Labour in Groot Brittannië slechts derde werd bij de Europese verkiezingen, bleef de Schot Brown echter standvastig in het zadel. Ook een volgende poging om Brown af te zetten liep op niets uit.

Maar met de deadline voor de parlementsverkiezingen in zicht zakte Browns populariteit tot een dieptepunt.

In een ultieme poging besloot de premier û die niets meer te verliezen had _ het groene licht te geven
voor het eerste Britse tv-debat tussen lijsttrekkers ooit. En hoewel Brown geen van de drie debatten won, leken ze toch goed voor hem uit te pakken. De Conservatief David Cameron verloor zijn voorsprong in de peilingen, mede dankzij het sterke tv-optreden van de Liberaal-democraat Nick Clegg.

In een 'hung parliament' leek er hoop te zijn voor de Labourpartij, die wellicht een coalitie zou kunnen vormen met de Liberaal-democraten. Nick Clegg weigerde echter een verbond met Brown, de duidelijke verliezer van de verkiezingen.

Volgens peilingen wilde 62 procent van de Britten dat Brown zijn verlies zou accepteren en zou aftreden; ook binnen zijn eigen partij werd daar het afgelopen weekeinde om geroepen.

In een laatste poging om Labour in de regering te houden, besloot Brown zichzelf op te offeren en af te treden als partijleider. Hij heeft gezegd zich in de nabije toekomst aan vrijwilligerswerk te willen wijden. (GPD)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden