column

Bij die jongens in Keulen zaten vast ook verlegen en onzekere types

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Theodor Holman Beeld Jean-Pierre Jans
Theodor HolmanBeeld Jean-Pierre Jans

Het kan zijn dat ik het verdrongen heb, of dat ik al lijd aan dementie of alzheimer, maar ik kan mij niet herinneren dat ik ooit een vrouw heb aangerand of heb meegedaan aan groepsverkrachting.

Mijn verlegenheid won het altijd van mijn wellust.

Hoe mijn omgang met vrouwen is, weet ik eigenlijk niet. Misschien vinden ze mij wel te opdringerig en menen ze dat ik ze op een onaangename manier bekijk.

Ik heb wel van mijn moeder les in omgang met vrouwen gehad. Daar heb ik ook wel over geschreven. Ik moest vrouwen altijd benaderen met 'aandacht, tederheid en begrip'. Dat deed ik, maar ik trof, heel vreemd, vaak vrouwen als mijn moeder en die kon behoorlijk dominant zijn. 'Feministisch' zou dat tegenwoordig heten.

Mijn vader leerde me eveneens hoe met vrouwen om te gaan, maar meer in een jongens-onder-elkaar-sfeer. 'Ook al hebben ze schitterende borsten, daar mag je niet naar kijken op zo'n manier dat ze het merken.'
Wanneer mijn vader zo tegen mij sprak, schaamde ik me kapot en kon ik alleen maar dom giechelen.

Doet opvoeding ertoe? Ik sluit niet uit dat als ik de verkeerde vrienden had gehad, ik wél tot aanranding was overgegaan. Juist als je verlegen en onzeker bent - en ik was destijds onzeker en verlegen - vind je het heerlijk om de tas van de grote leider te mogen dragen en in zijn schaduw te mogen staan. (Een volk dat verlegen en onzeker is, wil ook een grote leider.)

Als mijn grote leider had gezegd: 'Theodor, nu gaan we vrouwen in de tieten knijpen!' weet ik niet wat ik zou hebben gedaan. Buiten de groep vallen, die vriend niet meer als vriend te hebben, had ik misschien erger gevonden dan zo'n wanhopige greep naar een borst. Mijn grote leider zei: 'Kom, we gaan gitaar spelen en een joint roken' en misschien is dat mijn redding geweest. Achteraf bleken we beiden onzekere, verlegen doetjes te zijn.

Onder die jongens in Keulen waren vast ook verlegen en onzekere jongens. Maar die vinden steun bij een geloof dat ze boven de vrouw stelt en dat wordt aangewakkerd door leiders die hun minachting voor onze rechtstaat net zo proberen te onderdrukken als hun behoefte aan vrouwenvlees.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden