Bewoners Wittenburg: 'Dit is onze eigen Bataclan'

Ze zijn verdrietig en verslagen, maar vooral zijn ze boos. Wittenburgers kwamen deze middag bijeen om stil te staan bij de dood van een 17-jarige stagiair in het buurtcentrum. De tweede dode in drie maanden tijd.

De Wittenburgers zijn verdrietig en boos. Beeld Jean-Pierre Jans

Cynthia, een van de vrijwilligers van het buurthuis waar gisteravond de wilde schietpartij plaatsvond, is emotioneel. De politiek en de politie hebben deze jongens in de steek gelaten, zegt ze. "Ze worden continu gecontroleerd, ze krijgen alleen maar negatieve shit over zich heen. Ze worden buitengesloten en ze worden ingesloten. Vind je het gek dat ze eenzaam zijn."

Een stuk of honderd mensen zijn afgekomen op de herdenking op het plein achter de Oosterkerk. In de uren voorafgaand aan de herdenking is het al een komen en gaan van buurtbewoners die vaak te geschokt zijn om iets te kunnen zeggen. Rond drie uur meldt zich ook Slachterofferhulp bij buurthuis De Witte Boei.

'Bataclan'
André Agterof, voorzitter van buurtorganisatie 1018 is de wanhoop nabij. "Dit is onze eigen Bataclan. Wie haalt het in zijn hoofd om een buurthuis vol kinderen binnen te lopen en zomaar te beginnen met schieten. Wie háált dat in zijn hoofd. Er moet iets gebeuren in deze buurt, want de jongeren hier zijn onbeschermd. Wij moeten ze beschermen."

Aan de rand van het plein houden veel jongeren afstand. Ze willen wel praten, 'maar alleen als het geen kutartikel wordt'. "Dat dit Mo moet overkomen is oneerlijk, hij deed nooit een vlieg kwaad, hij hielp iedereen. Hij liep zelfs stage bij een buurthuis, hoe braaf kan je zijn? En dan word je doodgeschoten. Dit is bizar."

Drugsrunners
Dat het nu voor de tweede keer in korte tijd raak is in de buurt is geen toeval zegt buurtbewoonster Mirjam. "Dit is geen gevaarlijke buurt, zou je zeggen. Maar dat is het dus wel. 's Avonds zie je hier jongens rondhangen die bedreigend zijn. Ik denk dat het drugsrunners zijn die van hieruit op en neer rijden naar de grachtengordel, waar hun dure klanten cocaïne bij ze bestellen."

Er moet iets gebeuren, zegt ook Cynthia. "Zo kan het niet verder. We dwingen de jongens hier op het plein in een hoek, we zetten een stempel op ze: dit zijn waardeloze jongens. Dan voelen ze zich natuurlijk nog waardelozer en gaan ze zich ook gedragen. Maar ik ken ze. Deze jongens deugen, bijna allemaal. Ze zijn keurig en beleefd, ze werken bij de Albert Heijn en ze zijn een hechte groep. Help ze dan!"

Lees ook: Analyse: Oostelijke eilanden in frontlinie vuurwapengeweld

Tip Het Parool

Heb je een nieuwstip of nieuwsfoto? Voeg ons toe op Whatsapp. Liever mailen of anoniem tippen? Bekijk hier hoe dat kan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden