Bewoners Reigersbos brainstormen over Sinterklaasintocht

Hoe veranderen we Zwarte Piet? Honderd bewoners van Reigersbos kwamen deze week samen in de bibliotheek om te brainstormen over een leuke intocht voor iedereen.

Protest tegen Zwarte Piet, vorig jaar in Reigersbos Beeld Hans Mooren

Een jaar geleden liep het hier voor de deur ernstig uit de hand. Tijdens de intocht van Sinterklaas in het winkelcentrum Reigersbos in Zuidoost kwam het tot een confrontatie tussen voor- en tegenstanders van Zwarte Piet. Wat een feestelijke middag voor kinderen had moeten worden, mondde uit in scheldpartijen over en weer en het nodige duw- en trekwerk.

Dat nooit meer, dacht Joke Jongejan, buurtbewoonster en organisator van dialoogbijeenkomsten over moeilijke onderwerpen in de stad. Op haar uitnodiging kwamen deze week honderd buurtbewoners en andere betrokkenen op hun vrije avond naar de bibliotheek in het winkelcentrum om te brainstormen over een leuke intocht voor iedereen.

Vooral geen discussie, legde Jongejan aan het begin van de avond de spelregels uit. "We gaan niet in debat, we gaan in dialoog. Dat betekent: luisteren naar elkaar." Dat vooruitzicht leidde meteen tot enige onrust in de zaal. Enkele aanwezigen lieten weten alleen te willen praten over het afscheid van Zwarte Piet. Dat moest duidelijk zijn.

Intocht
Jongejan wierp tegen dat een wezenlijk kenmerk van een dialoog is dat de uitkomst niet vooraf in beton wordt gegoten. Daar werd verschillend over gedacht, bleek uit de reacties. Een lid van de bestuurscommissie bracht rust met de mededeling dat hij van de winkeliersvereniging had vernomen dat er dit jaar geen Zwarte Pieten bij de intocht zijn.

Met die bonus vast op zak gingen de aanwezigen in groepen uiteen om zittend tussen de boeken te praten over de ideale intocht. Elke tafel had een gemengde samenstelling en een geoefende gespreksleider.

Onze gespreksleider had goede papieren: zij vertelde eerder voor Artsen zonder Grenzen dialoogbijeenkomsten te hebben geleid in oorlogsgebieden. Dan moet het winkelcentrum Reigersbos ook kunnen lukken.

Gedicht
Het werd een constructief gesprek, ook vanwege de afwezigheid van heethoofden uit beide kampen. Er was een oudere buurtbewoner die zich voorstelde als revolutionair, maar in plaats van met zijn vuist op tafel te slaan, citeerde hij het gedicht dat de Surinaamse schrijver Dobru maakte over eenheid in verscheidenheid: 'Wan bon, someni wiwiri, wan bon.' (Eén boom, zoveel bladeren, één boom.)

De andere Surinamers aan tafel vielen in en samen maakten ze het gedicht af. Om de beurt vertelden de mensen aan tafel daarna hoe zij het sinterklaasfeest beleven. Dat varieerde van plezierige herinneringen aan surprises, kreupelrijm en warme chocolademelk tot slapeloze nachten van een Surinaamse moeder met kinderen op een witte school. Zwarte Piet is slavernij, vertelde de vrouw, en dat willen die koppige witte Nederlanders maar niet zien.

Drie Sinterklazen
Het tweede deel van de avond ging over de toekomst: hoe kan de intocht beter? Een vrouw vertelde over een verzorgingshuis in Zuidoost waar elk jaar drie Sinterklazen komen, en geen Pieten. Andere mensen zeiden een Piet prima te vinden, maar dan wel in alle kleuren en niet als dienstbare begeleider van die witte man op zijn paard.

Jongejan verzamelde met een dikke stift trefwoorden op een groot vel: belangeloze goedheid, saamhorigheid, mysterie en spel, pepernoten, reigers, samen een feest voor iedereen. Er werd veel gelachen, maar toen de vraag kwam om helpers bij de intocht gingen ook heel veel vingers omhoog. Een vrouw zei: "Ik heb voor het eerst zin in november."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden