PlusColumn

Betonblokken voorkomen alleen gezeik over het nietsdoen van de overheid

Massih Hutak Beeld Robin de Puy
Massih HutakBeeld Robin de Puy

Ik loop over de Dam, het Leidseplein, de Stadhouderskade en het Rembrandtplein en overal zie ik ze. Betonblokken, strategisch geplaatst op plekken met een hoge aanslaggevoeligheid.

Neergezet om ons te beschermen. Neergezet om ons gevoel van veiligheid, voor zover we dat hadden, te vergroten. Mijn hart huilt.

Wijlen burgemeester Van der Laan verzette zich lang en dapper tegen het plaatsen van fysieke veiligheidsmaatregelen in het straatbeeld omdat ze 'de stad verlammen'.

Zo liet hij vorig jaar de obstakels rond de kerstmarkt op het Museumplein weghalen en verving ze met een deken van lef en liefde die hij over de stad heen trok. Als een echte strijder.

Maar nu staan ze er toch. Betonblokken. En daar blijft het niet bij. Er zullen alleen maar meer hindernissen komen op de straten. Mijn hart huilt.

Twee weken nadat een man acht mensen dood reed in New York, na Nice, na Berlijn, na Barcelona bleef het dreigingsniveau in Nederland onveranderd: verhoogde waakzaamheid met de daarbij behorende geheime maatregelen, opgetekend in 2013. We lieten ons niet kennen. Als echte strijders.

Maar de eerste burgers die hun gevoel van veiligheid baseren op betonblokken, hebben zich inmiddels luid en duidelijk laten horen. Het kan niet anders dan dat ook zij weten dat deze obstakels geen aanslag voorkomen. Het enige wat wordt voorkomen is eventueel gezeik achteraf over het nietsdoen van de overheid in roerige tijden. Meer niet.

Op dezelfde dag dat de eerste betonblokken werden geplaatst in het centrum van Amsterdam, vond iets verderop een terreuroefening plaats. Inclusief honderden figuranten, nepmunitie, politie, ambulance en brandweer.

En terwijl er aan de ene kant van de stad een doemscenario werd gesimuleerd en aan de andere kant veiligheid werd gesuggereerd, kwamen docenten bijeen op de Hogeschool van Amsterdam om antwoorden te vinden op het internationale rapport dat stevige kritiek uitte op het Nederlands burgerschapsonderwijs.

Een zorg die ook werd geformuleerd in het regeerakkoord, met als resultaat een inspectie die de uitvoering van de burgerschapsopdracht door scholen scherper zal toetsen en handhaven. Want 'het doel is en blijft dat een school in al haar uitingen handelt in lijn met de democratische rechtstaat'.

Nu wil de ironie dat juist in het onderwijs decennia lang heel zorgvuldig échte betonblokken zijn gebouwd tussen de kinderen van de toekomst. Kinderen die inmiddels actieve burgers zijn, in een toekomst die hier en nu is.

Twintig jaar lang is er consequent gewerkt aan het vergroten van de sociale verschillen tussen Nederlanders van alle kleuren, geslachten en leeftijden. Met racisme, seksisme en verdeeldheid tot gevolg.

In de politiek en in de media is consequent angst gezaaid voor 'de ander'. Als angst twintig jaar geleden een bitcoin was, dan zou het nu vele miljoenen euro's waard zijn.

Laten we in plaats van betonblokken plaatsen op straat, de obstakels wegnemen die we tussen ons in hebben laten zetten. Voor je het weet is de enige veilige plek in de stad straks nog de pont. Vaarwel.

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden