PlusColumn

Beter is niet hetzelfde als goed

James WorthyBeeld Agata Nowicka

Op het Frederiksplein zijn twee mensen uit elkaar aan het gaan. Ze zitten op een bankje naast de fontein. Het is nog ochtend. Het regent zo hard dat de fontein vandaag kan uitslapen.

"Je wilde praten, maar je praat nog niet," zegt de man.

"Ik heb nog geen ander, maar ik wil het wel graag."

"Maar het ging toch goed? Een paar dagen geleden zei je nog tegen me dat het beter ging tussen ons."

"Beter is niet hetzelfde als goed."

In 2015 kwamen ze elkaar tegen in Paradiso. Zij wilde dansen en hij wilde drinken, maar toen hij haar zag, stopte hij met drinken en bestelde hij alleen nog maar water. Hij wist dondersgoed dat Paradiso vroeger een kerk was, maar dat er nog steeds echte engelen rondhingen wist hij niet. In de taxi naar haar huis zag hij haar voor het eerst naakt.

"Dus dit is het einde?" vraagt hij.

"Ik denk het wel."

"Je denkt het? Je fucking denkt het? Gebruik alsjeblieft even je verstand, laat je verstand jou niet gebruiken."

"Weet je nog die keer dat we met je neefje naar de kermis gingen? Hij wilde alleen maar in de draaimolen. Hij ging die dag veertig keer in de draaimolen. Weet je dat nog? Ik ben je neefje niet."

"Dus ik ben gaan vervelen? Ben ik zo voorspelbaar geworden dat ik je niet meer duizelig maak?"

"Ik ben het ook geworden hoor. Dat is het probleem. We maken elkaar voorspelbaar. Als we samen zijn, kan ik met gemak de toekomst raden."

"En dat is erg?"

"Waarom zou je nog wakker willen worden als morgen geen verrassing meer voor je is?"

"Dit komt door al die boeken die je leest. Je leest de verkeerde boeken, Evelien."

"Het is gewoon op, Ray."

"Dat zegt niets. Het is al jaren op tussen mijn vader en moeder, maar ze blijven bij elkaar. Dat is wat liefde is. Ze begrijpen dat het vuur uit is, maar nemen simpelweg genoegen met het smeulen. Waarom zouden wij dat niet kunnen? Jij en ik, voor altijd samen in een af­gebrand huis."

"Ik heb vlammen nodig, Ray."

"In feite zeg je dus dat je teleurstelling nodig hebt. Kom op, schat. Geen enkele vlam is onblusbaar."

"Dan brand ik de hele stad af."

"En ik dan? Wat moet ik doen?"

"Er zwemmen genoeg vissen in de zee."

"Maar we staan naast een fontein, Evelien."

"Zie je dat kunstwerk daar? Die gekleurde boomstam? Dat is het Monument voor de te jong gevallen boom. De kunstenaar heeft een op sterven na dode boom weer levend geschilderd."

"Is dat kunstwerk geen teken dan? Misschien moeten wij onze relatie weer levend schilderen."

"Lieve Ray, geen enkele verf zou dit kunnen dekken," zegt ze, terwijl ze samen naar een voorbijrijdende taxi kijken.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden