Beschoten motoragenten Staatsliedenbuurt doen hun verhaal

De twee motoragenten die met een automatisch wapen werden beschoten na de dubbele liquidatie in de Staatsliedenbuurt, en dat ternauwernood overleefden, doen hun verhaal.

Australiëhavenweg: een collega bekijkt een motor die als bescherming tegen kogels heeft gediend. Beeld Michel van Bergen
Australiëhavenweg: een collega bekijkt een motor die als bescherming tegen kogels heeft gediend.Beeld Michel van Bergen

Die knallen. Dóef. Dóef. Dóef. Die enorme vlammen uit de loop. Die regen van kogels van heel zwaar kaliber. Het zal nooit meer uit hun hoofd gaan. De wetenschap dat ze alleen dankzij de juiste reflex en heel veel geluk ongedeerd zijn gebleven, evenmin, beseffen motoragenten 'Remco' en 'Jeroen'. Hun dienst zit erop, zaterdagavond 29 december 2012, maar de chef vraagt ze over te werken omdat het druk is met meldingen van vuurwerkoverlast. Dan komt de melding over de portofoon: mogelijk is er geschoten in de Staatsliedenbuurt in Amsterdam-West, hun district.

Later zal blijken dat daar zojuist Saïd el Yazidi (21) en Youssef Lkhorf (28) met ongekend geweld zijn geliquideerd, onder meer met kalasjnikovs. Naar de plaats delict zijn voldoende eenheden onderweg, maar mogelijk rijdt een vluchtauto over de Haarlemmerweg westwaarts. Of Remco en Jeroen naar de Audi willen uitkijken. Remco kiest positie op de kruising Haarlemmerweg / Burgemeester De Vlugtlaan, Jeroen zet zijn motor een kilometer verderop stil bij het kruispunt Australiëhavenweg.

Kansloos
Het portofoonverkeer is, zoals de motoragenten het met gevoel voor understatement formuleren, 'heel hectisch'. Mogelijk is geschoten met een automatisch vuurwapen, vangen ze op. 'Die auto komt de kruising oprijden. Ik geef vol gas,' zegt Remco. 'In een mum gaan we ruim 150 kilometer per uur, maar wij hebben vaak genoeg achter zo'n Audi RS4, zo geliefd bij onze doelgroep, aangezeten om te weten dat die bloedhard kan - 280, 300 kilometer. Dan ben je kansloos.'

'Ik schreeuw over de porto dat ik achter die Audi aan zit. Ineens zie ik remlichten, vlak bij de kruising waar Jeroen staat. Ik denk: hè?! Audi's remmen niet.' De Audi rolt stapvoets om twee auto's heen die voor het stoplicht staan. Dan: 'Eén grote vlammenzee.' Remco: 'Ik zie dat enorme mondingsvuur en hoor die afschuwelijke knallen. Dóef! Dóef! Dóef! Ik zie Jeroen neergaan. Ik roep: 'Jeroen! Jeroen!' De volgende seconde zie ik de vlammen vanuit die zijruit van die Audi naar mij draaien. Frontaal. In een flits trek ik mijn motor omver en ga eronder liggen.

Dekking
Voor mijn idee is Jeroen neergeschoten en ben ik nu aan de beurt. Zo'n klein BMW'tje als enige bescherming tegen een wapen dat voor oorlogen is gemaakt. Ik denk alleen: ik moet naar Jeroen, maar dat is natuurlijk geen optie, evenmin als terugschieten.' Jeroen: 'Over de portofoon hoor ik dat Remco achter die Audi zit, ik zie de autolampen naderen, maar het scenario dat er geschoten gaat worden, zit niet in mijn hoofd. Dan zie ik die loop die uit het portier steekt. Ik trek mijn motor onderuit en zoek daarachter dekking. Dit soort dingen oefen je niet.'


Lees vandaag (16-5) meer in Het Parool

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden