Column

Berlusconi

THEODOR HOLMAN

Nu Berlusconi als een oude olifant de piste aan het verlaten is, voel ik enige weemoed. De laatste keer dat ik over hem schreef, hoopte ik dat Job Cohen iets van Silvio zou hebben. Het leek me heerlijk als foto's naar boven zouden komen van Job, halfnaakt, die Britt Dekker, gekleed in een Schots rokje met niets daarboven, bijles geeft in rekenen en taal, en dat Job dan bij wijze van excuus zegt: 'Ik acht het mijn sociaaldemocratische plicht overal waar ik kom, het onderwijs te verbeteren.'

Gebeurde natuurlijk niet, met als gevolg dat Job nu verpletterd is onder zijn eigen integriteit, nota bene door de media die hem sympathiek zijn. Integriteit is daardoor de verf uit een spuitbus voor een afgekeurde auto geworden.

Dan Berlusconi. Niets integriteit. Niets spuitbus. Niets afgekeurde auto. Hij leek ontworpen te zijn door een striptekenaar, die dacht: nu stop ik eens fijn alle vooroordelen die ik over Italianen heb, in één typetje.

Maar het is uiteindelijk een beeld geworden waaraan hij zelf hard heeft gewerkt. Caesar Silvio. Opera Silvio. Don Silvio Corleone. Silvio Bonobo. Silvio Schreeuwlelijk. Silvio de Euroknaller. Silvio Tietenknijper. Silvio Machtswellusteling.

Dat ijdelheid een stoornis kan zijn, liet hij zien - en hij leek er trots op te zijn.

Het kan niet anders of hij geniet ervan dat de mensen denken dat hij weer heeft zitten knoeien met een of andere hoer van zeventien. Natuurlijk is hij niet meer in staat het seksuele tempo van zo'n lichtzinnige deerne bij te houden, maar hoe geweldig is het niet als vervolgens op je zoveel- en zeventigste nog een cartoon van jou wordt getekend met een enorme lul.

Gisteren zag ik bij Pauw en Witteman Frans Timmermans op herhaling komen. Omdat die daar bijna elke avond te gast is, had hij zichzelf maar eens van een andere look voorzien en zijn snor laten staan. Een snor!

En die snor sprak dan over Berlusconi en wat voor ramp hij voor Europa was.

Als iemand na zijn veertigste zijn snor laat staan, gelooft hij zichzelf niet meer, heb ik eens een oude psychiater horen zeggen. Tussen de snorharen door beluisterde ik bij Timmermans dan ook een vorm van bewondering voor Silvio.

Ik begreep dat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden