Benoeming Hagel als minister Defensie test voor sterke Israëllobby

Als Obama de voormalige Republikeinse senator Chuck Hagel begin volgende week benoemt tot nieuwe minister van Defensie, betekent dat een groot dilemma voor de machtige Israëllobby.

Chuck Hagel, wellicht de nieuwe Amerikaanse minister van Defensie Beeld ap

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Hagel uitte in het verleden sterke twijfels over een oorlog met Iran en, hoewel hij Israëls defensienoden altijd ondersteunde, aarzelde hij nooit om publiekelijk kritiek te geven op acties van de Israëlische regering die in zijn ogen schadelijk waren voor de strategische belangen van de VS in het Midden-Oosten.

Zijn mogelijke aanstelling confronteert de lobby onder leiding van het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) met een zwaar dilemma.

Favoriet van Obama
"Hagels nominatie zet AIPAC en andere gelijkgestemden voor een moeilijke keuze", zegt Stephen Walt, Harvard-professor en co-auteur van het in 2007 verschenen The Israel Lobby and US Foreign Policy. "Zij houden niet van zijn redelijke houding tegenover Iran en de manier waarop hij de waarheid spreekt over bepaalde aspecten van het Israëlisch beleid, maar evengoed is hij een oorlogsheld die nauwelijks vijandig staat tegenover Israël.

Een aantal hooggeplaatste bronnen hebben eerder dit weekend gemeld dat de voormalige senator de voorkeur heeft van president Obama. Dit tot groot ongenoegen van neoconservatieve zoals Weekly Standard-redacteur William Kristol, Washington post-blogster Jennifer Rubin en de Republikeinse Joodse Coalitie (RJC).

Onder meer Kristol en Rubin verwijten Hagel antisemitisme en vijandigheid tegenover de Joodse staat. Ook probeerden ze -met aanvankelijk enkele successen - de homoseksuele gemeenschap te betrekken in hun campagne, onder meer door Hagels verzet tegen een benoeming van een openlijk homoseksuele ambassadeur in 1990 op te rakelen. Hagel verontschuldigde zich hier later voor, excuses die werden aanvaard door de ambassadeur en de homogemeenschap.

Neoconservatieve campagne
De politieke standpunten van de neoconservatieve liggen dicht bij de regerende Likoedpartij en in sommige gevallen bij de kolonistenbeweging. De voorzichtigere Israëllobby -waaronder AIPAC en enkele grote nationale Joodse organisaties - is discreter in zijn benadering. De toon van de neoconservatieve is zo scherp dat een aantal organisaties binnen de lobby zich hiervan distantieert. Abraham Foxman van de Joodse Organisatie ADL noemde Hagels opvattingen weliswaar "verontrustend", maar zei ook dat zijn groepering zich niet per se tegen de nominatie zou verzetten. AIPAC zelf heeft nog geen commentaar gegeven.

Iran
Waarnemers die dicht bij het Pentagon staan geloven dat Hagels opvattingen over een aanval op Iran en het Israëlische Palestinabeleid dicht bij de ideeën van een groot deel van het leger staan. Vier voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Israël hebben Hagels benoeming alvast gesteund. Tot nu toe hebben slechts drie Republikeinse senatoren gezegd dat ze zich zullen verzetten tegen een benoeming van Hagel. Anderen -waaronder ook enkele Democraten- hebben hun ongerustheid geuit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden