Bella Regina

Een echte tourist trap

Soms is uw recensent ook maar een mens. Zo wilden we reserveren in een restaurant dat om vijf uur de deuren al bleek te sluiten vanwege het ontbreken van een drankvergunning. Daarom kozen we voor het eerste het beste erop lijkende adres, er vlak naast.

Als we er voor de deur hadden gestaan, zouden we het niet hebben gedaan. Dit ziet eruit als de eerste de beste tourist trap, met aanduidingen voor een goedkoop toeristenmenu en veel pizza's, maar de menulijst is uitgebreid en eenmaal binnen kan het interieur ook bekoren: met wat stucco en geraffineerde verlichting lijkt het wel op een klein palazzo en er is zelfs een bovenverdieping. Dit kan best eens wat aardigs zijn. De website had nog gemeld: 'Een begrip onder de Itialiaanse restauranten.' En ze hebben het over Italiaanse hoogstandjes. Dus dat zit wel snor, zou je denken.

De bediening is ook al vlot; we hoeven alleen maar de nummers te noemen, zoals bij de Chinees. Van de wijnkaart kiezen we één van de drie huiswijnen, de als droog aangekondigde rosé, die helaas vooral zoet is. Dan maar een glas wit, dat we zonder morren in plaats van de rosé krijgen. De dame die ons eerst bediend heeft, laat zich daarna echter niet meer zien. Kennelijk is dit haar niet goed bekomen.

De vijf soepen en de negen salades slaan we over voor de echte voorgerechten: de parmigiana della chef, twee torentjes van met kaas afgedekte plakjes aubergine in tomatensaus, afgedekt met wat volgens de kaart parmezaan zou moeten zijn. Niet helemaal zoals ik een parmigiana de melanzane gewend ben, maar toch niet slecht (€8,00; volgens de website €6,75).

De vitello tonnato bestaat uit vrij droge plakjes vlees (kalf?) met een goed vissige saus erover. Van de beloofde kappertjes zien we niets (€10,50, website €9,50).

De lange lijst pizza's laten we ook aan ons voorbijgaan - dat zijn er een kleine twintig - om door te gaan met de zogeheten primi: een pasta en een risotto.


Hoerenpasta
De pasta is een penne puttanesca, hoerenpasta dus, zoals lezers van het recept dat 15 maart in Het Parool stond, nog wel weten. Die heeft niet de geurigheid die het gerecht belooft, maar is vooral zout. Toch is dat niet het ergste (€9,75, website €8,75).

Dat erge, dat is de risotto. We hebben voor de marinara gekozen en krijgen een bord voorgeschoteld waarin inderdaad rijst gemengd met zeebanket zit, maar daar is dan alles wel mee gezegd. Voor zover valt na te gaan is dit gewoon rijst in water met een bouillonblokje gekookt, wat resulteert in droge, melige rijst waarin ook de smaak van het zeebanket teloorgaat.

Risotto maak je door de rijst eerst aan te zetten in vet waarin een uitje is gesmoord, opdat alle rijst bedekt is met olie of boter en de korrels glazig zijn. Dan voeg je, deel voor deel, goede bouillon toe totdat de risotto al onda is, golvend dus, fluwelig zacht met nog net een stevig hartje. Dit is een ramp (€10,50, website €9,75).

De hoofdgerechten maken het nog erger. We willen een goede keuze maken en dus bestellen we behalve een klassieker (saltimbocca) de fritto misto om de behandeling van de verschillende vissoorten te testen.


Gedroogde salie
De saltimbocca bestaat uit twee plakken dubieus kalfsvlees met daarop kaas en ham, het geheel bestrooid met vlokken gedroogde salie in een wittewijnsaus. Die kaas klopt al niet met wat op de kaart staat en al helemaal niet met wat officieel saltimbocca is: die wordt zonder kaas en met verse salie gemaakt. Die gedroogde geeft er een nare, medicinale smaak aan (€18,50, website €16,50).

De fritto misto bevat een fors stuk zalmfilet, droog en smakeloos, een idem dito gamba, twee zwartgeblakerde sardines, die we niet eens willen aanraken, en dan nog wat ringen gefrituurde calamari alla romana, die nog niet eens zo gek zijn. Maar dat alles ?is zeker geen €24,75 waard, nog afgezien van de vijf euro verschil met de prijs op de website.

We kunnen hier alleen maar van gruwen.

Voor de goede orde kiezen we van de aparte dessertkaart twee gangbare zak

en. Gezien de aard van die kaart (met foto's) komt die, net als de desserts, zo uit de fabriek. Dus is de echte Siciliaanse cassata vrij waterig (€5,50) en doet een tartufo, een door nootjes gerolde bol ijs (€4,75), me ook naar ambachtelijker zaken verlangen.

Met andere woorden: Bella Regina is inderdaad een tourist trap in de slechtste betekenis van het woord, waar ze klassieke gerechten op een oneigenlijke manier, met minachting voor de oerrecepten en (de verkoolde sardines) minachting voor de gasten, bereiden.

Een goede ervaring, want ik was bijna vergeten dat soms nog zo de hand wordt gelicht met kwaliteit. En dan die misleidende website...

Vreselijk!

4,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden