Plus Fotoserie

Bekende Amsterdammers en hun huisdieren

Bekende Amsterdammers Michiel Romeyn, Roxeanne Hazes, Tommy Wieringa, Erwin Olaf en Oscar Hammerstein poseren met en vertellen over hun huisdieren.

Schrijver Tommy Wieringa Beeld Isabella Rozendaal

Oscar Hammerstein

Eigenaar van Juffrouw Poes von der Herengracht, Cyperse kat (3,5), Centrum
Juffrouw Poes werd aangeschaft vanwege een hardnekkige muizenplaag, maar inmiddels is ze de ­permanente schaduw van advocaat Oscar Hammerstein geworden.

"Ze loopt de hele dag achter me aan en zit altijd naast me als ik werk. Zij is de baas en heeft maar één regel: ze mag alles. Doordeweeks leeft ­Juffrouw Poes op ­kantoor, en op ­vrijdagavond gaat ze op de motor mee naar huis. "Als ik wegga, zit ze al op me te wachten bij de deur. Het lijkt wel alsof ze een horloge heeft. Katten zijn net waarzeggers: ze weet alles net iets eerder dan ik."
tekst en foto Isabella Rozendaal

Oscar Hammerstein en Juffrouw Poes Beeld Isabella Rozendaal

Erwin Olaf

Eigenaar van Monstera deliciosa (7), Centrum
Na het overlijden van zijn demente poes Schoonheid koos topfotograaf Erwin Olaf voor een gatenplant. "Ik heb geen hekel aan ­dieren, maar ik vind ze wel te veel moeite. Ik kijk liever ergens naar dan dat ik eraan zit - ik ben een enorme voyeur. Voor mij zit er ­tussen dieren en planten in die zin geen verschil. Ook niet ­tussen mensen en dieren, trouwens. Dat we onszelf boven de dieren hebben gesteld, dat hebben wij toch ook maar gewoon verzonnen? We ­hebben alleen ­minder haar.

Ik zie wel dat dieren een mens veel geluk kunnen brengen. Maar je bepaalt zo veel voor het leven van zo'n dier, en ik weet dat ik het toch niet goed doe. Het is net een kind. En als je niet écht verliefd bent op zo'n beest, is het gewoon mishandeling."
tekst en foto Isabella Rozendaal

Erwin Olaf met zijn Monstera Deliciosa Beeld Isabella Rozendaal

Roxeanne Hazes

Eigenaar van Da Vinci (8), beagle/cocker-spaniëlmix, ­Amsterdamse Bos
"Op mijn zeventiende, zeven jaar geleden, zat ik in een nare relatie. Toen ik op mezelf ging wonen, wilde ik me niet zo alleen voelen. Ik was meteen verliefd op Vinci, met zijn blauwe ogen en oren zo groot dat hij erover struikelde. Hij heeft veel met me meegemaakt: dat ik een tik kreeg, dat er tegen me geschreeuwd werd. Tot op de dag van vandaag is hij angstig. Als ik hem alleen thuis laat, zie ik hem op de camera's - hij huilt en blijft naar de deur kijken tot ik terugkom. Bij Vinci is alles extreem: hij is extreem lief, extreem loyaal, extreem druk en extreem stout. Soms gaat hij uit logeren en komt hij gedisciplineerd terug, dan kunnen we drie dagen lang normaal een maaltijd eten. Met mijn nieuwe vriend, Erik, ging het meteen goed samen. Als we met z'n allen in bed liggen, dat is écht geluk."
tekst en foto Isabella Rozendaal

Roxeanne Hazes met Da Vinci Beeld Isabella Rozendaal

Tommy Wieringa

Eigenaar van Haan zonder naam (6 mndn) en zes kippen, Wyandotte, Watergang
Schrijver Tommy Wieringa stelt ons trots voor aan zijn zeven Wyandottekippen, een wat kleiner ras - "met voortreffelijke eitjes die in tweeënhalve minuut perfect zachtgekookt zijn." Als kind adopteerde hij ­zielige kippen van boeren uit de buurt. "Maar daar kon je niks mee. Die zijn verslaafd aan vreten. Deze ­kippen zijn ook gedreven door hun driften - het zijn in feite gewoon dinosauriërs - maar ze vertonen sociaal gedrag.

Dat is niet altijd mooi, hoor. Die hennen proberen hun eigen moeder de toom uit te werken, ze plukken haar soms helemaal kaal. Een aantal kuikens is doodgepikt. Na die infanticide duurde het een hele tijd voor de orde weer hersteld was. Maar voor mij is er niks aantrekkelijker dan de aanblik van een kuiken dat onder de ­rokken van zijn moeder vandaan piept. Een verrukkelijk gezicht."
tekst en foto Isabella Rozendaal

Tommy Wieringa met een kip Beeld Isabella Rozendaal

Michiel Romeyn

Eigenaar van P (Pakkem, Patat, Pastinaak, Penis, Peke) (9), ras onbekend en Noef (12), labrador/jachthondmix, Oost
Acteur Michiel Romeyn en zijn ­verkering Lily hebben altijd honden gehad. Telkens als er een doodgaat, kunnen ze zich niet voorstellen dat ze er weer aan beginnen. "Maar het vlees is zwak," zegt Romeyn. Als Romeyn ze uitlaat in het Oosterpark, zegt hij geregeld tegen vreemden: "Moet ik die van jou ook een keer uitlaten? Ik moet het toch elke dag doen."
Zo ontstond ook het co-ouderschap over de melancholische Roemeense asielhond P, tussen Romeyn en DJ Steven de Peven. Zowel Noef als P zijn 'logés die nooit meer afgehaald worden.' "En volgens mij heeft Michiel mij ook genomen omdat ik een hond had," zegt Lily, "dat oefende de grootste aantrekkingskracht op hem uit."
tekst en foto Isabella Rozendaal

Michiel Romeyn met P en Noef Beeld Isabella Rozendaal
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.