recensie

Behalve de watermeloen was bijna alles perfect aan Loveland

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Aan de hand daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd. Dit weekend was het de beurt aan Loveland.

De grote groene grasvelden van het Sloterpark, de mooie Sloterplas en een indrukwekkende line up: het enige wat Loveland Festival dit jaar nog nodig had was een beetje zon. En dat kwam er, tot verbazing van velen.

Mensen
Bij binnenkomst wordt al snel duidelijk dat Loveland geen eenduidig publiek trekt. Waar bij sommige stages enkele mannen met vogelshirts en knotjes te zien zijn, zijn er ook 40-jarige vrouwen te vinden. En waar bij de techstage vooral de echte technoliefhebbers staan, zie je ook nog een verdwaalde 18-jarige middelbare scholier. De bezoekers zijn divers en dat zie je niet op alle festivals in Amsterdam. Een ding hebben ze echter wel gemeen: ze zijn allemaal ontzettend relaxed. Bij een duwtje wordt sorry gezegd en bij een goede set wordt met vreemden geproost.

Eten en drinken
Het eten en drinken bij Loveland is niet veel anders dan bij andere festivals. De pannenkoek is er weer, maar ook de biologische kramen zijn niet te missen (waarom toch altijd dat biologische?). Biologische hotdogs, biologische vega-hotdogs (dubbel waarom?) en zelfs biologische kroketten. Voor wie geen zin heeft in biologisch vlees, kan ook watermeloen kopen. Een leuk idee, maar dat niemand enthousiast is heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met de prijs. Een schijfje watermeloen: ruim 4,10 euro (anderhalve munt). Bij de vraag of het druk geweest is bij de watermeloentent wordt geantwoord met een 'weten we niet'. Dat er geen rij staat en bij de friettent de rij toch wel flink lang is, zegt genoeg.

Muziek
Loveland is een begrip in de Amsterdamse festivalwereld, maar nog niet het grootste begrip. Dat is niet goed te begrijpen als er naar de line-up gekeken wordt. Grote namen als Joris Voorn en Solomun komen voorbij, maar ook een live set van Matador en Oliver Koletzki. Met zes stages weet het festival velen blij te maken, maar de meeste mensen zijn te vinden in de techtent en bij de Fire Stage. Dat is wel te begrijpen, want in de tent draait Secret Cinema en Matador en bij de Fire Stage sluiten Joris Voorn en Adam Beyer af. Niet alleen over de sets valt te spreken, ook de lichtshow bij Adam Beyer maakt indruk. Vele bezoekers kijken hun ogen uit en iemand vraagt zelfs: 'Is dit 3D? Wauw.'

Aankleding
Een mooie line-up is niet alles, ook de aankleding telt mee. En o ja, hierbij slaat Loveland ook weer de spijker op zijn kop. Het hele festival geeft het gevoel alsof we niet in Amsterdam, maar op een mooie vakantiebestemming zijn. Tientallen banken staan bij het water, er zijn rubberbootjes, zonnebedden, waterfietsen, boten, een speeltuin, een kasteel en als dat nog niet genoeg is zijn er ook nog twee eilanden.

Het relaxeiland met zitzakken, masseurs en waterpijpen en het ar-eiland met een bohemian market, een Hollywood-bord waarop je kan schilderen en een ruimte waar je kleding kan vermaken.

In de avond zitten veel stelletjes en nieuwe scharrels op de banken bij het water. Ze kijken naar de eilandjes die gevuld zijn met kaarsen. Met deze sfeer, een perfecte aankleding en een geweldige line-up gaat iedereen met een fijn gevoel naar huis. Loveland, je was dit jaar bijna perfect. Alleen die watermeloen was jammer.

Beeld Niels de Vries
Beeld Niels de Vries
Beeld Niels de Vries
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden