Festival

Beetje ouwehoeren en voorzichtig dansen op A Day At The Park

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Aan de hand daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd. Deze week: A Day At The Park.

Vuurwerk voor de festivalbezoekers bij A Day at the Park Beeld A Day at the Park - Photo Company

Mensen
Het publiek is van alles wat. De gemiddelde leeftijd ligt hoog - rond de dertig - maar dat heeft vermoedelijk alles te maken met hoofdact Paul Kalkbrenner, een oude rot in het vak die al sinds 2001 een grote naam is in de dancewereld. Het hipheidsgehalte ligt laag: de bezoekers hebben over het algemeen gekozen voor praktische kleding. Want wat trek je aan als de temperatuur 25 graden is maar er ook regen is voorspeld? De durfals zijn voor een zomerse outfit gegaan - jurkjes, korte broekjes en topjes - maar ook een enkele trui wordt gespot.

Maar wat toch vooral opvalt, zijn de dertigers en veertigers die het in aantallen met gemak winnen van de jonkies. Ze dragen vaak klassieke raveoutfits: cowboylaarzen, een spijkerbroek en diep uitgesneden topjes voor de vrouwen en simpele shirts met snelle zonnebrillen bij de mannen. De sfeer is de hele dag gemoedelijk. Zien en gezien worden telt niet vandaag.

Muziek
De verklaring voor de mensen die naar het festival zijn gekomen - van alles wat, zoals eerder gezegd - ligt waarschijnlijk bij de line-up. Daar is werkelijk geen touw aan vast te knopen, maar dat maakt het juist ook wel weer leuk. Van technoacts als Cari Lekebusch tot de hiphoppers van The Opposites en de funky house van Sunnery James & Ryan Marciano. Er is echt voor ieder wat wils.

Door het weer - het is aan het eind van de middag echt bloedheet - komt het festival langzaam op gang. Shifted gooit rond 5 uur flink de beuk erin in de half gevulde Incognito-tent, maar het publiek reageert afwachtend. Druk is het vooral bij het hoofdpodium. De melodieuze house die daar door The Magician wordt gedraaid, is misschien ook wel meer geschikt voor deze temperaturen. Beetje zonnen in het gras, beetje ouwehoeren, voorzichtig de voetjes van de vloer, dat werk.

Het wachten is eigenlijk op Paul Kalkbrenner, toch wel de hoofdact van de dag waar menigeen speciaal voor naar Day At The Park is gekomen. Als zijn set om half 8 begint, stroomt het veld bij het hoofdpodium helemaal vol. Maar Kalkbrenner verrast niet. Helaas. Z'n set klinkt bij vlagen saai en ongeïnspireerd. Maar het publiek lijkt er genoegen mee te nemen. En bij Sky & Sand, Kalkbrenners bekendste hit, gaat er een golf van geluk door de mensenmassa.

Gelukkig hebben de Opposites later op de avond minder moeite met opstarten. Vanaf de eerste minuut krijgen zij de overvolle tent met hun bekende hits aan het dansen, springen, hakken (ja, echt) en worden er heuse circlepits gebouwd.

Eten
Het voedselaanbod op A Day At The Park verdient speciale aandacht. Over het hele terrein verspreid staan eettentjes met a-typisch festivaleten. Bijzonder en héél lekker zijn bijvoorbeeld de goed gevulde tortilla's met (vegetarische) kip of biefstuk, die door de koks van Kok Au Vin live wordt gebakken op een barbecue. Cijfer? Een 10. Echt, niets meer aan doen.

Maar er is meer. Mosselen en oesters, om maar wat te noemen. Niet alledaags voor een festival. Opvallend is dat de eettentjes niet zoals gewoonlijk naast elkaar staan met borden 'patat', 'pizza' en 'snacks' erboven. Nee, de gyros, kebab en superfoods (!) worden verkocht vanuit oude busjes en geinig aangeklede tentjes. Simpele patat en snacks zijn er wel, maar daarvoor moet je goed zoeken.

Aankleding
Het enorme terrein aan de Aalsmeerkant van het Amsterdamse Bos is prachtig aangekleed. Het valt meteen op bij binnenkomst. Het gras is groen (en dan nog niet bezaaid met afval), gekleurde vlaggen wapperen in de wind, er zijn prachtige stellages gebouwd van bamboehout en door de eerder genoemde eettentjes ziet het geheel er gezellig en creatief uit.

Op A Day At The Park kom je niet puur voor de muziek. Door de gezellige sfeer op het grote veld liggen er tientallen mensen lekker te luieren in de zon. En wie geen zin heeft om te dansen of te luieren, kan ook een quiz spelen met de Dixidames, een kijkje nemen in het mysterieuze Club Hutjemutje en of z'n haar laten opspuiten tot het op een soort suikerspin lijkt.

Vooral 's avonds is het hoofdpodium, een speciaal voor het festival gebouwde dome, een echte eyecatcher met geweldige lichtshows. Het doet de andere podia, die vooral in tenten zijn, zelfs een beetje verbleken.

Natuurlijk zijn er ook wat kritiekpunten. Dat je een muntje (€2,70) moet betalen voor de wc's, bijvoorbeeld. Dat mag je toch niet verwachten als je al vijftig euro voor een kaartje hebt neergeteld. Maar slim van de organisatie is het wel: een snelle rekensom leert dat ze er bijna 50 duizend euro aan verdienen.

Eindoordeel
Door de toch wel aparte line-up, was het lastig vooraf een beeld te krijgen van wat voor festival A Day At The Park nou eigenlijk is. Maar het viel niets tegen. Door het heerlijke weer was het een prima dag vertoeven op een prachtig aangekleed terrein. En als je een beetje openstaat voor andere muziek dan je misschien gewend bent, dan is zo'n gemêleerd artiestenaanbod eigenlijk best heel erg leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden