interview

Beatrix Ruf: 'We hebben de kunstenaar aan onze kant staan'

Deze week begon Beatrix Ruf (54) als de nieuwe directeur van het Stedelijk Museum. Ze hing op haar eerste dag meteen haar eerste aankoop op. 'We hebben de kunstenaar aan onze kant staan.'

Beatrix Ruf.Beeld anp

Het kantoor van Beatrix Ruf, de nieuwe directeur, boven in de nieuwbouw van haar Stedelijk Museum, heeft uitzicht op de buren van het Van Gogh Museum en het Rijksmuseum. Veel raam, weinig muur. Er kan misschien net een dingetje naast een kast hangen.

Ze trekt een gezicht waarvan valt af te lezen dat dat haar ook al is opgevallen. 'Imagination!' zegt ze; die kunst hangt ze dan maar in haar verbeelding op. De voertaal is Engels op haar eerste werkdag, toevallig ook de eerste echte herfstdag.

Ruf is een Duitse, afkomstig van de Kunsthalle Zürich, een in omvang bescheiden instituut met een grote naam in de internationale kunstwereld. Toen het Stedelijk Ruf aankondigde als de opvolger van de Amerikaanse Ann Goldstein, kon meteen worden vastgesteld dat ze op de zevende plaats stond in de prestigieuze Kunst Power Top 100. Op de nieuwe lijst staat ze op de zeventiende plek, kennelijk in afwachting van haar avonturen in het Stedelijk. De verwachtingen zijn hooggespannen.

Wat is u als eerste in het Stedelijk opgevallen?

'Ik voel hier een geweldige atmosfeer. Er zijn hier zo veel programma's en activiteiten, tentoonstellingen. Het gebouw is nu twee jaar open in deze nieuwe opstelling en ik kijk er erg naar uit om die levendigheid te ondersteunen. En om misschien iets meer van het experiment toe te laten, om te kijken naar de samenhang tussen exposities en de collectie, maar ook om te kijken hoe mensen zich door het gebouw heen bewegen. Met de kennis van de afgelopen twee jaar valt er nog heel veel te doen.'

U noemt de collectie van het Stedelijk van Champions Leagueniveau.
'Ja, en negentigduizend stuks groot. Ik ben al een paar keer in het depot geweest en ik kijk uit naar mijn gesprekken met de c0nservatoren, die me informeren over hun deel van de collectie en hoe we dat moeten ontwikkelen. Er zullen nog veel verrassingen tevoorschijn komen.'

Het Stedelijk moet 'meespelen aan de top', dat is de missie die u heeft meegekregen, maar hoe meet je zoiets?
'Ja, hoe weet je dat je op de goede weg bent? Een goeie manier om de kwaliteit te beoordelen is te kijken hoe andere musea naar je kijken. Het Stedelijk heeft een lange traditie, al sinds Sandberg, om toonaangevend te zijn in de manier waarop kunst te zien is. Dat zit in het dna van dit museum. Maar we zijn niet zo groot als het Moma in New York of de Tate Modern in Londen: gelukkig niet! We zijn een plek waar je dingen kunt uittesten. En als we die rol kunnen spelen, met deze collectie, dan zijn we van wereldklasse.'

U zegt het met vertrouwen.
'Er zijn geen garanties, maar ik merk het aan mijn internationale contacten. Men wil dat het museum weer die voortrekkersrol krijgt. We moeten moedig genoeg zijn om weer die kant op te gaan.'

U opereert in een lastige kunstmarkt, waarbij topstukken nauwelijks binnen te halen zijn.
'Ja, de ontwikkeling van prijzen voor hedendaagse kunst is crazy. Nog niet zo lang geleden kon je het werk van een kunstenaar over een periode van een aantal jaren volgen en langzaam een collectie opbouwen, maar nu kan dat binnen een half jaar ontploffen - van 'mogelijk' tot 'onmogelijk'. Daar staat tegenover dat kunstenaars hun werk graag in museumcollecties zien opgenomen om een deel van de geschiedenis te worden. We hebben de kunstenaar aan onze kant staan en dat zal veel dingen mogelijk maken.'

'Neem de Isa Genzken, daar zaten meer mensen achteraan. Grote verzamelaars kunnen snel toeslaan, maar wij moeten eerst de financiering rondkrijgen en, in dit geval, de Vereniging Rembrandt en Mondriaan Fonds aan boord krijgen. Dat kost tijd en de markt wacht niet. De kunstenaar en de galerie wilden wel voor ons wachten, want voor hun was het ook belangrijk dat het werk hier terecht zou komen, in de vitale en uitdagende omgeving van een museum voor moderne kunst. En dat geldt ook voor de privéverzamelaars op wie het Stedelijk altijd gevaren heeft.'

Hoe kijkt u naar de ambities van het Rijksmuseum, uw grote buurman op het Museumplein? Ze hebben een nieuwe afdeling Twintigste eeuw en op de zojuist geopende foto-expositie Modern Times hangt werkt uit 2013.
'Ja, maar dat is goed! Je zou het Rijksmuseum begraven als je hun collectie zou beperken. Dan wordt het een tombe. Als het Stedelijk zou zijn opgehouden met Mondriaan of Malevitsj, waren we nu dood geweest. Een museum moet altijd doorgaan naar het nu. En wat zij doen verschilt compleet met ons. Wij vertellen allebei een compleet verschillend verhaal.'



Stedelijk Museum.Beeld Mats van Soolingen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden